Διαβάζοντας Μάτση Χατζηλαζάρου

– Θεωρείτε μάταιο το ότι γράψατε ποίηση; 
– Όχι δεν αισθάνομαι έτσι. Είναι αυτό που είναι. Ούτε μάταιο ούτε χρήσιμο. Μπρος στο άπειρο, τι σημασία έχει η ποίηση! [1]

~~~

«Δεν ήτανε ανάγκη βασίλισσα να με κάνεις του Περού. 
Ανάγκη ήτανε να σκύψεις από πάνω μου, να δω στα μάτια σου 
εκείνα τα δυο φωτάκια. Φωτάκια πού λένε ότι είμαι 
τ’ ονειρεμένο σου νησί στην Ωκεανία, ξωτικό, πρωτόγονο
ηλιοπλημμυρισμένο, καθάρια γαλάζια τα νερά του,
και οι βυθοί του ανθόσπαρτοι σαν το πιο γόνιμο χωράφι.»

---

[1] http://bit.ly/31JrP3N
[2] Μάτση Χατζηλαζάρου, Μάης Ιούνης και Νοέμβρης, Ίκαρος 1989