Ουάου!
Είμαστε όλοι Βαρουφάκηδες. Ουάου! τους δείξαμε τι σημαίνει διαπραγμάτευση.
Και να, να ανεβοκατεβαίνουν τα ποστ με τον Κολοκοτρώνη, τον Βελουχιώτη, τον παπα-Ανυπόμονο, τον Παπαφλέσσα και την Μπουμπουλίνα.
Και να οι παιάνες: Ὦ παῖδες Ἑλλήνων, ἴτε! Νῦν ὑπὲρ πάντων ἀγών!
Γέλασε το χειλάκι μας και γεμίσαμε εθνική υπερηφάνεια. Στα μετερίζια του εικονικού κόσμου εννοείται γιατί στην πραγματική ζωή μεροδούλι – μεροφάι.
Βοήθησε τα μάλα και ο ηρωικός Υπουργός ΜΑΣ Πάνος Καμμένος που πέταξε πάνω από τα Ίμια σπάζοντας τον τσαμπουκά των Τούρκων και ανεβάζοντας το εθνικόμετρο στα ύψη.
Έβαλε το χεράκι του και ο Ν. Κοτζιάς, «η ευχάριστη έκπληξη της νέας κυβέρνησης, με σταθερές πατριωτικές θέσεις» κατά τα λεγόμενα του Φ. Κρανιδιώτη, ναι του συμβούλου του Σαμαρά και του Δικτύου 21, που έδειξε στους Κουτόφραγκους τι εστί βερίκοκο κάνοντας τη Ρωσία του Πούτιν να παραληρεί και να θέλει να μας στείλει τα ρούβλια της.
Ακόμα τούτη η Άνοιξη,
Ραγιάδες, ραγιάδες,
τούτο το καλοκαίρι,
Όσο να ‘ρθει ο Μόσκοβος
να φέρει το σεφέρι.
Κοιμήθηκα Κυριακή βράδυ μετά τις εκλογές και είχα την ελπίδα ότι θα βρω από τη Δευτέρα ανθρώπους με ανασκουμπωμένα τα μανίκια, να σκέπτονται και να λογαριάζουν πώς θα μπορέσουν να ανορθώσουν μια πληγωμένη χώρα.
Πώς βήμα – βήμα θα κλείσουν πληγές και θα προσπαθήσουν να χτίσουν μια πιο, ας το πούμε, ισορροπημένη κοινωνία σε άλλη κατεύθυνση απ’ αυτό που χρόνια τώρα βιώνουμε. Ενάντια στην ξενοφοβία, τον κούφιο πατριωτισμό, τον ανορθολογισμό και την τζάμπα μαγκιά.
Και βρήκα τον αρχηγό να τακιμιάζει στο λεπτό με τους ΑΝΕΛ, να φιλάει το χέρι του Αρχιεπίσκοπου και να ζητάει την ευχή του, να κάνει πολιτικό όρκο και να καταθέτει στεφάνι στην Καισαριανή. Τέρενς Κουίκ και Αριστερό Ρεύμα! Γραβατίνι και ανοιχτή πουκαμισιά.
Όλα σε ένα πακέτο. Και με τους νοικοκυραίους και με τους επαναστάτες.
Πως το γράφει ο Γιάννης Κ. στο intymedia *:
«Συριζα-Καμμένος-Venceremos Θα ήθελα οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες που ψήφισαν Συριζα να μου εξηγήσουν ποιος είναι ο Venceremos. Δεν τον ξέρω. Θα τον μάθω αν με ψεκάσουν;
Μπορώ να κατανοήσω, άσχετα αν δεν το συμμερίζομαι, ακόμα και να σεβαστώ εν μέρει σε επίπεδο συναισθηματικό, ψυχολογικό … τη χαρά του οπαδού του 3% που μοχθούσε χρόνια να κερδίσει η ομάδα του, καθώς και τη χαρά του πασόκου που πηδώντας απ’ το τρένο και βάφοντας κόκκινα τα μαλλιά αλλά όχι τα μυαλά είναι πάλι στον αφρό […]
ΑΛΛΑ
Ειλικρινά απορώ και εξοργίζομαι κι ανησυχώ με όσους/ες […] δε θυμώνουν που ξενοφοβικοί, ρατσιστές, ομοφοβικοί, διαπλεκόμενοι, συνομωσιολόγοι, εθνικιστές θα είναι στην κυβέρνηση…»
Είχα την ελπίδα να βρω περίσκεψη και μετρημένα λόγια και ακούω φωνές και ιαχές με την Έλενα Ακρίτα παρακαλώ να μας μαλώνει από τα ΝΕΑ* βροντοφωνάζοντας «Αφήστε μας να χαρούμε»!!!
Όλα σε ένα πακέτο. Και με τους νοικοκυραίους και με τους επαναστάτες.
Μόνο που σ’ αυτή την ισορροπία ιστορικά χαμένοι είναι ΠΑΝΤΑ οι επαναστάτες. Επαναστάτες με ή χωρίς εισαγωγικά.
Όλα σε ένα πακέτο. Και με τους νοικοκυραίους και με τους επαναστάτες.
Και πάλι να σου κουνάνε το δάχτυλο και να σε ρωτάνε αυστηρά.
Διάλεξε!
Εσύ με ποιον είσαι;
Τι να τους πεις ξανά. Τα είπε όλα ο Σαββόπουλος τον προηγούμενο αιώνα:
«Δεν είμαι Πασόκα
δεν είμαι ούτε ΚΚΕ
Είμαι ό,τι είμαι
κι ό,τι τραγουδώ για σε!
Οι μειοψηφίες
τάγματα ξυπόλητα
σκαρφαλώνουν μέσα
σε σκοτάδια απόλυτα
Το τραγούδι ετούτο
τό `πα το εβδομηνταεννιά
Σ’ αγαπάω ακόμα
αλλά εσύ είσαι κακιά.»
https://www.youtube.com/watch?v=ZOv1G_PjwFI