Πλίνθοι & κέραμοι

~~~


Κουβέντες καφενείου, Η σκάλα σε μάρανε τώρα;

«Α, πολιτεία, πολιτεία, αγαπημένη μου,
με τους κεραυνούς σου μυστικά αποθηκευμένους
στους υπόνομους …» [1]

– Τι τους έπιασε πάλι και δουλεύουν Σαββατιάτικα;

– Δε βλέπεις; Φτιάχνουν το προαύλιο της εκκλησίας, συγγνώμη την πλατεία. Θέλουν να είναι έτοιμη για τη γιορτή του Αγίου Δημητρίου μεθαύριο.

– Τι εννοείς φτιάχνουν την πλατεία; Είναι η κεντρική πλατεία του Δήμου μας. Αυτοί σκάβουν το σταυροδρόμι. Ποιος έφτιαξε τα σχέδια της ανάπλασης;

– Καλά μας δουλεύεις τώρα; Ποια σχέδια, ποια ανάπλαση; Ποιος νομίζεις καταναλώνει φαιά ουσία γι’ αυτά; Ξηλώνουν την άσφαλτο, βάζουν από πάνω κυβόλιθους και μάρμαρα και έτοιμο το προαύλιο της εκκλησίας, συγγνώμη η πλατεία!
Θα το δείξουμε στη γιορτή του Αγίου Δημητρίου, οπότε και το κομμάτι μας θα κάνουμε και θα είναι όλοι ευχαριστημένοι. Παπάδες και «χριστεπώνυμο πλήθος». Μετά από ένα χρόνο μπορεί να τα ξηλώσουμε και κάτι άλλο θα κάνουμε. Λεφτά υπάρχουν.

– Τη σκάλα της εκκλησίας την είδες που χτίσανε στο πι και φι και βγαίνει στη μέση του παλιού δρόμου; Αυτό επιτρέπεται;

– Εμάς ρωτάς; Η Δήμαρχος, οι μισοί αντιδήμαρχοι και δημοτικοί σύμβουλοι εδώ γύρω τρώνε και πίνουν καφέδες. Δεν το βλέπουν; Αυτούς να ρωτήσεις.

«…Α, πολιτεία, πολιτεία. Έχετε δει μια πολιτεία πιο γυμνασμένη
στο θυμό και στην πείνα και στον έρωτα;
Μια πολιτεία πιο αγαπημένη; …» [1]

– Καλά εσείς όλο γκρινιάζετε! Η σκάλα σας μάρανε τώρα! Μια ζωή στη μουρμούρα και από πρόταση μηδέν. Οι άλλοι τουλάχιστον προσπαθούν και κάνουν έργο!

– Δηλαδή δεν είναι πρόταση το να δεις ολικά την κεντρική πλατεία του Δήμου μας; Τη βιτρίνα της πόλης μας; Να γκρεμίσεις ό,τι προβλέπεται να γκρεμιστεί και να σχεδιαστεί απ’ την αρχή. Να σχεδιαστεί όχι από τον οποιοσδήποτε στο πόδι και αποσπασματικά αλλά από ανθρώπους που έχουν σπουδάσει γι’ αυτό. Όπως κάνουν σε όλες τις πόλεις της Ευρώπης. Με τις αρχιτεκτονικές μελέτες, με τον προσδιορισμό της χρήσης των χώρων, με τις κυκλοφοριακές ρυθμίσεις που μπορεί να χρειαστεί να γίνουν.

Πώς δέχεσαι τα μπαλώματα και το να σκορπιούνται χρήματα εδώ κι εκεί; Δεν σ’ ενοχλεί; Άλλοι τα πληρώνουν; Δικά μας λεφτά δεν είναι; Γιατί θεωρείς ότι γίνεται έργο όταν φτιάχνεις κοινόχρηστους χώρους στο άρπα κόλλα για να βάζουν τα μαγαζιά τραπεζοκαθίσματα και να έχει μόστρα η εκκλησία; Γιατί δικαιολογείς τόσο εύκολα την αυθαιρεσία ειδικά απ’ αυτούς που υποτίθεται ότι εκλέχτηκαν για να διοικούν τηρώντας τη νομιμότητα; Τι μήνυμα παίρνουμε εμείς οι παρακατιανοί;

– Έχουν φτιάξει ένα τεράστιο αυθαίρετο στη μέση του Δήμου μας για να ικανοποιηθεί η ματαιοδοξία ορισμένων, συνεχίζουν να αυθαιρετούν και εσύ μας λες δεν πειράζει και η σκάλα μας μάρανε!

– Δεν πειράζει το ένα, δεν πειράζει το άλλο, έχουμε καταλήξει να θεωρούμε την νομιμότητα παραξενιά, να δημιουργούμε πόλεις δυσλειτουργικές και απωθητικές και μεις να σφυρίζουμε αδιάφορα.

– Ίσως να είναι έτσι όπως τα λέτε, αλλά αφού το ξέρετε. Τα ψηφουλάκια των παπάδων είναι κάμποσα και οι δημόσιες σχέσεις με τους μαγαζάτορες – και όχι μόνο – ποτέ δεν έβλαψαν κανέναν.

– Ωραία τότε! Καφέ πίνουμε εδώ, τρώμε στο παραδίπλα μαγαζί, καλά τα έχουμε με όλους, ν’ αρχίσουμε να λέμε και το πάτερ ημών κάθε Κυριακή στην εκκλησία για να γίνουμε και μεις δημοτικοί άρχοντες.

– Τώρα μάλιστα! Αυτός είναι ο σωστός δρόμος για να πάμε μπροστά και όχι να ψιλολογούμε για μελέτες, σκάλες, κυβόλιθους και μάρμαρα. Άλλωστε τα λεφτά τα έχουμε για να στρώνουμε και να ξηλώνουμε, να δείχνουμε «έργο» και «όραμα». «Αρέσει» όπως βλέπεις στους περισσότερους.

– …

«… Πολιτεία του κατραμιού και του θυμού και του ασβέστη,
φταίμε εμείς.
Ακούστε το τρίξιμο της πόρτας. Ελάτε…» [1]


[1] Γ. Ρίτσος, Ανυπόταχτη πολιτεία (1958)

Ιούν 1, 2017 - Πλίνθοι & κέραμοι    Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο σπαράγματα

σπαράγματα

◑ Βόλτες σε μουσεία, βόλτες σε βιβλία ποιητών.
Αρχαία σπαράγματα, σπαράγματα ποιημάτων.
Δυο κόσμοι αυθαίρετα ενωμένοι:

≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈
[…]
Ἐρήμην
Ἐρημία
Ἔρεβος

Ψυχή μου, παρελθέτω
ἐκ τοῦ τοπίου σου
τὸ Ἔψιλον τοῦτο
[…]


Ἑλένη Διαμαντοπούλου, Μυρίπνοον
& Μυκηναϊκό νεκροταφείο Βούντενης

Μαΐ 24, 2017 - Πλίνθοι & κέραμοι    Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο σπαράγματα

σπαράγματα

◑ Βόλτες σε μουσεία, βόλτες σε βιβλία ποιητών.
Αρχαία σπαράγματα, σπαράγματα ποιημάτων.
Δυο κόσμοι αυθαίρετα ενωμένοι:

≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈
[…]
Ἐμὲ Δεξίλεο μὲ λέν, παιδὶ εἶμαι τῆς Ἀθήνας,
πολέμησα καὶ νίκησα κ᾿ ἐγὼ γιὰ τὴν πατρίδα.
Σὲ λίγο ὁ θάνατος ὁρμάει κι ἀλύπητα κ᾿ ἐμένα
μὲ παίρνει ἀπὸ τὴν γῆν αὐτή, μὲ φέρνει σ᾿ ἄλλον κόσμο.
Δὲ μ᾿ ἔρριξε στὰ Τάρταρα, δὲ μ᾿ ἄφησε στὸν Ἅδη,
μακαρισμένο, ἀθάνατο, μ᾿ ἀνάστησε γιὰ πάντα
στὰ μαρμαρένια Ἠλύσια, στὰ Ἠλύσια της Τέχνης.
Ὁ κόσμος φεύγει, ἀλλάζει ἡ γῆ, περνοῦν λαοὶ καὶ κόσμοι
καὶ πέφτουν καὶ μαραίνονται σὰ φθινοπώρου φύλλα.
Κ᾿ ἐγὼ ἐδῶ πέρα ἀσάλευτος κι ἀμάραντος προβάλλω
καὶ τῆς πατρίδας τὸν ἐχθρὸ στὰ πόδια μου τὸν ἔχω.
Ὦ χάρη, ὦ νίκη τῆς ζωῆς, ἀνήκουστη εὐτυχία,
στὰ μαρμαρένια Ἠλύσια, στὰ Ἠλύσια της Τέχνης!


Κ.Παλαμάς, Δεξίλεως
& Αρχαίο νεκροταφείο Κεραμεικού

Σελίδες:1234567...67»