μπόρα
– Θα πάμε για μπάνιο το απόγευμα; Το δελτίο μιλάει για βροχές.
– Πάμε και βλέπουμε. Ο ουρανός πάντως είναι καθαρός,
~~~
«Να έπεφτε η βροχή ραγδαία,
ευχόμουν. Να ξεσπάσει.
Θα μέναμ΄ έτσι πιο πολύ
μέσα στη στοά. Στην πρόφαση.» [1]
~~~
Και ξανά στον ήσυχο κόλπο,
με τις γιαγιάδες και τους παππούδες
να κολυμπάνε στα ακίνητα νερά,
φορώντας μόνιμα τα πολύχρωμα καπέλα τους
κι ας είχε χτυπήσει το ρολόι του καμπαναριού εδώ και ώρα 8
και ο ήλιος είχε πια ξεθυμάνει.
~~~
– Θα βρέξει. Κοίτα πώς πλησιάζει αυτό το μαύρο σύννεφο απ’ το βουνό!
…και έφτασε γρήγορα,
φέρνοντας μαζί και τη βροχή,
~~~
«…βραδύγλωσση βροχή,
σαν πρόθεση ναυαγισμένη.» [2]
~~~
με τις χοντρές στάλες να χτυπάνε με δύναμη
την ακύμαντη επιφάνεια της θάλασσας
– Σταμάτα να φωτογραφίζεις και βγες έξω!
με τις μαμάδες να τρέχουν
πάνω κάτω στη στενή παραλία
μαζεύοντας ρούχα, καρέκλες, πετσέτες, κουβαδάκια και πλαστικές παντόφλες,
φωνάζοντας ταυτόχρονα,
– Παιδιά γρήγορα έξω από το νερό!
Ο φόβος των κεραυνών – το είχαν πει και στις ειδήσεις:
«Να βγαίνετε από τη θάλασσα όταν βρέχει,
κινδυνεύετε από τους κεραυνούς!»
~~~~
Ξέσπασε απότομα, άγρια,
όπως όλες οι ξαφνικές μπόρες του καλοκαιριού,
για να σταματήσει το ίδιο απότομα.
– Αυτό ήταν, σταμάτησε. Τζάμπα μαζέψαμε τα πράγματα.
~~~
«…πολύ με ζάλισε απόψε η βροχή
μ’ αυτή της τη μεροληψία
όλο εσύ, εσύ, εσύ,
σαν όλα τ’ άλλα να ‘ναι αμελητέα
και μόνο εσύ, εσύ, εσύ.» [2]
[1] Κική Δημουλά, Πλάγιος τρόπος, Επί τα ίχνη
[2] Κική Δημουλά, Τα πάθη της βροχής, Το λίγο του κόσμου
Τώρα πρέπει να ξαναπιάσω το ποίημα από την αρχή.
