Πλίνθοι & κέραμοι

~~~


Ιούλ 14, 2014 - Πλίνθοι & κέραμοι    Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Μεταποδοσφαιρικά

Μεταποδοσφαιρικά

«Την ώρα που η Μερκελ παρακολουθούσε ποδόσφαιρο οι Έλληνες υπέβαλαν φορολογικές δηλώσεις» η φωνή του κ. Αυτιά πίσω μου. – Πάντα υπάρχει μια ανοιχτή τηλεόραση πίσω μου.-
Και το μυαλό φεύγει πάλι…

Όχι μόνο στα πιασάρικα δίπολα που φτιάχνει ο  Αυτιάς για να αποκτήσει τηλεθέαση και εξαγοράσιμη αποδοχή…

…Πρέπει να είμαι από τους λίγους αυτής της χώρας που το ποδόσφαιρο μου είναι παντελώς αδιάφορο. Ακούω όμως πάντα με ενδιαφέρον τις παθιασμένες συζητήσεις των φίλων μου -πειράζω μόνιμα τον Πάρη για την ΑΕΚ- και σκέφτομαι συνέχεια τι είναι αυτό που κάνει τους ανθρώπους να μιλάνε για τις ποδοσφαιρικές ομάδες –  ανώνυμες επιχειρήσεις  λες και είναι προέκταση του εαυτού τους, Του είναι τους. Δεν μιλάω φυσικά για το θέαμα.
Γιατί παθιάζονται τόσο πολύ που πολλές φορές τους κάνει να δέχονται και να δικαιολογούν με ευκολία πράγματα που στην άλλη τους  ζωή τα αποστρέφονται; Τη λαμογιά, τον φασισμό, τη βία. Γιατί θεωρούν «φυσιολογικό» τον πλούτο ενός ποδοσφαιριστή και βλέπουν με καχυποψία τον πλούτο ενός άλλου ανθρώπου; Γιατί χάνουν τον ορθολογισμό τους και αποδέχονται κάθε θεωρία συνωμοσίας όταν πρόκειται για την «ομάδα» ΜΑΣ; Αχ! αυτό το κτητικό…

~~~

…Μένω και σε μια γειτονιά που πρέπει να έχει πολλούς και θορυβώδεις φιλάθλους. Σε κάθε αγώνα, όποιος και να παίζει διαχρονικά, ελληνική ή ξένη ομάδα,  μετά το τέλος του, βεγγαλικά εκτοξεύονται, πανηγυρισμοί δονούν το βράδυ.
Φέτος όμως, ιδιαίτερα μετά το παιχνίδι της Ελλάδας με την Κόστα Ρίκα, λες και ζούσα σε μια γειτονιά φάντασμα. Δεν είναι ότι έφυγαν όλοι για διακοπές. Τα παράθυρα ήταν ανοιχτά με το αυξομειούμενο φως της τηλεόρασης να εκπέμπεται σταθερά, τα μηχανάκια με τις πίτσες και τα σουβλάκια όργωναν ασταμάτητα το δρόμο.
Αλλά ούτε φωνές, ούτε πανηγυρισμοί ούτε βεγγαλικά.

«Νικάει η Γερμανία». Και δεν υπάρχουν άνθρωποι, στη γειτονιά μου τουλάχιστον, που να «χαίρονται» γι’ αυτό. Ήταν όλοι «βραζιλιάνοι», «αργεντίνοι». Με τους «φτωχούς». Γιατί βλέπεις ακόμα και οι ακριβοπληρωμένες ομάδες είναι ιδέες και «εκπροσωπούν» λαούς στις διεθνείς διοργανώσεις.
Και μεις είμαστε διαχρονικά με τους καταφρονεμένους αυτού του κόσμου. Στα λόγια σίγουρα. Και στο ποδόσφαιρο…

…και κοντά σ’ αυτά ένα άρθρο του Άρη Δημοκίδη στο Lifo με τίτλο «Υπέρ της Γερμανίας»

Ιούν 18, 2014 - Πλίνθοι & κέραμοι    Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η διδασκαλία της μαγείας

