5 Νοεμβρίου 2010

Η πλατεία ήταν γεμάτη…

Τελικά η συγκέντρωση έγινε…

…και ήταν εκεί…

…ένα πολύχρωμο πλήθος, καμιά σχέση με τις συγκεντρώσεις της «υποχρεωτικής» παραταξιακής παρουσίας και των εντεταλμένων χειροκροτημάτων.

Όπως είναι και το μετέχω…

…πολύχρωμο και ζωντανό…

…με ενεργούς πολίτες που μπορούν να φτιάξουν μια εκδήλωση συντονίζοντας τα θέλω τους και τις επιθυμίες τους, συμπληρώνοντας ο ένας τον άλλον…

…τα παιδιά του 3ου με τα τραγούδια τους, ο Γιάννης με το πάθος του για την παραδοσιακή μουσική, ο Πέτρος με το συγκρότημά του, ο Δημήτρης με τη μουσική του, οι Παναγιώτηδες, ο Βασίλης, ο Μιχάλης και ο Γιώργος με το μυαλό τους να τρέχει σε μικρές και μεγάλες λεπτομέρειες για να βγει κάτι καλό, ο Μανόλης και ο Θοδωρής με τα βίντεό τους, ο Χρίστος με τις φωτογραφίες του, η Βασούλα με τα μαρουλάκια της, η Ελένη, η Έφη, η Γιούλα με τους μεζέδες τα κρασιά και τα τσίπουρα, ο Δημήτρης με το χιούμορ του, η Έρρικα με τη ζωντανή παρέα της, ο … , ο …, η …, η …

…γιατί… ναι!! «είμαστε καλοί άνθρωποι»…

Ήταν όλοι εκεί…

…φίλοι παλιοί αγαπητοί, συνάδελφοί μας, μαθητές μας, νέες γνωριμίες, πολίτες που ήρθαν να δουν
«τι είναι αυτό που μας ενώνει»

Και ο Θανάσης με το Λόγο του…

Να μιλά όχι για τα στραβά των άλλων, όχι να τάζει λαγούς με πετραχείλια, αλλά γι’ αυτό που θέλουμε για τον Άγιο Δημήτριο.

Για μια πόλη ενεργών πολιτών μέσα στη δύσκολη οικονομική και κοινωνική πραγματικότητα που ζούμε.

Δεν είναι εύκολο, το ξέρουμε…

..αλλά αν ήταν για τα εύκολα, τα ίδια, τα μονότονα επαναλαμβανόμενα μεγάλα λόγια, τον πανταχού παρόντα λαϊκισμό, τη διαχείριση της μιζέριας, δεν θα υπήρχε λόγος να μετέχουμε…

~ ~ ~

Ήταν μια όμορφη μεγάλη συγκέντρωση.