Μόνο λύπη

Σιγά σιγά καθώς καταλαγιάζει το σοκ απ’ τις καταστροφικές φωτιές και το μάτι αρχίζει να «συνηθίζει» τις τρομακτικές εικόνες, αρχίζει πάλι αυτή η διαχρονική διαμάχη. Είναι τα ίδια πρόσωπα και οι οπαδοί τους που εναλλάσσουν ρόλους. Το μόνο που μένει σταθερό είναι το «λυπημένο» προσωπείο.

Όταν δεν κυβερνούν βλέπουν σοβαρότατες κυβερνητικές ευθύνες, λειψή προετοιμασία, λάθη στον συντονισμό, ανικανότητα και αδικαιολόγητη ολιγωρία

Όταν κυβερνούν βλέπουν σκοτεινές συνωμοσίες που σκοπό έχουν να πλήξουν την κυβέρνησή ΤΟΥΣ, ανεξέλεγκτα καιρικά φαινόμενα, ευθύνες των προηγούμενων για τη σημερινή κατάσταση.

Και εντός, εκτός και επί τα αυτά μια τρίτη κατηγορία που βλέπει μόνιμα οικοπεδοφάγους, αδηφάγα μονοπώλια, Τούρκους πράκτορες που θέλουν να λεηλατήσουν τη γη της Ελλαδίτσας μας. Αυτή τη γη που οι ίδιοι που μιλάνε πολλές φορές της έχουν αλλάξει τα φώτα με την παράνομη δόμηση, το σκουπιδαριό που πετάγεται ανεξέλεγκτα, με την κάθε αυθαιρεσία σε βάρος του δημόσιου χώρου, με την ανοχή τους και τη συμμετοχή τους σε μια ανερμάτιστη λειτουργία του κρατικού μηχανισμού.

Μόνο λύπη για τους νεκρούς γιατί για τα υπόλοιπα θα τα ξαναδιαπιστώσουμε ακριβώς με τον ίδιο τρόπο και την επόμενη φορά. 🙁

Leave a comment: