Δεκ 8, 2016 - Πλίνθοι & κέραμοι, Στους Imaginistes    Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Συγχαρητήρια στους αισιόδοξους

Συγχαρητήρια στους αισιόδοξους

▲ Προσπαθώ να παρακολουθήσω τη συζήτηση για τα έξοδα της επίσκεψης του Πρωθυπουργού στην Κούβα και χάνομαι. Πολλοί, και ο Μίκης Θεοδωράκης μαζί, είναι στα κάγκελα γιατί ο Πρωθυπουργός ξόδεψε λεφτά για το ταξίδι την ώρα που ο λαός πεινάει. «Είναι λαϊκίστικη αυτή η προσέγγιση» λέει ο φίλος Παναγιώτης και του κάνω λάικ γιατί νιώθω ότι έχει δίκιο. Αλλού είναι τα προβλήματα με το ταξίδι στην Κούβα και όχι στο κόστος του αεροπλάνου και του φαγητού.

▼ Σίγουρα αλλού είναι τα προβλήματα, αλλά και τα χρήματα για τα ταξίδια και τις βόλτες είναι κι αυτά ένα πρόβλημα. Για ΚΑΘΕ ταξίδι, για ΚΑΘΕ βόλτα. Ιδιαίτερα όταν είσαι μια χώρα που (θα έπρεπε να) μετράς το ΚΑΘΕ έξοδο, την ΚΑΘΕ δαπάνη.

▲ Μεσημέρι, λίγο μετά το σχόλασμα οι τελευταίες συζητήσεις στο Γραφείο:

– Μεθαύριο θα κάνουμε Σχολικό Συμβούλιο.
– Να συζητήσουμε τι; Τζάμπα συνεδριάζουμε. Ομαδική ψυχοθεραπεία κάνουμε χρόνια τώρα και αν ζητήσουμε κάτι η απάντηση είναι δεδομένη: «Λεφτά δεν υπάρχουν, είναι δύσκολες εποχές, έχουν μειώσει τις επιχορηγήσεις στους Δήμους κτλ κτλ.»

▲ Αργά το βράδυ, η time line του facebook ξαφνικά γεμίζει σχόλια και φωτογραφίες απ’ το Συνέδριο της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ) στη Θεσσαλονίκη. Φίλοι και γνωστοί απ’ τη μικρή μας πόλη παίρνουν μέρος σ’ αυτό. Πρόσωπα πάρα πολλά και η συζήτηση την επομένη στο καφενείο ανάμεσα σε τσίπουρα και μεζέδες αναπόφευκτη:

– Καλά πόσους αντιπροσώπους έχει ο Δήμος μας στο Συνέδριο;
– Δυο. Η Δήμαρχος θεσμικά και άλλον έναν. [1]
– Και οι υπόλοιποι;
– Παρατηρητές. Ο κάθε Δήμος στέλνει όσους θέλει.
– Και ποιος πληρώνει τα έξοδα;
– Ο Δήμος φυσικά. Κοντά στις έντεκα χιλιάδες ευρώ είναι το κονδύλι για τον Δήμο μας όπως λέει στη Διαύγεια [2]
– Μα αν κάποιος έχει τόσο μεγάλο μεράκι για το Συνέδριο γιατί δεν κάθεται να το παρατηρήσει live απ’ το internet; Στο σπιτάκι του, στη ζεστούλα του και όχι στα κρύα του Βαρδάρη. Να δει και τον κ. Πατούλη και τον κ. Σκουρλέτη και τον Μητροπολίτη Άνθιμο. Τόσα έξοδα έκανε η ΚΕΔΕ για τη live μετάδοση.[3] Και καλά ο Πατούλης, κάνει δημόσιες σχέσεις και καλεί κόσμο και κοσμάκη, είναι σωστό όμως σε μια χρεοκοπημένη χώρα να πληρώνει ένας Δήμος χιλιάδες ευρώ για να πάνε τόσα άτομα ΧΩΡΙΣ θεσμικό ρόλο στη Θεσσαλονίκη; Ή κάτι σημαντικό μου διαφεύγει που δεν μπορώ να καταλάβω;
– Κοίτα δεν είναι μόνο οι δικοί μας «παρατηρητές». 380 σύνεδροι πανελλαδικά πάνω από 2.000 οι «παρατηρητές» λέει το δελτίο τύπου της ΚΕΔΕ. [4]

▼ 380 σύνεδροι πανελλαδικά πάνω από 2.000 οι «παρατηρητές». Με τα έξοδα ΟΛΩΝ πληρωμένα από τον κρατικό προϋπολογισμό μιας πτωχευμένης χώρας για να πάρουν μέρος σε ένα συνέδριο που κάποιοι το καταγγέλλουν ως «συνέδριο παρωδία».[5] Το καταγγέλλουν βέβαια εκ των υστέρων και αφού το παρακολούθησαν. Ως σύνεδροι και παρατηρητές. Με τα έξοδα πληρωμένα. Απ’ τα λεφτά που δεν υπάρχουν.

▼ Το καταγγέλλουν [6] γιατί λέει μείνανε 70 στο τέλος να ψηφίσουν τις αποφάσεις. Εβδομήντα απ’ τους κοντά 2.500 συμμετέχοντες. Συμμετέχοντες με τα έξοδα πληρωμένα. Απ’ τα λεφτά που δεν υπάρχουν.

