Στους Imaginistes

Κείμενα και φωτογραφίες που έχουν αναρτηθεί στην ιστοσελίδα imaginistes.com.
Οι imaginistes αυτοπροσδιορίζονται ως «Αυτόνομη ανοιχτή ομάδα παρέμβασης ενεργών ανήσυχων πολιτών, χωρίς συγκεκριμένη οργανωτική δομή. Την συγκροτούν πολίτες αθεράπευτα φαντασιόπληκτοι, όχι όμως αιθεροβάμονες. Ψάχνονται συνεχώς, ανατρέπουν και αμφισβητούν τις βεβαιότητες. Είναι ερωτομανείς και αποστρέφονται την κακογουστιά και τη βλακεία. Κοιμούνται λίγο, αγαπάνε τη φύση, τις τέχνες, το χιούμορ και το καλό κρασί. Αποφεύγουν τη βία αλλά κάνουν ομαδικές επιθέσεις με προτάσεις , θετικές πρωτοβουλίες και άλλες βλαβερές ουσίες. Πορεύονται έχοντας για οδηγό το κορυφαίο λαϊκό φιλοσοφημένο απόφθεγμα: ΟΣΟΙ ΔΕΝ ΜΑΣ ΑΓΑΠΑΝ ΝΑ ΜΑΣ ΘΩΡΟΥΝ ΝΑ ΣΚΑΝ!»


Νοέ 1, 2014 - Στους Imaginistes    Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Στους δρόμους της πόλης (1+1)

Στους δρόμους της πόλης (1+1)

Περπατώντας στους δρόμους της πόλης.
Σκόρπιες εικόνες, ψηφίδες καθημερινότητας.
Κυνηγώντας το χρόνο που φεύγει…

Saprikis Christos

Saprikis Christos

Η παρέλαση ακόμη συνεχίζεται. Μπρος πάνε οι σαλπιγκτές και πίσω τους οι βαθμοφόροι με τα διακριτικά τους. Από το πλάι στη διαδρομή προφταίνουν να ιδρυθούν ζαχαροπλαστεία και ζυθοποιεία…

…Ακούγεται μια βοή. Θα ‘ναι τα γεγονότα που ολοένα τρέχουν. Μερικά παραχαραγμένα σαν χαρτονομίσματα.
Ζητώ ν’ αγοράσω αξιο
πρέπεια σαν αυτή των ελεφάντων που απομακρύνονται για να πεθάνουν. Είναι μέρες τώρα που ανεβοκατεβαίνω σκαλιά
χωρίς να βρί
σκω το σπίτι μου. Θα πρέπει να γραφτεί και το τελευταίο κεφάλαιο της ιστορίας για να δω αν ανήκω στη φυλή σας.  Δε μου αρέσει. Όλα τελειώνουν κάποτε.

Ένας κλητήρας απλώνει τον τάπητα της δικαιοσύνης.

(Ο. Ελύτης, Εκ του πλησίον, 1988)

Οκτ 31, 2014 - Πλίνθοι & κέραμοι, Στους Imaginistes    Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η τοιχογραφία του Θανάση

Η τοιχογραφία του Θανάση

Σαπρίκης Χρίστος

Πάντα είχε δυο πλευρές. Και ποιος δεν έχει.

Ήταν ο μαχητικός συνδικαλιστής με τους πύρινους λόγους στις Γενικές Συνελεύσεις, ο ενεργός πολίτης στα κοινά…

…και η άλλη…

Πιο προσωπική, πιο μοναχική, πιο σιωπηλή.

Ήταν οι στιγμές όταν χαμένος τα καλοκαίρια πότιζε  τα δέντρα και τα λουλούδια στους κήπους των σχολείων, – κατάλοιπο μια άλλης σπάνιας πια αντίληψης για το δημόσιο χώρο –  όταν μάζευε κομμάτι κομμάτι παλιά θρανία, χάρτες, εποπτικά όργανα για το «μουσείο», όταν με τα πινέλα και τα μολύβια ζωγράφιζε  τις γυμνές πλάτες…

…Φέτος, ολοκληρώνοντας μια πορεία χρόνων στην εκπαίδευση – ίσως να ήταν αυτή η αφορμή –  έπιασε τα πινέλα του για κάτι «μεγάλο». Μια τοιχογραφία, ένα παράθυρο στις παιδικές του μνήμες, εκεί, σ’ ένα αδιέξοδο δρομάκι της πόλης μας δίπλα στο ρέμα της Πικροδάφνης. Μια ακόμα ψηφίδα σ’ αυτό το μωσαϊκό που λέγεται Μπραχάμι.

Σαπρίκης Χρίστος

Οκτ 25, 2014 - Στους Imaginistes    Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Στους δρόμους της πόλης (1+1)

Στους δρόμους της πόλης (1+1)

Περπατώντας στους δρόμους της πόλης.
Σκόρπιες εικόνες, ψηφίδες καθημερινότητας.
Κυνηγώντας το χρόνο που φεύγει…

Saprikis Christos

Saprikis Christos 

 Μιλάνε για καιρούς δοξασμένους, και πάλι
(Άννα μην κλαις)
θα γυρέψουμε βερεσέ απ’ τον μπακάλη.

Μιλάνε για του έθνους, ξανά, την τιμή
(Άννα μην κλαις)
στο ντουλάπι δεν έχει ψίχα ψωμί

Μιλάνε για νίκες που το μέλλον θα φέρει
(Άννα μην κλαις)
Εμένα δε με βάζουν στο χέρι.

Ο στρατός ξεκινά
(Άννα μην κλαις)

Σαν γυρίσω ξανά
θ’ ακολουθώ άλλες σημαίες.
Ο στρατός ξεκινά

(Μπέρτολτ Μπρεχτ, Γερμανικό τραγούδι, 1936)

Σελίδες:«1...3435363738394041»