Μαΐ 20, 2018 - Πλίνθοι & κέραμοι    Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Δεν δικαιούσαι να ομιλείς

Δεν δικαιούσαι να ομιλείς

Βλέπω τον κ. Μπουτάρη, λίγο μικρότερος απ’ τους γονείς μου, πεσμένο στο έδαφος κι από πάνω του «περήφανους πατριώτες» να τον κλωτσάνε γιατί λέει έχει περίεργες απόψεις που δεν τις κρατάει για τον εαυτό του, αλλά τις εκφράζει, αν είναι δυνατόν, δημόσια.

Γεγονός δηλαδή ανεπίτρεπτο στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας όπου ο πασαένας που ζώνεται μια ελληνική σημαία κι έναν δικέφαλο αυτόματα αποκτά το δικαίωμα να συνετίζει τους διαφορετικούς.

Βλέπω τη φωτογραφία ξανά και ξανά, κοιτάζω τα θυμωμένα βλέμματα, διαβάζω λόγια όλο αγανάκτηση για τον βέβηλο που μαγάρισε τα ιερά και τα όσια της φυλής και νιώθω ότι τα έχω ξαναδεί αυτά τα πρόσωπα, έχω ξανακούσει αυτά τα λόγια.

Τα έχω ξαναδεί, τα έχω ξανακούσει πολλές φορές μέχρι σήμερα όταν άνθρωποι νοικοκυραίοι, άνθρωποι «καθώς πρέπει», μεταμορφώνονται σε αρπακτικά.

Ποτέ δεν είναι μόνοι τους. Πάντα θέλουν κι άλλους δίπλα τους. Το πλήθος, και τα τελευταία χρόνια το διαδίκτυο, τους αλλάζει. Απασφαλίζουν και εκδηλώνουν ένα πρωτόγονο θυμό γι’ αυτούς που αποκλίνουν απ’ τα κουτάκια που έχουν στο μυαλό τους σαν «το σωστό».

Απασφαλίζουν και μεταμορφώνονται σε αρπακτικά για λίγο όμως, όσο είναι με το πλήθος, όσο πληκτρολογούν πίσω από τις οθόνες γιατί την επομένη θα τους δεις να σταυροκοπιούνται στην εκκλησία, να στέκονται κλαρίνο στον εθνικό ύμνο με δάκρυα στα μάτια, να φιλάνε το χέρι του δεσπότη και να τηλεφωνούν όλο σεβασμό στον βουλευτή τους για να τους εξυπηρετήσει.

«Ο φανατικός, γράφει ο Άμο Οζ, ενδιαφέρεται πάντα περισσότερο για σένα παρά για τον εαυτό του.
Είναι πάρα πολύ αλτρουιστής. Θέλει να σε αλλάξει. Συνεχώς λέει ότι σε αγαπάει και θέλει να σε αλλάξει. Όλη την ώρα όμως ασχολείται με τα δικά σου.
Πέφτει συνεχώς στον λαιμό σου για να σε αγκαλιάσει.
Αν αποδειχθεί ότι τελικά δεν αλλάζεις και τόσο εύκολα, τότε θα σε στραγγαλίσει.»

Μαρ 4, 2018 - Πλίνθοι & κέραμοι    Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Δημοκρατικά

Δημοκρατικά

– Φταίει το ζαβό το ριζικό μας!
– Φταίει ο Θεός που μας μισεί!
– Φταίει το κεφάλι το κακό μας!
– Φταίει πρώτ’ απ’ όλα το κρασί!
Ποιος φταίει; ποιος φταίει; Kανένα στόμα
δεν το βρε και δεν το πε ακόμα. [1]
~~~

Τρία έκτακτα συνέδρια, ένα εσωκομματικό δημοψήφισμα, χιλιάδες συζητήσεις σε όλα τα επίπεδα, ένα πλαίσιο συνεργασίας διάφανο και κατανομή των θέσεων στην Κυβέρνηση που αποφασίστηκαν μετά από αναλυτικές συζητήσεις και εγκρίθηκαν από την κομματική βάση, όλα αυτά για να μπορέσουν οι κουτόφραγκοι χριστιανοδημοκράτες και σοσιαλδημοκράτες να φτιάξουν τελικά μια κυβέρνηση. [2] Μια κυβέρνηση που θα οδηγήσει τη χώρα τους τα επόμενα χρόνια σ΄ ένα κόσμο που αλλάζει καθημερινά.

Τα διαβάζεις, τα ακούς, τα βλέπεις και μόνο θλίψη αισθάνεσαι κοιτώντας γύρω σου.

Στην επονομαζόμενη κοιτίδα της δημοκρατίας σε ΜΙΑ βραδιά ο Ηγέτης και η παρέα του ελέω Θεού τα κανόνισε όλα. Μοίρασε με τον κ. Καμμένο καρέκλες σε Υπουργεία, αποφάσισε το πρόγραμμα συνεργασίας (αν υπήρξε ποτέ κάτι τέτοιο) και τα σκυλιά δεμένα.

Η κομματική νομεγκλατούρα μόλις ανέλαβε υπηρεσία στα Υπουργεία κανόνισε για το μοίρασμα των θέσεων στον κρατικό μηχανισμό και η «ριζοσπαστική» βάση, όση δεν «τακτοποιήθηκε», έμεινε να μιλάει σε ταβερνεία και στο φέισμπουκ για τον καπιταλισμό, για το πόσο δύσκολες είναι οι συνθήκες για την επανάσταση στη χώρα μας και το πόσο διεφθαρμένοι ήταν οι προηγούμενοι, βολικό άλλοθι για πάσα νόσο.

