Στους Imaginistes

Κείμενα και φωτογραφίες που έχουν αναρτηθεί στην ιστοσελίδα imaginistes.com.
Οι imaginistes αυτοπροσδιορίζονται ως «Αυτόνομη ανοιχτή ομάδα παρέμβασης ενεργών ανήσυχων πολιτών, χωρίς συγκεκριμένη οργανωτική δομή. Την συγκροτούν πολίτες αθεράπευτα φαντασιόπληκτοι, όχι όμως αιθεροβάμονες. Ψάχνονται συνεχώς, ανατρέπουν και αμφισβητούν τις βεβαιότητες. Είναι ερωτομανείς και αποστρέφονται την κακογουστιά και τη βλακεία. Κοιμούνται λίγο, αγαπάνε τη φύση, τις τέχνες, το χιούμορ και το καλό κρασί. Αποφεύγουν τη βία αλλά κάνουν ομαδικές επιθέσεις με προτάσεις , θετικές πρωτοβουλίες και άλλες βλαβερές ουσίες. Πορεύονται έχοντας για οδηγό το κορυφαίο λαϊκό φιλοσοφημένο απόφθεγμα: ΟΣΟΙ ΔΕΝ ΜΑΣ ΑΓΑΠΑΝ ΝΑ ΜΑΣ ΘΩΡΟΥΝ ΝΑ ΣΚΑΝ!»


Νοέ 29, 2014 - Πλίνθοι & κέραμοι, Στους Imaginistes    Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Στους δρόμους της πόλης (1+1)

Στους δρόμους της πόλης (1+1)

Περπατώντας στους δρόμους της πόλης.
Σκόρπιες εικόνες, ψηφίδες καθημερινότητας.
Κυνηγώντας το χρόνο που φεύγει…

Christos Saprikis

Christos Saprikis

Νιάου, είπε ο Αλέκος, που θα πει: πεινάω.

Όποιος πεινάει έχει δίκιο, είπα εγώ,

μόνο που τρέφω πέντε γάτους μόνιμους,

κι όλο δίνω στους περαστικούς…

Νιάου, είπε ο Αλέκος, που θα πει: πεινάω.

Πόσους γάτους μπορεί να θρέψει ένας άνθρωπος, είπα

(και πόσους ανθρώπους άραγε;).

Νιάου, είπε ο Αλέκος, που θα πει

– Όποιος πεινάει έχει δίκιο, είπα εγώ.

Νίκος Δήμου, Συνομιλία με το γάτο Αλέκο, Βιβλίο των γάτων, εκδ. Νεφέλη, 1981

Νοέ 24, 2014 - Πλίνθοι & κέραμοι, Στους Imaginistes    Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Για τη γραφή

Για τη γραφή

Saprikis Christos

Μερικές φορές κολλάω σε κάποιες ειδήσεις. Συνήθως δεν είναι αυτές που εμφανίζονται στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων και των ιστοσελίδων με πηχυαίους τίτλους. Είναι μικρές ειδήσεις που βρίσκονται στις πίσω σελίδες, περνάνε γρήγορα από την επικαιρότητα για να χαθούν οι περισσότερες στο πλήθος των πληροφοριών που μας κατακλύζουν καθημερινά. Αποτελούν όμως μια αφορμή για σκέψεις και για προβληματισμούς.

 Μια απ’ αυτές τις ειδήσεις έρχεται από τη μακρινή Φινλανδία στις 18 Νοεμβρίου. Από το 2016 λέει, θα καταργηθεί η διδασκαλία της καλλιγραφίας στα σχολεία για να δοθεί περισσότερος χρόνος στην δεξιότητα της πληκτρολόγησης.

Τα παιδιά έτσι θα ασχολούνται περισσότερο με την ποιότητα του περιεχομένου των κειμένων τους, παρά με την εξωτερική τους εμφάνισή. Προοπτικά η πληκτρολόγηση μπορεί να αντικαταστήσει και τελείως τη διδασκαλία της παραδοσιακής γραφής με το μολύβι/στιλό/χαρτί, ενώ αναζητούν και εναλλακτικούς τρόπους ώστε τα οφέλη της γραφής με το χέρι να μην χαθούν.

Η δεξιότητα της πληκτρολόγησης θεωρείται για τους Φινλανδούς «important national competence» και κατά συνέπεια θα πρέπει να ενταχθεί στο εκπαιδευτικό τους σύστημα και να γίνει κτήμα όλων των μικρών μαθητών – αυριανών πολιτών.

 Βέβαια στα δικά μας σχολεία η καλλιγραφία έχει εδώ και χρόνια καταργηθεί, αλλά δε θυμάμαι τι είναι αυτό που καλύπτει το χρόνο που αφιερώναμε γι’ αυτή στο γλωσσικό μάθημα και φυσικά κανείς δε σκέφτεται για το αν οι σημερινοί μαθητές  -π.χ. της Α’ δημοτικού, πολίτες της χώρας μας το 2025 – χρειάζονται τη δεξιότητα της πληκτρολόγησης.

Το αντίθετο θα έλεγα. Έχω την αίσθηση ότι τα πληκτρολόγια και η γραφή κειμένων με τους υπολογιστές μάλλον αντιμετωπίζονται σαν κάτι το εξωτικό στην ελληνική εκπαίδευση. Σε κάποιες δε αναλύσεις η γραφή με το πληκτρολόγιο θεωρείται ως μια ακόμη προσπάθεια αφελληνισμού και διάβρωσης της ελληνικής γλώσσας από τις σκοτεινές δυνάμεις, γιατί όπως είναι γνωστό τοις πάσι είναι η καλύτερη του κόσμου, και η μοναδική που έχει ικανότητες να διεγείρει το νου κάνοντας τους ανθρώπους εξυπνότερους.

Κουτοί Φινλανδοί…

XSAP_231311041

 

Η είδηση από ΕΔΩ & ΕΔΩ

Νοέ 23, 2014 - Στους Imaginistes    Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Στους δρόμους της πόλης (1+1)

Στους δρόμους της πόλης (1+1)

Περπατώντας στους δρόμους της πόλης.
Σκόρπιες εικόνες, ψηφίδες καθημερινότητας.
Κυνηγώντας το χρόνο που φεύγει…

Saprikis Christos

Saprikis Christos

Μια γάτα έρχεται απ’ την πόρτα της βεράντας και τρίβεται στα πόδια μου να την
ταΐσω. Αρπάζει το κρέας που της ρίχνω, μα όταν σκύψω για να τη χαϊδέψω,
τραβιέται πίσω και μου βγάζει νύχια. Παράξενο• τα πόδια μου τα εμπιστεύεται,
μόνο τα χέρια μου φοβάται. Μα ίσως να ‘ναι σοφή: από τα πόδια, το πολύ να φάει
κλοτσιά, ενώ τα χέρια μπορεί και να την πνίξουν. Άγρια γάτα• τάχα δεν ξέρει από
χάδια, ή μήπως ξέρει και γι’ αυτό τραβιέται;

Κι εγώ λάτρεψα πόδια, κι έφαγα κλοτσιές, χάιδεψα χέρια, έφαγα ξύλο. Μα τη
σοφία της γάτας δε μπόρεσα ακόμα να την καταλάβω.

Ντίνος Χριστιανόπουλος, από τα Πεζά ποιήματα, Θεσσαλονίκη, Ιανός 2004

Σελίδες:«1...333435363738394041»