Πλίνθοι & κέραμοι

~~~


Μαΐ 19, 2014 - Πλίνθοι & κέραμοι    Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Μετεκλογικά Ι

Μετεκλογικά Ι

Γι’ αυτό είναι ενδιαφέρουσα αυτή η χώρα.
Μετά από κάθε εκλογές όλοι είναι νικητές και φυσικά θυμούνται να πούνε και δυο λόγια για τη Χρυσή Αυγή…
Το να αρμενίζουμε στραβά και να μην φταίει ο γιαλός είναι φυσικά εκτός οπτικής…

…οπότε ένα κείμενο του Γιάννη Παντελάκη για αρχή με ενδιαφέρουσες σκέψεις όπου επισημαίνει:

«Αν εξαιρεθούν οι καλές επιδόσεις της Δούρου και του Σακελλαρίδη, τότε ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει σοβαρούς λόγους να αισθάνεται ικανοποίηση από τη χθεσινή Κυριακή. Ούτε από τις δημοτικές, ούτε από τις περιφερειακές εκλογές. Έχουν σοβαρούς λόγους ικανοποίησης η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ; Η απάντηση είναι ίδια. Όχι, δεν έχουν. Μπορεί να κατάφεραν να διατηρήσουν σε μεγάλο ποσοστό τις επιρροές τους σε μεγάλους δήμους ή περιφέρειες της χώρας, αλλά αυτό δεν σημαίνει πολλά. Οι επιρροές αυτές συνδέονται σε μεγάλο βαθμό είτε με τον ρόλο που παίζουν τα πρόσωπα, είτε με λάθος επιλογές του βασικού τους αντιπάλου σε μια σειρά από δήμους ή περιφέρειες…

…Η δεύτερη παράμετρος αφορά στην επιβράβευση διαφόρων «περίεργων» υποψηφίων, για την εκλογή των οποίων απορώ ποιος μπορεί να αισθάνεται υπερήφανος. Και αυτοί, χωρίζονται σε δύο κατηγορίες. Η πρώτη συνοψίζεται σε πρόσωπα όπως ο Ψινάκης και ο Γκλέτσος. Προσπαθώ να μπω στο μυαλό ενός κάτοικου του Μαραθώνα ο οποίος επέλεξε τον Ψινάκη για δήμαρχο. Δεν τα καταφέρνω να βρω απάντηση. Η δεύτερη κατηγορία, αφορά σε επιβράβευση προσώπων όπως ο Μώραλης (δηλαδή Μαρινάκης) και ο Μπέος. Γιατί άραγε οι πολίτες του Βόλου μπορούν να θεωρούν ικανό να διαχειριστεί τις τύχες τους έναν τύπο σαν τον Μπέο που αποφυλακίσθηκε πρόσφατα; Γιατί οι πολίτες του Πειραιά μπορούν να «συγκινηθούν» από την υποψηφιότητα ενός εφοπλιστή;»

Ολόκληρο το κείμενο ΕΔΩ

Μαΐ 8, 2014 - Πλίνθοι & κέραμοι    Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ο «κόκκινος» Ντάνι

Ο «κόκκινος» Ντάνι

Μπορεί να κοντεύουν 50 χρόνια από τον Μάη του ’68 αλλά εξακολουθεί να παραμένει σημείο αναφοράς και σκέψης για πολλούς. Και φυσικά ο «κόκκινος» Ντάνι, ένας από τους πρωταγωνιστές, εξακολουθεί να είναι μέσα στο πολιτικό γίγνεσθαι. 50 χρόνια είναι πολλά, σίγουρα έχει αλλάξει, όλοι μας αλλάξαμε, αλλά ο λόγος τους παραμένει, για μένα τουλάχιστον, αφορμή για ενδιαφέρουσες σκέψεις και συνειρμούς.

Από την τελευταία του συνέντευξη στο Βήμα (Κυριακή 4 Μαΐου 2014) σταχυολογώ:

*Τι μένει από το 1968;
«Από τη μία αλλάξαμε εν μέρει τον κόσμο, από την άλλη είπαμε πολλές ανοησίες. Σε κάθε περίπτωση συμβάλαμε κι εμείς στον εκσυγχρονισμό του κόσμου. Και όταν οι Έλληνες επιτρέψουν τον γάμο ομοφύλων και πάψουν να κυνηγούν τους ξένους στους δρόμους, θα έχουν συμβάλει κι αυτοί στον ίδιο εκσυγχρονισμό».

*…Σας συγκινούν καθόλου οι λέξεις «έθνος» και «πατρίδα»;
«Οχι. Είμαι πολύ διεθνικός. Πατρίδα μου είναι εκεί όπου αισθάνομαι καλά…».

* Τι λέτε για την «ιστορία επιτυχίας» του Αντώνη Σαμαρά;
«Πρόκειται για αμετροεπή έκφραση. Το τίμημα της επιτυχίας, αυτό που πληρώνει ο ελληνικός πληθυσμός, είναι πολύ υψηλό. Επιπλέον, η κυβέρνηση Σαμαρά δεν έχει καμιά οικολογική προοπτική για την Ελλάδα. Θέματα όπως οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας ή η εξοικονόμηση ενέργειας είναι βιβλίο σφραγισμένο με επτά βουλοκέρια για αυτήν. Γι’ αυτό και η ανακοίνωσή της, ότι μπορεί τώρα να βγαίνει στις αγορές, δεν είναι για μένα πιστοποιητικό νίκης».

