Πλίνθοι & κέραμοι

~~~


Αυγ 22, 2016 - Πλίνθοι & κέραμοι    Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Σημάδια ζωής

Σημάδια ζωής

Σαπρίκης Χρίστος

Σ
υνεχώς συσσωρεύονται όλο και πιο πολλά. Στοιβάζονται εδώ κι εκεί, σημάδια της πορείας σου στο χρόνο. Ξεχασμένα, δεν πρόκειται τις περισσότερες φορές να τα ξεφυλλίσει ποτέ κανείς ξανά.

Σε κάθε αλλαγή ζωής, σε κάθε μετακόμιση, όταν γέμιζαν οι χώροι στην Αθήνα, ταξίδευαν για το χωρίο. Συν τω χρόνω μαζεύτηκαν πολλά εκεί.

Σαπρίκης Χρίστος

Στριμωγμένα σε μια παλιά μεταλλική αρχειοθήκη με τζάμια, στην παλιομοδίτικη βιβλιοθήκη των παιδικών χρόνων, στις κλούβες στο μπαλκόνι, στο πατάρι σε κούτες από γάλατα Νουνού – οι καλύτερες κούτες, η Μεγάλη Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια σε δυο στοίβες στην άκρη του παιδικού δωματίου (πρόχειρη επιφάνεια για μικροπράγματα, για το εντομοαπωθητικό, των κινητών που φορτίζουν), κιτρίνιζαν σιγά σιγά, γέμιζαν σκόνη, μια επίσκεψη τρωκτικών τίμησε μερικά πριν εξολοθρευτούν.

Σαπρίκης Χρίστος

Τα λυπόμουνα αλλά τα καλοκαίρια περνούσαν το ένα μετά το άλλο ώσπου φέτος με μια απόφαση της στιγμής έγινε η παραγγελία.

«Σε 5 με 6 εργάσιμες θα είναι στο χώρο σας.» έγραφε το ιμέιλ. Βάλε και το Δεκαπενταύγουστο μέσα, θα είναι εδώ σε δέκα μέρες υπολόγισα. Προλαβαίνω πριν γυρίσουμε στην Αθήνα. Τελικά σε τρεις μέρες η ξύλινη σκαλιέρα έφτασε σε 37 κομμάτια! Με τις ενστάσεις παρούσες.

– Τι φτιάχνεις πάλι; Ποιος θα τα ξεσκονίζει;

Στήθηκε σιγά σιγά (μόνο εκείνο το ντουλάπι μου έβγαλε την πίστη για να το συναρμολογήσω και να ρυθμίσω τις πόρτες του), μια μυρουδιά πεύκου γέμισε το δωμάτιο, λουστραρίστηκε με παρέα και κουβέντα και άρχισε η τακτοποίηση. Ποια θα μπούνε στη καινούρια βιβλιοθήκη, ποια θα αποθηκευτούν στην παλιά αρχειοθήκη, ποια θα μείνουν στην παιδική. Μια βουτιά στο παρελθόν με τη μυρουδιά του παλιού χαρτιού σταθερά παρούσα και τις στάσεις για ξεφυλλίσματα (Θεέ μου με τι γεμίζαμε το κεφάλι μας! Άστο στην άκρη να το ξαναδιαβάσω πάλι. Καλά πότε το διάβασα αυτό;) να μακραίνουν το χρόνο.

– Να πάει κάτω το παιδί. Μη μυρίζει όλη αυτή τη σκόνη. Έχει και τις αλλεργίες του.

Σαπρίκης Χρίστος

Παλιές εγκυκλοπαίδειες, βιβλία του πατέρα εκδόσεις Γκαγκάριν και Άκμων (όσα σώθηκαν απ΄τη χούντα), δεκάδες βιβλία των φοιτητικών και νεανικών χρόνων («Αιθιοπία. Η άγνωστη σοσιαλιστική επανάσταση», «Κοινωνική και κρατική οργάνωση της Λ. Δημοκρατίας της Βουλγαρίας», «3/40 Σύνταγμα του ΕΛΑΣ», «Βασικές αρχές της μαρξιστικής φιλοσοφίας», «Πώς δενόταν το Ατσάλι», «Κοινωνιολογία και Μαρξισμός», «Η Πολωνία κι εμείς»…), όλα τα βίπερ της Αγκάθα Κρίστι και του Λουίς Λ’ Αμούρ!!!, άπειρα βιβλία επιστημονικής φαντασίας (Άρθουρ Κλάρκ, Στάνισλαβ Λεμ, Ούσρουλα Λεγκέν, Φίλιπ Ντικ, Χέρμπετ, Εφραίμωφ, «Ο Υφαντόκοσμος» του Μπάρκερ, «Ο κόσμος δαχτύλιος» του Νιβεν…), τα βραχύβια περιοδικά Νόβα και Απαγορευμένος Πλανήτης, αμέτρητα κόμικ (παλιές εκδόσεις του Λούκι Λουκ, του Αστερίξ, του Τεν Τεν, Στορμ, ο Κοκομπιλ, ο Μ. Μανάρα, τα erotica του Γκουίντο Κρέπαξ..), το Opticon και το Περισκόπιο της Επιστήμης…

Μια ζωή, ένα παρελθόν, τακτοποιήθηκε πάλι στα ράφια και στα ντουλάπια, μπήκαν κάτι παλιές φωτογραφικές μηχανές και οι μπαμπούσκες για διακόσμηση, περνάω κάθε τόσο απ’ το δωμάτιο την κοιτάζω και όλο κάτι τακτοποιώ, το παιδί με βλέπει και χαμογελάει…

…αλλά ποιος θα τα ξεσκονίζει;

Σαπρίκης Χρίστος

Αυγ 21, 2016 - Πλίνθοι & κέραμοι, Στους Imaginistes    Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Σάββατο στα επείγοντα

Σάββατο στα επείγοντα

Σαπρίκης Χρίστος

Ώρες αναμονής, ώρες κοιτώντας το κινητό, τα τετράγωνα της μόνωσης στο ταβάνι, τα πλακάκια στο πάτωμα. Συζητώντας ξανά και ξανά για το τίποτα. Όλα στην προσπάθεια να ροκανίσεις τον χρόνο, να διώξεις τη σκέψη απ’ το τώρα.

-Έπρεπε να μπούμε με το αυτοκίνητο μέσα. Όλοι μπαίνουν.

Τα πρόσωπα εναλλάσσονται. Νέοι, γέροι, παιδιά, μωρά που κλαίνε γοερά. Μόνοι, με συνοδεία. Ντυμένοι με τα ρούχα της στιγμής, πρόχειρα, επίσημα, βρώμικα, καθαρά, ατημέλητα, ματωμένα.

-Να περιμένετε κύριε. Οι χειρουργοί έχουν τροχαίο αυτή τη στιγμή.

Οι τακτικοί θαμώνες ξεχωρίζουν. Ξέρουν τα κατατόπια, μπαίνουν θαρρετά στα ενδότερα. Οι πρωτάρηδες αμήχανοι ψάχνουν να προσανατολιστούν στο χάος, παρακολουθούν τους έμπειρους για να επαναλάβουν διστακτικά τα ίδια.

– Δεν ξανάρχομαι εδώ. Δεν ξέρουν τι τους γίνεται.

Το ζευγάρι δίπλα μιλάει χαμηλόφωνα, απέναντι έχουν αναλύσει όλες τις εξετάσεις. Ζάχαρο τόσο, ουρία τόσο. «Αφού δεν έχω χοληστερίνη γιατί μου έκαναν εξέταση;»

Ο κύριος…! η κυρία …! φωνάζει η νοσοκόμα κάθε λίγο. «Αυτός είναι από το χωριό. Τι έπαθε πάλι;» Μικρές κοινωνίες που σε κάνουν αναγκαστικό κοινωνό των προβλημάτων, τροφή συζητήσεων για τις επόμενες μέρες, μήνες.

– Και σε μένα το ίδιο μου βρήκαν την άλλη φορά. Να κάνεις και αξονική. Να επιμένεις.

Η πόρτα μπροστά στριγγλίζει κάθε φορά που ανοίγει. Γιατί έχει πινακίδα «Απαγορεύεται η είσοδος στους μη έχοντες εργασία» όταν όλοι μπαίνουν μέσα; –

-Εγώ δεν κάθομαι μέσα Δεκαπενταύγουστο και αύριο να έχει πανηγύρι. Θα φύγω ό,τι και να μου πούνε.

Μια άσπρη νυχτοπεταλούδα(;), σκόρος(;) πέφτει στο έδαφος ζαλισμένη απ’ τα έντονα φώτα της οροφής.

-Την είδες αυτή τη γιατρέσσα με την ροζ στολή που μπήκε μέσα; Δεν είναι πολύ όμορφη;

Σαπρίκης Χρίστος

Αυγ 12, 2016 - Πλίνθοι & κέραμοι    Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Σαρδελοπανηγυροκαταστάσεις

Σαρδελοπανηγυροκαταστάσεις

Σαπρίκης Χρίστος
Ζαφειρένια μου το όνομά σου αγαπημένo
στην ψυχή μου χαραγμένο θα ‘ναι όσο ζω…

Η λυγερόκορμη λευκοντυμένη ντιζέζα τραγουδά όλο πάθος στο εφήμερο πάλκο ανάμεσα σε στήλες φωτιάς δημιουργώντας μια ψευδαίσθηση μεγάλου κέντρου της παραλιακής. Δίπλα της, σε μια οθόνη, παίζει ακατάπαυστα το πάουερ πόιντ με τους χορηγούς της εκδήλωσης, αποτέλεσμα της εισβολής της τεχνολογίας στο χώρο των πανηγυροεκδηλώσεων.

Σαπρίκης Χρίστος

Μπήκαν μωρέ μπήκαν

τα γίδια στο μαντρί
Τα πρόβατα στη στρούγκα…

Χιλιάδες καλοψημένες σαρδέλες, η εναγώνια αναζήτηση για μωρομάντηλα που θα βγάλει την έντονη μυρουδιά από τα χέρια, ο καπνός απ’ τα σουβλάκια που ανεβαίνει δίπλα απ’ τον υδατόπυργο, οι αεικίνητοι μικροπωλητές με τα φιστίκια Αιγίνης και τα μπαλόνια, ο πανταχού παρών χαλβάς Φαρσάλων!

Σαπρίκης Χρίστος

Ένα κρασί ακόμα κι ένα τσιγάρο.
Και από τα χείλη σου ένα φιλί να πάρω…

Ο Βασίλης αεικίνητος να φαντασιώνεται τις εκατοντάδες των πανηγυριωτών να ακούν αντί τα νταλκαδιάρικα τραγούδια το όραμα για μια άλλη κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση.

Σαπρίκης Χρίστος
Όσοι είναι αισθηματίες,
την πατάνε μια ζωή
και σε λάθος ιστορίες,
μπλέκονται κάθε στιγμή…

Γιορτή σαρδέλας στον κάμπο της Άρτας.

Σαπρίκης Χρίστος

Σελίδες:«12345678910...68»