~~~
Έτσι στη σκοτεινή ταβέρνα
πίνουμε πάντα μας σκυφτοί.
Σαν τα σκουλήκια, κάθε φτέρνα
όπου μας έβρει μας πατεί.
Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα,
προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα! [1]


[1] Κ. Βάρναλης, Οι μοιραίοι, από τα Ποιητικά, O Kέδρος 1956
[2] https://goo.gl/YGzmm4

Φεβ 25, 2018 - Πλίνθοι & κέραμοι, Στους Imaginistes    Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Κουβέντες καφενείου περί ηθικής, νομιμότητας και μελιού

Κουβέντες καφενείου περί ηθικής, νομιμότητας και μελιού

«Στη φοιτητριούλα που σ’ έχει ερωτευτεί
θα σε καταγγείλω πονηρέ πολιτευτή.
Τζάμπα χαραμίζει θα πάω να της πω
το νεανικό της και αγνό ενθουσιασμό.» [1]
~~~

– Ήρθε το πόρισμα της πολεοδομίας;

– Χτες μου το κοινοποίησαν.

– Καλά και τι περιμένεις και δεν μας το λες;

– Να διαβάστε το. Λέει ότι η σκάλα της εκκλησίας είναι μια αυθαίρετη κατασκευή που κτίστηκε στον κοινόχρηστο χώρο της πλατείας καθ’ υπέρβαση της αδείας, επιβάλει τα πρόστιμα που προβλέπονται, πάνω από 2.000€, και φυσικά διατάσσει την κατεδάφισή της.

– Δηλαδή όταν η Δημοτική μας Αρχή στο Δημοτικό Συμβούλιο έλεγε ότι όλα έγιναν σύμφωνα με το νόμο έλεγε ψέματα; [2]

– Φυσικά και έλεγε ψέματα. Δεν είναι άσχετοι όπως ισχυριζόσουν την άλλη φορά. [3]. Ούτε ναοδομίες υπάρχουν σήμερα για να δίνουν άδειες, έχουν καταργηθεί, ούτε η άδεια οικοδόμησης του ναού λέει ότι μπορεί να κτίζεις όπου θες και μάλιστα σε κοινόχρηστο χώρο. Αυτά είναι παραμύθια.

– Μα γιατί να πούνε ψέματα; Δεν ορκίστηκαν όλοι να υπερασπίζονται το δημόσιο συμφέρον;

– Ορκίστηκαν με παπάδες και μανουάλια. Κοντέψαμε να λιποθυμήσουμε απ’ το λιβάνι στην ορκωμοσία στο Δημαρχείο. Αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα. Ποιος θυμάται τώρα όρκους και οράματα; Τώρα πάμε για τις εκλογές.

