Ανακυκλώνοντας σκέψεις, επαναλαμβάνοντας τα ίδια, αναζητώντας το κουμπάκι του reset, κάνοντας σταθερά «μια τρύπα στο νερό».

Γενική Συνέλευση του Ιουνίου και Πλίνθοι και κέραμοι Νο 17

Υ.Γ. Ευχαριστώ την Κωνσταντίνα για την ξαναφωτογράφηση του σταντ 🙂

Μουντός καιρός, μουντές συνελεύσεις, ανακυκλώνοντας τα ίδια και τα ίδια. Επικλήσεις ενότητας με το προς τα πού και για το τι θολά στα μυαλά ομιλητών και άλαλων ακροατών.

Δεν ξέρω αν παλιά ήταν καλύτερα ή αν σήμερα απλά πληρώνουμε αυτό το «καλύτερα». Συνήθως το ανθρώπινο μυαλό δημιουργεί μια ωραιοποιημένη εικόνα του παρελθόντος.

Μουντός καιρός, μουντές συνελεύσεις για ένα εκπαιδευτικό κίνημα που συζητάει για τις συντάξεις. «Τα ιερά και τα όσια του Κλάδου!!!»