Πλίνθοι & κέραμοι

~~~


Μαΐ 8, 2014 - Πλίνθοι & κέραμοι    Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ο «κόκκινος» Ντάνι

Ο «κόκκινος» Ντάνι

Μπορεί να κοντεύουν 50 χρόνια από τον Μάη του ’68 αλλά εξακολουθεί να παραμένει σημείο αναφοράς και σκέψης για πολλούς. Και φυσικά ο «κόκκινος» Ντάνι, ένας από τους πρωταγωνιστές, εξακολουθεί να είναι μέσα στο πολιτικό γίγνεσθαι. 50 χρόνια είναι πολλά, σίγουρα έχει αλλάξει, όλοι μας αλλάξαμε, αλλά ο λόγος τους παραμένει, για μένα τουλάχιστον, αφορμή για ενδιαφέρουσες σκέψεις και συνειρμούς.

Από την τελευταία του συνέντευξη στο Βήμα (Κυριακή 4 Μαΐου 2014) σταχυολογώ:

*Τι μένει από το 1968;
«Από τη μία αλλάξαμε εν μέρει τον κόσμο, από την άλλη είπαμε πολλές ανοησίες. Σε κάθε περίπτωση συμβάλαμε κι εμείς στον εκσυγχρονισμό του κόσμου. Και όταν οι Έλληνες επιτρέψουν τον γάμο ομοφύλων και πάψουν να κυνηγούν τους ξένους στους δρόμους, θα έχουν συμβάλει κι αυτοί στον ίδιο εκσυγχρονισμό».

*…Σας συγκινούν καθόλου οι λέξεις «έθνος» και «πατρίδα»;
«Οχι. Είμαι πολύ διεθνικός. Πατρίδα μου είναι εκεί όπου αισθάνομαι καλά…».

* Τι λέτε για την «ιστορία επιτυχίας» του Αντώνη Σαμαρά;
«Πρόκειται για αμετροεπή έκφραση. Το τίμημα της επιτυχίας, αυτό που πληρώνει ο ελληνικός πληθυσμός, είναι πολύ υψηλό. Επιπλέον, η κυβέρνηση Σαμαρά δεν έχει καμιά οικολογική προοπτική για την Ελλάδα. Θέματα όπως οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας ή η εξοικονόμηση ενέργειας είναι βιβλίο σφραγισμένο με επτά βουλοκέρια για αυτήν. Γι’ αυτό και η ανακοίνωσή της, ότι μπορεί τώρα να βγαίνει στις αγορές, δεν είναι για μένα πιστοποιητικό νίκης».

* Τι πιστεύετε για τον Αλέξη Τσίπρα;
«Ο Τσίπρας θέτει στο προσκήνιο το κοινωνικό ζήτημα. Στον οικολογικό τομέα, όμως, οι προτάσεις του ισοδυναμούν με μηδέν. Ο οικολογικός εκσυγχρονισμός της Ελλάδας είναι και γι’ αυτόν άλυτο αίνιγμα. Πιστεύω ότι στο βάθος ο Τσίπρας παίζει κάπως ανέντιμο παιχνίδι, επειδή το κόμμα του είναι βαθιά διασπασμένο. Ο ίδιος ξέρει καλά ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να φύγει από το ευρώ, επειδή αυτό θα ήταν καταστροφή…».

Ούτε και αυτός το επιδιώκει…
«Ναι, αλλά στο κόμμα του δεν είναι πολλοί εναντίον του. Γι’ αυτό και η επιχειρηματολογία του θυμίζει σφουγγάρι. Αυτό, αν θα γίνει πρωθυπουργός, θα το βρει μπροστά του. Τότε θα αναγκαστεί να προβεί σε συνεννόηση με τους Ευρωπαίους. Και αυτή δεν θα έχει τη σφραγίδα Τσίπρα».

Αλλά ποια;
«Εκείνη ενός πολύ δύσκολου συμβιβασμού. Μόνο που η επιχειρηματολογία του Τσίπρα δεν προετοιμάζει την Ελλάδα προς αυτή την κατεύθυνση. Συμβιβασμός δεν σημαίνει συνέχιση της πολιτικής του Σαμαρά, αλλά ούτε και επιβολή του προγράμματος του Τσίπρα».

