Στους Imaginistes

Κείμενα και φωτογραφίες που έχουν αναρτηθεί στην ιστοσελίδα imaginistes.com.
Οι imaginistes αυτοπροσδιορίζονται ως «Αυτόνομη ανοιχτή ομάδα παρέμβασης ενεργών ανήσυχων πολιτών, χωρίς συγκεκριμένη οργανωτική δομή. Την συγκροτούν πολίτες αθεράπευτα φαντασιόπληκτοι, όχι όμως αιθεροβάμονες. Ψάχνονται συνεχώς, ανατρέπουν και αμφισβητούν τις βεβαιότητες. Είναι ερωτομανείς και αποστρέφονται την κακογουστιά και τη βλακεία. Κοιμούνται λίγο, αγαπάνε τη φύση, τις τέχνες, το χιούμορ και το καλό κρασί. Αποφεύγουν τη βία αλλά κάνουν ομαδικές επιθέσεις με προτάσεις , θετικές πρωτοβουλίες και άλλες βλαβερές ουσίες. Πορεύονται έχοντας για οδηγό το κορυφαίο λαϊκό φιλοσοφημένο απόφθεγμα: ΟΣΟΙ ΔΕΝ ΜΑΣ ΑΓΑΠΑΝ ΝΑ ΜΑΣ ΘΩΡΟΥΝ ΝΑ ΣΚΑΝ!»


Σεπ 22, 2014 - Στους Imaginistes    Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο οι αχινοί

οι αχινοί

Βράδυ φθινοπώρου στην πόλη.
Μακριά, απ’ τ’ ανοιχτό παράθυρο ακούγεται το τραγούδι…

«…Ένα παιδί δαρμένο έγινε αχινός
αν τους βαστάει τώρα ας με ξαναδείρουν, είπε,
πήρανε ο μπαμπάς κι η μαμά μαχαίρι και πιρούνι
και χωρίς να τρυπηθούν, του ‘φάγαν την καρδιά…»

…και το μυαλό ταξιδεύει πάλι.

Στα παιδιά αχινούς που έχουμε στις τάξεις μας.
Που πολλές φορές τα προσεγγίζουμε με το «μαχαίρι και το πιρούνι» για να μην μας αγκυλώσουν.
Που ίσως τρώμε κι εμείς ένα κομμάτι από την καρδιά τους.

Saprikis Christos

Μεγαλώνω…
… παλιότερα φαίνεται πως είχα μεγαλύτερη υπομονή.
Τελευταία φοβάμαι ότι σιμώνω φορές – φορές όλο και περισσότερο στο «μαχαίρι και το πιρούνι…» Στην εύκολη λύση.

«…Βαθιά, ένα καράβι έμενε ακίνητο
ακίνητο ένα καλοκαίρι
φυσούσαν άνεμοι, φουσκώναν τα πανιά
δεν έλεγε να φύγει, τι περίμενε, τι περίμενε
κανείς δεν ξέρει…»

Saprikis Christos

 

www.fotografizo.com

Σεπ 20, 2014 - Στους Imaginistes    Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Στους δρόμους της πόλης (1+1)

Στους δρόμους της πόλης (1+1)

Περπατώντας στους δρόμους της πόλης.

Σκόρπιες εικόνες, ψηφίδες καθημερινότητας.

Κυνηγώντας το χρόνο που φεύγει…

Στους δρόμους της πόλης (1+1)

Στους δρόμους της πόλης (1+1)

Δρόμοι παλιοί

Δρόμοι παλιοὶ ποὺ ἀγάπησα καὶ μίσησα ἀτέλειωτα

κάτω ἀπ᾿ τοὺς ἴσκιους τῶν σπιτιῶν νὰ περπατῶ

νύχτες τῶν γυρισμῶν ἀναπότρεπτες κι ἡ πόλη νεκρὴ

Τὴν ἀσήμαντη παρουσία μου βρίσκω σὲ κάθε γωνιὰ

κᾶμε νὰ σ᾿ ἀνταμώσω κάποτε φάσμα χαμένο τοῦ τόπου μου κι ἐγὼ

Ξεχασμένος κι ἀτίθασος νὰ περπατῶ

κρατώντας μία σπίθα τρεμόσβηστη στὶς ὑγρές μου παλάμες

Καὶ προχωροῦσα μέσα στὴ νύχτα χωρὶς νὰ γνωρίζω κανένα

κι οὔτε κανένας κι οὔτε κανένας μὲ γνώριζε μὲ γνώριζε.

 Μανόλης Ἀναγνωστάκης

Σεπ 5, 2014 - Πλίνθοι & κέραμοι, Στους Imaginistes    Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Πανηγύρια

Πανηγύρια

Πανηγύρια στις ζεστές νύχτες του Αυγούστου.
Ατμόσφαιρα βαριά. Οι μυρουδιές από τα ιδρωμένα σώματα των χορευτών που μπλέκουν με τα αρώματα των γυναικών, τα απανταχού παρόντα κινητά, ο ήχος του κλαρίνου.

Πανηγύρια στις ζεστές νύχτες του Αυγούστου, σκόρπιες εικόνες.
Οι φιγούρες των μοναχικών ανθρώπων, η ανία της υποχρεωτικής παρουσίας, οι εναγκαλισμοί των γνωστών, τα κάθε είδους σχόλια. Για το φόρεμα αυτής που χορεύει, για το παιδί που σπουδάζει, για τον/την που παντρεύτηκε, που πέθανε, που χώρισε…
Ένα ατέλειωτο πηγαινέλα καθημερινότητας.

Πανηγύρια στις ζεστές νύχτες του Αυγούστου και το βλέμμα ταξιδεύει συνέχεια.
Στις φιγούρες του χορού, να ψάχνει το γκαρσόνι για τις μπύρες, να αναζητά το βλέμμα της ανταπόδοσης από το κορίτσι, το αγόρι στο απέναντι τραπέζι.
Σελίδες:«1...3435363738394041