30 Νοεμβρίου 2006

Φθινόπωρο III

Αργά το απόγευμα στη λιμνοθάλασσα.
Το τελευταίο πέταγμα των πουλιών και ο ορίζοντας να χάνεται σιγά – σιγά.

Χίμαιρα, πόθος απραγματοποίητος, γέννημα της φαντασίας.

Posted 30/11/2006 by Christos Saprikis in category "Πλίνθοι & κέραμοι

Πριν από χρόνια, στα τέλη της 10ετίας του ΄80, τύπωνα κατά διαστήματα κείμενα που έβρισκα σε εφημερίδες, σε έντυπα και στο διαδίκτυο και τα μοίραζα σε φίλους και γνωστούς.
Χέρι χέρι ή με φαξ.
Μαζί μ’ αυτά και σκέψεις δικές μου, ακούσματα που μου άρεσαν, εικόνες που με συγκίνησαν.
Ένα ποτ πουρί ιδεών, μια αφορμή για συζήτηση και εμβάθυνση(;) σε προβλήματα σημερινά αλλά και διαχρονικά.

Στην πορεία, κάπου το 2003, άρχισα να τα μοιράζω και στις Γενικές Συνελεύσεις του Συλλόγου Δασκάλων του Αγίου Δημητρίου συνοδευόμενα και από γραπτά φίλων αγαπητών. Πλίνθοι και κέραμοι ατάκτως ερριμμένα, διαφορετικών ανθρώπων, με μια κόκκινη κλωστούλα να τους ενώνει. Άλλοτε χοντρή, άλλοτε λεπτή σχεδόν έτοιμη να σπάσει. Πάντα υπαρκτή όμως και ελπίζω τελικά ανθεκτική. Κείμενα που γράφτηκαν όχι για να ενημερώσουν ή να «καθοδηγήσουν». Κείμενα, αφορμές για συζήτηση. Κι επειδή η τεχνολογία έχει προχωρήσει μεταφέρθηκαν και εδώ για να ταξιδεύουν στο διαδίκτυο ανοιχτά σε κάθε σχόλιο και σκέψη. Μαζί μ' αυτά προστέθηκαν σιγά - σιγά και άλλα, πάντα με την ίδια λογική.

Σε όλα αναφέρονται οι συγγραφείς τους και από πού αντλήθηκαν. Ό,τι δεν έχει πηγή είναι δικό μου γραπτό ή φωτογραφία.

Σαπρίκης Χρίστος