* Τι πιστεύετε για τον Αλέξη Τσίπρα;
«Ο Τσίπρας θέτει στο προσκήνιο το κοινωνικό ζήτημα. Στον οικολογικό τομέα, όμως, οι προτάσεις του ισοδυναμούν με μηδέν. Ο οικολογικός εκσυγχρονισμός της Ελλάδας είναι και γι’ αυτόν άλυτο αίνιγμα. Πιστεύω ότι στο βάθος ο Τσίπρας παίζει κάπως ανέντιμο παιχνίδι, επειδή το κόμμα του είναι βαθιά διασπασμένο. Ο ίδιος ξέρει καλά ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να φύγει από το ευρώ, επειδή αυτό θα ήταν καταστροφή…».

Ούτε και αυτός το επιδιώκει…
«Ναι, αλλά στο κόμμα του δεν είναι πολλοί εναντίον του. Γι’ αυτό και η επιχειρηματολογία του θυμίζει σφουγγάρι. Αυτό, αν θα γίνει πρωθυπουργός, θα το βρει μπροστά του. Τότε θα αναγκαστεί να προβεί σε συνεννόηση με τους Ευρωπαίους. Και αυτή δεν θα έχει τη σφραγίδα Τσίπρα».

Αλλά ποια;
«Εκείνη ενός πολύ δύσκολου συμβιβασμού. Μόνο που η επιχειρηματολογία του Τσίπρα δεν προετοιμάζει την Ελλάδα προς αυτή την κατεύθυνση. Συμβιβασμός δεν σημαίνει συνέχιση της πολιτικής του Σαμαρά, αλλά ούτε και επιβολή του προγράμματος του Τσίπρα».

* Τι λέτε για την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ περί κουρέματος του μεγαλύτερου μέρους του ελληνικού χρέους;
«Το κούρεμα πρέπει να είναι το αποτέλεσμα διαπραγματεύσεων με τους άλλους Ευρωπαίους. Δεν μπορεί να το αποφασίσει μόνη της η Ελλάδα. Αυτό είναι που συνιστά τη δυσκολία του εγχειρήματος. Εξάλλου, ο Τσίπρας δεν θα είναι ο νικητής των ευρωεκλογών. Η ευρωπαϊκή Αριστερά, της οποίας είναι υποψήφιος, θα έχει εκλογικά κέρδη, αλλά θα μείνει ισχνή μειοψηφία στην Ευρωβουλή. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να επιδιώξει και εκεί συμβιβασμούς με άλλα κόμματα, για να μπορέσει να επιβάλει μια άλλη πολιτική στην Ευρώπη».

* Ο επόμενος πρόεδρος της Κομισιόν θα λέγεται Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ ή Μάρτιν Σουλτς. Τι λέτε για αυτούς;
Για να πω την αλήθεια, δεν με ενθουσιάζει κανείς. Ο Γιούνκερ βεβαιώνει τώρα ότι θέλει μια κοινωνικότερη Ευρώπη. Τι έκανε όμως όταν ήταν πρόεδρος του Eurogroup; Το εντελώς αντίθετο. Ο Σουλτς πάλι κάνει έναν πολύ αριστερό προεκλογικό αγώνα αλλά στην πράξη θα εξαρτάται άμεσα από τον κυβερνητικό μεγάλο συνασπισμό στη Γερμανία. Το σπουδαιότερο για μένα είναι η ενίσχυση των φιλευρωπαϊκών δυνάμεων, ήτοι των Πρασίνων, των Φιλελευθέρων και των Αριστερών, όσων δηλαδή δεν είναι ευρωσκεπτικιστές. Μόνο αυτές οι δυνάμεις προωθούν πραγματικά τη συγκρότηση μιας ομοσπονδιακά ενωμένης Ευρώπης.

Ολόκληρη –> ΕΔΩ

Απρ 2, 2014 - Πλίνθοι & κέραμοι    Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Άλλη μια συνέλευση

Άλλη μια συνέλευση

Άλλη μια συνέλευση. Όπου το «συνδικαλιστικό κίνημα» να προσπαθεί με τερτίπια και φανφάρες να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. 98% λέει διαφωνεί αλλά όταν φτάνει το μαχαίρι στο κόκκαλο να ψάχνουμε πως θα κάνουμε την «επανάσταση» χωρίς κόστος. Όλοι μαζί στο πουθενά! Τι θέλω και μιλάω ακόμη;

…αφού το τραγουδάκι του Τοτέμ μου τα ‘λεγε από παλιά:

«Με καταριούνται γενιές και γενιές απελπισμένων
γιατί δεν θέλαν να πιστέψουνε το μέλλον.

Θέλαν να νιώθουν πως τα πράματα θα γίνουνε καλύτερα,
και τους χάλαγα τη σούπα γιατί ήξερα.

-Δεν έχει σημασία το να εύχεσαι κάτι,
άμα θες να στο φέρουν για πρωινό στο κρεββάτι.

Σημασία έχει να εκπαιδεύσεις τα μυαλά σου
για να δίνουν εντολές μπας και σηκώσεις τα κουλά σου.

Και τώρα είμαστε εδώ στο σταυροδρόμι της σκέψης.
Κι όλοι ψάχνουν να πιστέψουνε σε εμπνεύσεις.

Ε, λοιπόν δεν πιστεύω. Δεν γουστάρω εμπνευσμένους.
Προτιμώ τους τρελούς και τους πυροβολημένους!

-Προτιμώ μιλάω και τα κανάλια να με βρίζουνε
παρά να αγανακτώ και να με γλείφουνε.

Προτιμώ πεσιμισμό για να αντέξω παρακάτω,
παρά να εθελοτυφλώ πως το βαρέλι έχει πάτο.

-Προτιμώ να πολεμάω με δαίμονες και διαόλους
παρά να αγαπάω βολεμένους κι άλαλους.»

 

 

Σελίδες:«1...5960616263646566676869»