Το ιερό ωράριο
Το πρόβλημα δεν είναι εδώ είναι αλλού.
Πας στο αλλού.
Το πρόβλημα δεν είναι εδώ, είναι αλλού.
Πας και στο άλλο αλλού και…
…το πρόβλημα δεν είναι εδώ, είναι αλλού
Γι’ αυτό δεν λύνονται τα προβλήματα σ’ αυτή τη χώρα. Είναι μόνιμα αλλού.
– Γιατί παιδί μου δεν ήσουν στο σχολείο;
– Μας έδιωξαν απ’ το Γυμνάσιο τις 2 τελευταίες ώρες γιατί είχαν να συνεδριάσουν οι καθηγητές.
– Και είσαι δυο ώρες έξω από την πόρτα.
– Δεν είχα κλειδιά.
– Να μαζευτούμε λίγο το διάλειμμα να συζητήσουμε κάποια πράγματα.
Μαζευόμαστε. 4 είναι έξω στην εφημερία, 2 στις τάξεις αργούν να κατέβουν, ένας έφυγε απ΄το προηγούμενο κενό και δεν γύρισε ακόμη, 3 τρέχουν στα γρήγορα για ένα τσιγάρο έξω.
– Στις 2 συνεδρίαση. Έχουμε να συζητήσουμε για…
– Έχω τελειώσει το ωράριο μου. Δεν κάθομαι.
– Αυτό να μην ξαναγίνει. Υπάρχει ο νόμος που το απαγορεύει.
– Εγώ, η Αγγλίδα και των Γερμανικών είμαστε στο ολοήμερο. Τι θα κάνουμε;
– Να υπογράψετε το πρακτικό.
-Γιατί; Πότε τα συζητήσαμε;
-Έλα τώρα μη γκρινιάζεις. Τα ίδια είναι με τα περσινά.
Σύλλογος διδασκόντων, δημοκρατική κατάκτηση λέει και ευτελίζεται καθημερινά, χρόνια τώρα, μέσα από επιφάσεις δημοκρατίας.
Συνεδριάσεις στο πόδι, πρακτικά που υπογράφονται για το θεαθήναι, αποφάσεις που παίρνονται χωρίς περιθώρια ουσιαστικής συζήτησης «για να είμαστε καλυμμένοι».
Τα «κεκτημένα» για τα οποία δεν αγωνίστηκε ποτέ κανείς, αλλά ήταν αποτέλεσμα του μπάχαλου που διαχρονικά επικρατεί σ’ αυτή τη χώρα της μόνιμης υποκρισίας και της συναλλαγής μεταξύ ενός κομματοκρατούμενου συνδικαλισμού και μιας ρουσφετολογικής πολιτείας.
Θέλουμε να φτιάξουμε τα «μεγάλα» της εκπαίδευσης και δεν έχουμε καταφέρει να βρούμε έναν τρόπο που θα μπορεί να εξασφαλίζει στοιχειωδώς την ουσιαστική συζήτηση στο σχολείο στη διάρκεια της σχολικής χρονιάς. Το σχολείο έχει αλλάξει χίλιες φορές και ρυθμίζεται από νόμους και διατάξεις του προηγούμενου αιώνα με άλλα δεδομένα. Απλά βολεύονται(;) όλοι.
Και όταν «ανοίγουν» αυτά τα θέματα [1] τότε ξεχειλίζει η ιερή αγανάκτηση για το πού πάει η εκπαίδευση. Μαζί με επαναστατικές κορώνες για τα «κεκτημένα» που χάνονται και το πόσο όλα δουλεύουν ρολόι στο σχολείο.
Το ιερό κενό, το ιερό ωράριο, τα ιερά ψηφουλάκια, η ιερή βόλεψή μας, η ιερή υποκρισία!