Η διδασκαλία της μαγείας

Ο Christopher Emdin, αναπληρωτής καθηγητής στο Columbia University’s Teacher’s College προσεγγίζει την εκπαίδευση των δασκάλων με έναν διαφορετικό τρόπο. Εστιάζει στην διδασκαλία της μαγείας! Αναφέρει:

«…Υπάρχουν δάσκαλοί, που παρ’ όλες τις προκλήσεις τους, έχουν ικανότητες, πηγαίνουν στα σχολεία και κάνουν το κοινό να συμμετέχει, και ο διευθυντής περνάει και λέει, «Είναι τόσο καλός, μακάρι όλοι οι δάσκαλοί μου να ήταν τόσο καλοί». Όταν προσπαθούν να το περιγράψουν, λένε απλώς, «Έχει αυτή τη μαγεία».

…Η μαγεία μπορεί να διδαχτεί. Η μαγεία μπορεί να διδαχτεί. Πώς τη διδάσκετε; Τη διδάσκετε επιτρέποντάς τους να πάνε σε αυτά τα μέρη όπου υπάρχει η μαγεία. Αν θέλετε να είστε ένας επίδοξος δάσκαλος στην αστική εκπαίδευση, πρέπει να αφήσετε τα όρια του πανεπιστημίου και να πάτε στις γειτονιές. Πρέπει να πάτε και να περάσετε χρόνο στο κουρείο, να πάτε στη Μαύρη Εκκλησία, και να παρατηρήσετε αυτά τα άτομα που έχουν τη δύναμη να τραβούν την προσοχή και να κρατήσετε σημειώσεις για το τι κάνουν…

…Αν μπορούσαμε να μεταμορφώσουμε την εκπαιδευτική κατάρτιση για να εστιάσει στο να μαθαίνει τους δασκάλους πώς να δημιουργούν αυτή τη μαγεία, τότε παφ! μπορούμε να αναστήσουμε πεθαμένες τάξεις, μπορούμε να εκκινήσουμε ξανά τη φαντασία, και μπορούμε να αλλάξουμε την εκπαίδευση…»

Ιούν 1, 2014 - Πλίνθοι & κέραμοι    Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Μετεκλογικά IV

Μετεκλογικά IV

Κυριακή βράδυ των πρώτων εκλογών στο «Γραμμόφωνο». Ο Γιώργος με τα ακουστικά στο αυτί ακούει τα αποτελέσματα. «Μα τι γίνεται εκεί στις Σκουριές; Πάλι ο Πάχτας βγαίνει. Τζάμπα πήγαν όλα…»
…Ο Πάχτας τελικά δεν εκλέχτηκε και ο νέος δήμαρχος του Αριστοτέλη έδωσε μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη μετά τις εκλογές στην εφημερίδα «Αυγή».
Ένα από τα λίγα μετεκλογικά κείμενα που κράτησα ίσως γιατί η εικόνα που δίνει απέχει πολύ από την ανάγνωση της πραγματικότητας κάτω από το πρίσμα «άσπρο – μαύρο».
Αναφέρει για παράδειγμα:

«…Η αμεσοδημοκρατική διαδικασία που έγινε είχε τη φιλοδοξία να αγκαλιάσει όλους τους συνδημότες και στόχευε στο να αναδειχθεί ένας υποψήφιος δήμαρχος που θα πάει στις δημοτικές εκλογές για να φέρει ένα νικηφόρο αποτέλεσμα. Μέσα από αυτήν προέκυψε ένα πολυσυλλεκτικό σχήμα που δεν έχει μόνο μέλημά του το τι θα γίνει με τα μεταλλεία, αλλά το πώς θα γυρίσουμε συνολικά σελίδα στην περιοχή. Γι’ αυτό και δεν είχαμε ως βασικό μας σύνθημα το «ναι» ή «όχι» στην μεταλλευτική δραστηριότητα. Η προσπάθειά μας είχε θεσμικό προσανατολισμό και όχι κινηματικό και συνεπώς, ως νέα δημοτική αρχή, οφείλουμε, και είναι και η απαίτηση της κοινωνίας, να παίξουμε τον θεσμικό μας ρόλο.

