20 Ιουλίου 2014

#Gaza

 

[sdropcap]Π[/sdropcap]ώς να κάνεις like στην εικόνα ενός διαμελισμένου παιδιού; Πόσα εικονικά δάκρυα να χύσεις;
Πώς να σταθείς αδιάφορος σε μια τραγωδία χωρίς τέλος;
Πόσο εύκολο είναι να πάρεις απαντήσεις όταν το μίσος ξεχειλίζει;

…Διαβάζεις τα κείμενα του συγγραφέα Uri Anvery, της άλλης πλευράς του Ισραήλ, και διαπιστώνεις πόσο δύσκολο είναι να κλείσει αυτή η πληγή.

Όταν η Ισραηλινή κοινωνία δαιμονοποιεί τον Παλαιστινιακό λαό, όταν οι ατομικές ευθύνες γίνονται εύκολα  άλλοθι για τη συλλογική βία, τότε οι πολιτικές λύσεις απομακρύνονται.
Οι οδυνηροί συμβιβασμοί φαντάζουν σενάρια επιστημονικής φαντασίας.

Ο χρόνος θα κυλήσει, ίσως μια εκεχειρία σε λίγες μέρες κάνει τα όπλα να σιγήσουν, οι αναρτήσεις με τα διαμελισμένα κορμιά θα αραιώσουν, τα keffiyeh θα διπλωθούν για την επόμενη πικετοφορία.

Γιατί βλέπεις είναι μαθηματικά σίγουρο ότι θα υπάρξει επομένη φορά. Η Παλαιστίνη είναι μια ανοιχτή πληγή και δεν ξέρω αν υπάρχει δύναμη που μπορεί να την κλείσει.

Εβραίοι και Παλαιστίνιοι, διασημότητες, καλλιτέχνες, ακτιβιστές συμμετέχουν στην καμπάνια freedom4palestine της οργάνωσης JewishVoiceforPeace.org
Category: Πλίνθοι & κέραμοι | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο #Gaza