Προσβάλει τη δημόσια αιδώ
Προσβάλει τη δημόσια αιδώ. Στην Ελλάδα του 21ου αιώνα ένα έργο τέχνης αποκαθηλώνεται γιατί λέει είναι «χυδαίο» και «άσεμνο»!!!
Πώς το λέγανε οι σύντροφοι στη Ρώμη; «Η Ελλάδα άλλαξε, ας αλλάξουμε την Ευρώπη».
Χωρίς σχόλια:
Στα πλαίσια του Fast Forward Festival (1) της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών εντάσσονται και «οι βιντεοπροβολές του Κρις Βέρντονκ (Stills), όπου ανθρώπινες φιγούρες κολοσσιαίου μεγέθους και ειδικά σχεδιασμένες για την Αθήνα προβάλλονται σε γωνιές της πόλης. Μιλώντας για το εγχείρημά του, ο κ.Βέρντονκ έκανε λόγο για φυσιολογικά ανθρώπινα όντα που με δυσκολία επιβιώνουν σε ένα σύστημα. Τις προβολές του δημιούργησε έχοντας κατά νου την ανάγκη που έχουν οι Αθηναίοι για ένα νέο χώρο, για μια νέα φωνή. Τα λεγόμενα «Stills» τα εφάρμοσε αρχικά στη Ρώμη και στις Βρυξέλλες.» (2)
Χθές, Τετάρτη, το έργο του Kris Verdonck που προβαλλόταν σε κτίριο στη διαστάυρωση των οδών Παρνασσού και Παπαρηγοπούλου στην πλατεία Κλαυθώνος καθαιρέθηκε μετά από καταγγελία ενός ιερωμένου.
«Το έργο πρόλαβε να μείνει στη θέση του για έξι νύχτες – από τις 22.00 έως τη 1.00 – αλλά την έβδομη, δηλαδή το βράδυ της Τετάρτης είχε αποκαθηλωθεί, καθώς διερχόμενος ιερέας φέρεται να προσεβλήθη από τις εικόνες που προβάλλονταν – γυμνές υπερμεγέθεις ανθρώπινες φιγούρες που συγκρατούν κτίρια ως άλλες καρυάτιδες – και έκανε καταγγελία στην αστυνομία θεωρόντας ότι προσβάλλει τη δημόσια αιδώ.» (3)
Γράφει στην ανακοίνωσή της η Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών:
«Η Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση, υποχρεώθηκε να διακόψει την προβολή του έργου με τον τίτλο Stills του Κρις Βέρντονκ που εντάσσεται στο FastForwardFestival 2, στη συμβολή των οδών Παρνασσού και Παπαρηγοπούλου (πλατεία Κλαυθμώνος), κατόπιν καταγγελιών επί του περιεχομένου αυτού, επειδή σέβεται και υπακούει τους νόμους.
Είμαστε αντίθετοι σε αυτή τη λογική αντιμετώπισης ενός έργου τέχνης. Το γυμνό αποτελεί στοιχείο καλλιτεχνικής έκφρασης, δεν είναι χυδαίο ούτε άσεμνο.
Λυπόμαστε που 12 χρόνια μετά το Outlook, συζητάμε ακόμα αν είναι προσβλητικό το γυμνό σε ένα σύγχρονο έργο τέχνης. Ας αναλογιστεί ο καθένας μας τι είναι χυδαίο, τι θα έπρεπε να μας ενοχλεί πιο πολύ, η εικόνα γυμνών ανθρώπων που προβάλλονται σε ένα τοίχο πάρκινγκ της πλατείας Κλαυθμώνος ή η καθημερινότητα εξαθλιωμένων ανθρώπων που ζουν στην κάτω μεριά της πλατείας.
Πώς κρίνεται τι είναι επιτρεπτό και τι όχι; Αυτό που πρέπει να συζητηθεί είναι πώς οριοθετείται το άσεμνο σε ένα έργο τέχνης. Γιατί αφορά μόνο τη σύγχρονη τέχνη και δεν υπάρχει κανένα αντίστοιχο θέμα προσβολής δημοσίας αιδούς σε αρχαία ή αναγεννησιακά έργα; Είναι καιρός πια να συζητήσουμε για την ελευθερία της καλλιτεχνικής έκφρασης στον δημόσιο χώρο». (4)