Στους Imaginistes

Κείμενα και φωτογραφίες που έχουν αναρτηθεί στην ιστοσελίδα imaginistes.com.
Οι imaginistes αυτοπροσδιορίζονται ως «Αυτόνομη ανοιχτή ομάδα παρέμβασης ενεργών ανήσυχων πολιτών, χωρίς συγκεκριμένη οργανωτική δομή. Την συγκροτούν πολίτες αθεράπευτα φαντασιόπληκτοι, όχι όμως αιθεροβάμονες. Ψάχνονται συνεχώς, ανατρέπουν και αμφισβητούν τις βεβαιότητες. Είναι ερωτομανείς και αποστρέφονται την κακογουστιά και τη βλακεία. Κοιμούνται λίγο, αγαπάνε τη φύση, τις τέχνες, το χιούμορ και το καλό κρασί. Αποφεύγουν τη βία αλλά κάνουν ομαδικές επιθέσεις με προτάσεις , θετικές πρωτοβουλίες και άλλες βλαβερές ουσίες. Πορεύονται έχοντας για οδηγό το κορυφαίο λαϊκό φιλοσοφημένο απόφθεγμα: ΟΣΟΙ ΔΕΝ ΜΑΣ ΑΓΑΠΑΝ ΝΑ ΜΑΣ ΘΩΡΟΥΝ ΝΑ ΣΚΑΝ!»


σπαράγματα

◑ Βόλτες σε μουσεία, βόλτες σε βιβλία ποιητών.
Αρχαία σπαράγματα, σπαράγματα ποιημάτων.
Δυο κόσμοι αυθαίρετα ενωμένοι:

XSAP_042207222
≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈
[…]
Δέντρο ήμουνα κι έσπασα
Μου σπάσαν όλα τα κλαδιά.
Ρίζα με λένε τώρα.

Και ήρθανε και λιώσανε
τα νύχια του αετού απ’ τη μοναξιά
το ράμφος του αετού απ’ τη μοναξιά

Ρίζα με λένε τώρα.
Ρίζα με λένε τώρα.
Ρίζα με λένε τώρα…


Κατερίνα Γώγου, Ρίζα με λένε τώρα
& Στύλοι Ολυμπίου Διός

Απρ 26, 2017 - σπαράγματα, Στους Imaginistes    Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο σπαράγματα

σπαράγματα

◑ Βόλτες σε μουσεία, βόλτες σε βιβλία ποιητών.
Αρχαία σπαράγματα, σπαράγματα ποιημάτων.
Δυο κόσμοι αυθαίρετα ενωμένοι:


≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈
[…]
Μα μια μέρα – φίλοι μου καλοί –
Μια μέρα. Ένα σταχτί σύννεφο
άφησε τον ουρανό του
και χύθηκε στη ζωή μου.

Ένα σταχτί μυρωμένο σύννεφο
(αλαφροπερπάτητη η Αγάπη)
ντυμένη στα σταχτιά.
Και τότε – ξάφνου! –
Όλα χάσαν τη θωριά τους.
Σταχτιά έγινε η χαρά.
Σταχτιά κι η θλίψη.
Σταχτύς κι ο έρωτας
και σταχτύς – αλίμονο – κι ο θάνατος!

Ω, σειρήνα εσύ,
εσύ που τα ‘βαψες όλα τεφρά
γιατί δεν άφησες έστω το θάνατο
– τουλάχιστον αυτόν –
να με πάρει με τ’ α λ η θ ι ν ό του χρώμα;


Μενέλαος Λουντέμης, Ὁ σταχτὺς θάνατος
& Αρχαιολογικό Μουσείο Κεραμεικού

Απρ 19, 2017 - σπαράγματα, Στους Imaginistes    Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο σπαράγματα

σπαράγματα

◑ Βόλτες σε μουσεία, βόλτες σε βιβλία ποιητών.
Αρχαία σπαράγματα, σπαράγματα ποιημάτων.
Δυο κόσμοι αυθαίρετα ενωμένοι:

≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈

Θαρροῦσα ὡς τώρα -φίλοι μου καλοί-
θαρροῦσα ὡς τώρα…
πῶς ὅλα τὰ πράματα
βαδίζουν στὴ γῆ
μὲ τὸ ἀληθινό τους χρῶμα.
Ἡ Χαρὰ ἄσπρη.
Ἡ Θλίψη χλωμή.
Ὁ Ἔρωτας ρόδινος
Ο Θάνατος μαῦρος.
Ἔτσι θαρροῦσα…

Καὶ περνοῦσα τὶς μέρες μου,
μὲ τὰ χρώματά μου τακτοποιημένα.
Με τα ὄνειρά μου συγυρισμένα.
Μὲ τὰ ποιήματά μου καθαρογραμμένα…
Γιατὶ ἔτσι τά ῾βλεπα.
Ἔτσι νόμιζα.
[…]


Μενέλαος Λουντέμης, Ὁ σταχτὺς θάνατος
& Αρχαιολογικό Μουσείο Νικόπολης

Σελίδες:1234567...40»