• Και ποιος είναι αυτός ο θεσμικός ρόλος;

Είναι ένας ρόλος που έχει να κάνει με μια διαφορετική προσέγγιση διεκδίκησης αιτημάτων. Η δημοτική αρχή δεν πρέπει να ταυτιστεί με την μία ή την άλλη πλευρά στο θέμα των μεταλλείων, γιατί σε αυτήν την περίπτωση θα κάνουμε το ίδιο λάθος που έκανε ο απερχόμενος δήμαρχος. Ο Χρ. Πάχτα ταυτίστηκε με τη μια πλευρά και έγινε δήμαρχος των μισών δημοτών, γι’ αυτό και του γύρισαν την πλάτη.

• Αν εξετάσουμε προσεκτικά τα αποτελέσματα της κάλπης, βλέπουμε ότι στα λεγόμενα Μαδεμοχώρια και στα χωριά που αναπτύχθηκε το κίνημα ενάντια στην εξόρυξη χρυσού η τοπική κοινωνία παραμένει βαθιά διχασμένη. Πώς σκοπεύετε να ενώσετε όλο αυτόν τον κόσμο, όταν οι διαφορές που τον χωρίζουν μοιάζουν αγεφύρωτες;

Πιστεύουμε ότι αν η δημοτική αρχή κάνει σωστά τη δουλειά της και όπως σας προείπα, δεν ταυτιστεί με τη μία ή την άλλη πλευρά, θα το πετύχει. Από τη στιγμή που έχουμε έναν θεσμικό ρόλο, οφείλουμε να ακούσουμε όλες τις πλευρές με σεβασμό και να συνθέσουμε τις απόψεις. Να μην έχουμε την ψευδαίσθηση ότι όλο το κομμάτι που επέλεξε τη δική μας πρόταση είναι αντίθετο με τη μεταλλευτική δραστηριότητα στην περιοχή μας. Και ακριβώς γιατί η πρότασή μας ήταν πολυσυλλεκτική κατάφερε να συσπειρώσει ευρύτερες πλειοψηφίες.

• Είναι γνωστό ότι ο δήμος δεν έχει αποφασιστικό ρόλο ως προς τη λειτουργία των μεταλλείων. Η κυβέρνηση φαίνεται αποφασισμένη να «φυτέψει» στον Κάκαβο, «με κάθε κόστος», μια ανοιχτή εξόρυξη. Η νέα δημοτική αρχή τι ρόλο θα παίξει ως προς αυτό;

Η δημοτική αρχή δεν δίνει άδειες για μεταλλευτικές δράσεις. Αυτό το γνωρίζουν όλοι. Η δημοτική αρχή δεν μπορεί να κλείσει τα μεταλλεία και δεν θέλει να παράξει ανέργους. Εμείς θα προσπαθήσουμε να ενώσουμε τον κόσμο στο εξής τρίπτυχο: Πρώτον, πιέσεις για αυστηρότερους περιβαλλοντικούς ελέγχους σε οποιαδήποτε μεταλλευτική δράση. Δεύτερον, να ανοίξει το βήμα του διαλόγου για τη φέρουσα ικανότητα της περιοχής και τρίτον και σημαντικότερο, να προσπαθήσουμε να αναπτύξουμε άλλες δουλειές, άλλες δράσεις που θα ενισχύσουν την απασχόληση. Θέλουμε να γίνει ο δήμος ένα «θερμοκήπιο», αρωγός, καταλύτης της επιχειρηματικής δραστηριότητας και της αύξησης της απασχόλησης, έτσι ώστε να επιτευχθεί κάποια στιγμή και μια εργασιακή ισορροπία. Πιστεύω ότι μόνο έτσι θα τελειώσουμε και με τα διχαστικά διλήμματα και ο τόπος θα βαδίσει προς μια άλλη αναπτυξιακή κατεύθυνση…»

Ολόκληρη ΕΔΩ

Για τις υπόλοιπες αναλύσεις ένα σκίτσο του Στάθη από το μακρινό 1985…

Σελίδες:«1...60616263646566...71»