* Τι λέτε για την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ περί κουρέματος του μεγαλύτερου μέρους του ελληνικού χρέους;
«Το κούρεμα πρέπει να είναι το αποτέλεσμα διαπραγματεύσεων με τους άλλους Ευρωπαίους. Δεν μπορεί να το αποφασίσει μόνη της η Ελλάδα. Αυτό είναι που συνιστά τη δυσκολία του εγχειρήματος. Εξάλλου, ο Τσίπρας δεν θα είναι ο νικητής των ευρωεκλογών. Η ευρωπαϊκή Αριστερά, της οποίας είναι υποψήφιος, θα έχει εκλογικά κέρδη, αλλά θα μείνει ισχνή μειοψηφία στην Ευρωβουλή. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να επιδιώξει και εκεί συμβιβασμούς με άλλα κόμματα, για να μπορέσει να επιβάλει μια άλλη πολιτική στην Ευρώπη».

* Ο επόμενος πρόεδρος της Κομισιόν θα λέγεται Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ ή Μάρτιν Σουλτς. Τι λέτε για αυτούς;
Για να πω την αλήθεια, δεν με ενθουσιάζει κανείς. Ο Γιούνκερ βεβαιώνει τώρα ότι θέλει μια κοινωνικότερη Ευρώπη. Τι έκανε όμως όταν ήταν πρόεδρος του Eurogroup; Το εντελώς αντίθετο. Ο Σουλτς πάλι κάνει έναν πολύ αριστερό προεκλογικό αγώνα αλλά στην πράξη θα εξαρτάται άμεσα από τον κυβερνητικό μεγάλο συνασπισμό στη Γερμανία. Το σπουδαιότερο για μένα είναι η ενίσχυση των φιλευρωπαϊκών δυνάμεων, ήτοι των Πρασίνων, των Φιλελευθέρων και των Αριστερών, όσων δηλαδή δεν είναι ευρωσκεπτικιστές. Μόνο αυτές οι δυνάμεις προωθούν πραγματικά τη συγκρότηση μιας ομοσπονδιακά ενωμένης Ευρώπης.

Ολόκληρη –> ΕΔΩ

Απρ 2, 2014 - Πλίνθοι & κέραμοι    Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Άλλη μια συνέλευση

Άλλη μια συνέλευση

Άλλη μια συνέλευση. Όπου το «συνδικαλιστικό κίνημα» να προσπαθεί με τερτίπια και φανφάρες να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. 98% λέει διαφωνεί αλλά όταν φτάνει το μαχαίρι στο κόκκαλο να ψάχνουμε πως θα κάνουμε την «επανάσταση» χωρίς κόστος. Όλοι μαζί στο πουθενά! Τι θέλω και μιλάω ακόμη;

…αφού το τραγουδάκι του Τοτέμ μου τα ‘λεγε από παλιά:

«Με καταριούνται γενιές και γενιές απελπισμένων
γιατί δεν θέλαν να πιστέψουνε το μέλλον.

Θέλαν να νιώθουν πως τα πράματα θα γίνουνε καλύτερα,
και τους χάλαγα τη σούπα γιατί ήξερα.

-Δεν έχει σημασία το να εύχεσαι κάτι,
άμα θες να στο φέρουν για πρωινό στο κρεββάτι.

Σημασία έχει να εκπαιδεύσεις τα μυαλά σου
για να δίνουν εντολές μπας και σηκώσεις τα κουλά σου.

Και τώρα είμαστε εδώ στο σταυροδρόμι της σκέψης.
Κι όλοι ψάχνουν να πιστέψουνε σε εμπνεύσεις.

Ε, λοιπόν δεν πιστεύω. Δεν γουστάρω εμπνευσμένους.
Προτιμώ τους τρελούς και τους πυροβολημένους!

-Προτιμώ μιλάω και τα κανάλια να με βρίζουνε
παρά να αγανακτώ και να με γλείφουνε.

Προτιμώ πεσιμισμό για να αντέξω παρακάτω,
παρά να εθελοτυφλώ πως το βαρέλι έχει πάτο.

-Προτιμώ να πολεμάω με δαίμονες και διαόλους
παρά να αγαπάω βολεμένους κι άλαλους.»

 

 

Μαρ 25, 2014 - Πλίνθοι & κέραμοι    Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Για την ιστορία,

Για την ιστορία,

Τέλη της 10ετίας του ’70. Ο χρόνος κυλάει αργά στην επαρχία. Ο απόηχος του Πολυτεχνείου έχει φτάσει και στο μικρό χωριό μου. Οι φοιτητές που ήταν στην Αθήνα στήνουν σιγά σιγά τις πρώτες οργανώσεις της αριστεράς, τα κόκκινα συνθήματα ξαναγράφονται μετά από χρόνια αργά το βράδυ, οι μαθητικές κοινότητες μισοπαράνομες – μισονόμιμες οργανώνονται στο Γυμνάσιο και το Λύκειο…
…Και μαζί μ’ αυτά τα πρώτα βιβλία που αλλάζουν τον κόσμο γύρω μας.