▲ Ωραία Συνέδρια. Large καταστάσεις με τα λεφτά που δεν υπάρχουν!

«Είναι κουρέλια οι κουρτίνες στην τάξη μου» λέει μια δασκάλα στο Σχολικό μας Συμβούλιο. «Στις περισσότερες τάξεις είναι έτσι. Τόσα χρόνια τις έχουμε. Πόσο να αντέξουν;»
«Ξέρετε ο Δήμος μας δεν μπορεί να διαθέσει λεφτά για τις κουρτίνες. Είναι βλέπετε η κρίση, λεφτά δεν υπάρχουν, είναι δύσκολες εποχές, έχουν μειώσει τις επιχορηγήσεις κτλ κτλ. Μήπως να βοηθήσουν λίγο και οι γονείς;»

▲ Συγχαρητήρια στους αισιόδοξους έγραφε ο Quino,

και για μας τους υπόλοιπους:

▼ Πρέπει με κάθε τρόπο να διώξουμε τα παιδιά μας απ’ αυτή τη χώρα. Εμείς κάπως θα τη βολέψουμε.


[1] https://goo.gl/uJ9OhR
[2] https://goo.gl/GvPNq6
[3] https://goo.gl/0KUmVT
[4] https://goo.gl/VknBgP
[5] https://goo.gl/c8BLOZ
[6] https://goo.gl/mWwgPR

Δεκ 2, 2016 - Πλίνθοι & κέραμοι    Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Φεύγουν ένας ένας

Φεύγουν ένας ένας

Φεύγουν ένας ένας.
Παιδιά των δύσκολων εποχών που φτιάξανε τον κόσμο, το δικό μας κόσμο. Όσο καλύτερα μπορούσαν.

Μεγαλωμένοι στα χρόνια της Κατοχής, έζησαν με τον θάνατο δίπλα τους, δούλεψαν σκληρά, πολύ σκληρά για να μη μας λείψει τίποτα. Όρθιοι μέχρι την τελευταία στιγμή χωρίς να σταματούν να προσφέρουν στην οικογένεια, στο σόι όλο, χωρίς να ζητάνε ανταλλάγματα.

– Έφερα λίγα αβγά για το παιδί.
– Δεν ήταν ανάγκη θείε.
– Πάρτα. Εμείς έχουμε.

Ισχυρές προσωπικότητες όλο πείσμα που τους κράτησε όρθιους στα δύσκολα χρόνια. Που μας έκανε να τους κοντράρουμε όταν με τα μυαλά της άγριας νεότητάς μας θεωρούσαμε ότι τα ξέραμε όλα.

Μαλάκωσαν σιγά σιγά στα γεράματα, συρρικνώθηκαν σε μικρές φιγούρες που καθόταν στον ήλιο και έλεγαν ξανά και ξανά ξεθωριασμένες ιστορίες από το παρελθόν, συζητούσαν ξανά και ξανά κάθε πρωί για το «τι καιρό θα κάνει σήμερα», μετρούσαν τα σπίτια γύρω τους και τις καρέκλες στο καφενείο που άδειαζαν όλο και συχνότερα. Περήφανα γεροντάκια που όμως δεχόταν με καρτερικότητα τις δικές μας φωνές, τα δικά μας μαλώματα, τις δικές μας γκρίνιες, γιατί δεν ζούσαν «όπως πρέπει», «όπως τους λέγανε οι γιατροί». Με το μόνο άγχος τους πια να «φύγουν» στα ξαφνικά, στα γρήγορα, για να μην ταλαιπωρήσουν «τα παιδιά». Ακόμα και στο θάνατο η δική μας καλοπέραση ήταν στο μυαλό τους.

Πρώτος, πριν χρόνια, έφυγε ο θείος Λάκης, φέτος, στην αρχή του φθινοπώρου, ο θείος Στάθης, χθες ακολούθησε ο θείος Λαμπράκης.

«Να ζήσετε να πάρετε τα χρόνια τους», «να ζήσουμε να τους θυμόμαστε» κτλ κτλ αλλά το κενό πάντα μένει όσο και αν ο χρόνος θα το απαλύνει. Τα πρόσωπά τους θα έρχονται συνεχώς στην επιφάνεια, πιο έντονα κάθε φορά που θα επιστρέφουμε στους τόπους των παιδικών μας χρόνων, φέρνοντας ξανά και ξανά στο προσκήνιο όλες εκείνες τις στιγμές μαζί τους που έφτιαξαν αυτό που είμαστε σήμερα.

Και η μεγάλη φωτογραφία στον τοίχο της πατρικής κρεβατοκάμαρας θα τους έχει και τους πέντε, ζωντανούς και πεθαμένους μαζί, να κοιτάζουν, ο καθένας με τον δικό του τρόπο, τον κόσμο με τα μάτια της νιότης τους.

Νοέ 30, 2016 - Φωτογραφήματα, Στους Imaginistes    Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Φωτογραφήματα

Φωτογραφήματα

Ισορροπώντας
με τέχνη
στα άκρα.
Ούτε να πετάς
ούτε να πέφτεις.
Είναι κι αυτό μια
πολύτιμη
ικανότητα.


Φωτογραφήματα.
Το κλικ της μηχανής και το κλικ της σκέψης που ενώνονται.
Αυτή η ικανότητα του ανθρώπινου μυαλού να κάνει περίεργους συνειρμούς.

Σελίδες:«1...891011121314...93»