~~~
«Θυμάσαι που βαλάντωνες εκεί στην εξορία
και διάβαζες και Ρίτσο και αρχαία τραγωδία;
τώρα κοκορεύεσαι επάνω στον εξώστη
και μιλάς στο πόπολο σαν τον ναυαγοσώστη.» [1]
~~~

– Αν είναι έτσι δεν τίθεται ένα ψιλοηθικό θεματάκι; Να μην πούμε και κάτι παραπάνω όταν συγκαλύπτεις καταπάτηση δημοσίου χώρου από έναν ιδιώτη;

– Όχι απλά συγκαλύπτεις. Συμμετέχεις στην καταπάτηση γιατί στο Δημοτικό Συμβούλιο τόνισαν όλο περηφάνια ότι η συγκεκριμένη κατασκευή έγινε ύστερα από συνεννόηση με τον Δήμο! [2] Για να καταλάβεις περνούσαν οι υπεύθυνοι, βλέπανε την παρανομία και λέγανε «παιδιά όλα καλά, συνεχίστε». Φυσικά και υπάρχει θέμα. Θα δούμε τι θα ειπωθεί και στο Δημοτικό Συμβούλιο και θα ρωτήσω και κάτι φίλους δικηγόρους.

– Σοβαρευτείτε! Μη λέτε μεγάλες κουβέντες! Η εκκλησία δεν είναι ένας οποιοσδήποτε ιδιώτης. Είναι η σωτηρία της ψυχής μας.

– Της ψυχής μας και των ψήφων μας.

– Πώς το είχαμε πει;

– Ευλογημένα ψηφουλάκια.

– Δεν ξέρω τι λέτε εσείς αλλά εμένα η σκάλα [4] αυθαίρετη – ξεαυθαίρετη μ’ αρέσει. Μαζί με τις άλλες δυο αυθαίρετες που κτίστηκαν παλιότερα δίνουν μια τέλεια ισορροπία στο οικοδόμημα. Αν μάλιστα της βάλουμε και μια μαρμάρινη επένδυση μ’ έναν μπρούτζινο δικέφαλο αετό αριστερά δεξιά θα γίνει κουκλι. Άσε που είναι και στην ευθεία απ’ τα σπίτια σας γκρινιάρηδες. Έρχεστε απ’ το στενό και τσουπ μέσα στον ναό. Δεν χρειάζεται να κάνετε κύκλο και να μπείτε απ’ την άλλη αυθαίρετη σκάλα από μπροστά.

– Καλά τώρα εσείς πιστεύετε στα σοβαρά ότι θα κατεδαφίσουν το αυθαίρετο;

– Γιατί όχι; Ο νόμος είναι σαφής. Δεν πρέπει ο Δήμος να πάρει πίσω τον κοινόχρηστο χώρο;

– Μ’ αρέσει η αισιοδοξία σου…

– Σκεφτείτε αν στο πιο κεντρικό σημείο του Δήμου μας γίνονται τέτοια, τι μπορεί να γίνεται και σε άλλα έργα που δεν τα πολυβλέπεις;

– Δεν είναι σωστό να γενικεύεις. Καθόλου σωστό.

– Τι να μη γενικεύω. Εδώ για παράδειγμα γεμίσανε χωρίς καμιά μελέτη κολονάκια τις διασταυρώσεις, πληρώσανε ένα σκασμό λεφτά, στην πορεία «ανακάλυψαν» ότι είναι παράνομα και τώρα πληρώνουν για να τα ξηλώσουν και δικαιολογούνται ότι τα βγάζουν γιατί λέει εμπεδώσαμε τη σωστή συμπεριφορά παρκαρίσματος!!! [5] Αντί να πούνε τουλάχιστον ένα συγγνώμη λάθος, μας δουλεύουν και από πάνω.

– Λάθος χρόνους και πρόσωπα χρησιμοποιείς. Δεν είναι «αυτοί πληρώσανε – αυτοί πληρώνουν». Είναι «εμείς πληρώνουμε».

– Καλά πώς δικαιολογούν όλοι τέτοιες καταστάσεις;

– Μη κάνετε ότι δεν καταλαβαίνετε. Είναι το λεγόμενο mode «πετάει – πετάει ο γάιδαρος». Λέει ο αρχηγός «όλα σωστά, οι άλλοι φταίνε», «όλα σωστά, οι άλλοι φταίνε» λένε εν χορώ και οι από κάτω. Πλειοψηφία έχουν, ό,τι θέλουν κάνουν. Βλέπεις κανέναν να παίρνει προσωπικές ευθύνες για κάτι το στραβό; Έτσι δουλεύει το σύστημα διαχρονικά και σε όλα τα επίπεδα.

– Αχ! Μα είναι τόσο γλυκιά αυτή η εξουσία;

– Μέλι. Μέλι θυμαρίσιο.

~~~
«Εκείνο που υψώνεται και σε εκμηδενίζει
είναι της καρδούλας μου το φως που ξεχειλίζει
και ότι σε γλιτώνει και σου δίνει την αιτία
είναι που χρειάζεται και η γραφειοκρατία.» [1]


[1] Διονύσης Σαββόπουλος, Πολιτευτής, 1979
[2] Συνεδρίαση Δημοτικού Συμβουλίου 15/11/17
[3] https://goo.gl/dL4rd2
[4] https://goo.gl/npHSDV
[5] https://goo.gl/R8pSW8


Σελίδες:«1234567...96»