Η «Ελληνική Νομαρχία» του ανωνύμου του Έλληνος, «Η κοινωνική σημασία της Ελληνικής Επαναστάσεως του 1821» και η «Επανάσταση της Θεσσαλομαγνησίας» του Κορδάτου, «Το ’21 και η αλήθεια» του Σκαρίμπα, «Ο Καρλ Μαρξ και ο Φ. Ένγκελς για την επανάσταση του ’21» του Οικονομίδη, «Το κατεστημένο στην νεοελληνική ιστορία» του Κατσούλη, «Η Ελληνική τραγωδία» του Τσουκαλά…

Βιβλία που τα περισσότερα δεν υπήρχαν στα βιβλιοπωλεία της Άρτας αλλά ερχόταν απ’ την Αθήνα. Άλλα με αντικαταβολή άλλα με παραγγελία σε συγγενείς και φίλους.
Βιβλία που σε έκαναν να ανακαλύπτεις έναν άλλον κόσμο. Που σε έκαναν να αμφισβητείς τις δεδομένες «αλήθειες».
Οι μυστακοφόροι ήρωες που κοσμούσαν τις αίθουσες τελετών των σχολείων έχαναν την μαγεία τους. Γίνονταν καθημερινοί άνθρωποι με πάθη και λάθη και όχι υπεράνθρωποι φορείς της απόλυτης αλήθειας.
Οι φλογεροί λόγοι των δασκάλων με τις περιγραφές των σφαγών και των μαχών που έκαναν τις γιαγιάδες να δακρύζουν φάνταζαν ρηχοί και ψεύτικοι.
Οι Αθανάσιοι Διάκοι που σουβλίζονταν στα σχολικά σκετς προκαλούσαν μια απέραντη θλίψη. -Πάντα φυσικά οι Τούρκοι ήταν οι «χειρότεροι» συμμαθητές μας.
Οι παρελάσεις έχασαν την αίγλη τους και ο στρατηγός Μακρυγιάννης δεν ήταν και ο καλύτερος του κόσμου.
Η ιστορία άρχισε να φανερώνεται σαν ένα πολύχρωμο παζλ γεμάτο αντιθέσεις όπου το «καλό» και το «κακό» δεν είναι πάντα τόσο εύκολα αναγνωρίσιμο αλλά αλλάζει ανάλογα με τις εποχές και τις συνθήκες.
Ανακαλύπτεις ότι ο πατριωτισμός δεν είναι τσιτάτα και το «εθνικό φρόνημα» είναι ένα περίεργο πράγμα που δικαιολογεί από τις μεγαλύτερες ανοησίες μέχρι τα μεγαλύτερα εγκλήματα…
…40 χρόνια μετά, καθισμένος μπροστά σε μια οθόνη ακούω πάνω μου τα αεροπλάνα μιας χρεοκοπημένης χώρας να σχίζουν τον ουρανό, για το εθνικό φρόνημα υποθέτω.
Ακούω στο βάθος τα τύμπανα των σχολείων που παρελαύνουν και αυτά για το εθνικό φρόνημα.
Διαβάζω στους τοίχους των αριστερών μου φίλων εθνικοπατριωτικά τσιτάτα που καλούν απ’ τα πληκτρολόγια για επανάσταση – ποντάροντας στο εθνικό φρόνημα (;)
… και το τραγουδάκι του Τίμου Μωραϊτίνη στροβιλίζει γύρω μου σε ρυθμό ταρατατζουμ! τζουμ! τζουμ!:
«Γιατί χαίρεται ο κόσμος και χαμογελάει, πατέρα,
γιατί λάμπει ο ήλιος έτσι γιατί φέγγει έτσι η μέρα; »
~~~
Και ξάφνου εκεί στη ροή των γεγονότων του Facebook αναδύθηκε μαζί με τις νεκρολογίες και ένα άρθρο του Κωστή Παπαγιώργη, το μακρινό 2007 στo Lifo.
Ξεκινάει κάπου στην αρχή με το: «…Οι ιστορικοί –με γλωσσοδέτη και συγκαταβατική γενικολογία–, οι παπάδες –πάντα στο κάτω παραθύρι και φωνή από τα βάθη του 19ου αι.–, οι παρατρεχάμενοι με άρες μάρες κουκουνάρες…»για να τελειώσει:

…«Αυτό που κατέστησε τη χώρα άλυτο γρίφο είναι το πού επιτέλους ανήκει. Είναι χώρα της Ανατολής; Χαμένο μέλος της ευρωπαϊκής οικογένειας; Βαλκανικό κρατίδιο με όλα τα συμπαρομαρτούντα; Κληρονόμος του μεγαλύτερου πολιτισμού; Ιστορικό λάθος;»

Σελίδες:«1...59606162636465666768»