Ο «κόκκινος» Ντάνι

Μπορεί να κοντεύουν 50 χρόνια από τον Μάη του ’68 αλλά εξακολουθεί να παραμένει σημείο αναφοράς και σκέψης για πολλούς. Και φυσικά ο «κόκκινος» Ντάνι, ένας από τους πρωταγωνιστές, εξακολουθεί να είναι μέσα στο πολιτικό γίγνεσθαι. 50 χρόνια είναι πολλά, σίγουρα έχει αλλάξει, όλοι μας αλλάξαμε, αλλά ο λόγος τους παραμένει, για μένα τουλάχιστον, αφορμή για ενδιαφέρουσες σκέψεις και συνειρμούς.

Από την τελευταία του συνέντευξη στο Βήμα (Κυριακή 4 Μαΐου 2014) σταχυολογώ:

*Τι μένει από το 1968;
«Από τη μία αλλάξαμε εν μέρει τον κόσμο, από την άλλη είπαμε πολλές ανοησίες. Σε κάθε περίπτωση συμβάλαμε κι εμείς στον εκσυγχρονισμό του κόσμου. Και όταν οι Έλληνες επιτρέψουν τον γάμο ομοφύλων και πάψουν να κυνηγούν τους ξένους στους δρόμους, θα έχουν συμβάλει κι αυτοί στον ίδιο εκσυγχρονισμό».

*…Σας συγκινούν καθόλου οι λέξεις «έθνος» και «πατρίδα»;
«Οχι. Είμαι πολύ διεθνικός. Πατρίδα μου είναι εκεί όπου αισθάνομαι καλά…».

* Τι λέτε για την «ιστορία επιτυχίας» του Αντώνη Σαμαρά;
«Πρόκειται για αμετροεπή έκφραση. Το τίμημα της επιτυχίας, αυτό που πληρώνει ο ελληνικός πληθυσμός, είναι πολύ υψηλό. Επιπλέον, η κυβέρνηση Σαμαρά δεν έχει καμιά οικολογική προοπτική για την Ελλάδα. Θέματα όπως οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας ή η εξοικονόμηση ενέργειας είναι βιβλίο σφραγισμένο με επτά βουλοκέρια για αυτήν. Γι’ αυτό και η ανακοίνωσή της, ότι μπορεί τώρα να βγαίνει στις αγορές, δεν είναι για μένα πιστοποιητικό νίκης».

* Τι πιστεύετε για τον Αλέξη Τσίπρα;
«Ο Τσίπρας θέτει στο προσκήνιο το κοινωνικό ζήτημα. Στον οικολογικό τομέα, όμως, οι προτάσεις του ισοδυναμούν με μηδέν. Ο οικολογικός εκσυγχρονισμός της Ελλάδας είναι και γι’ αυτόν άλυτο αίνιγμα. Πιστεύω ότι στο βάθος ο Τσίπρας παίζει κάπως ανέντιμο παιχνίδι, επειδή το κόμμα του είναι βαθιά διασπασμένο. Ο ίδιος ξέρει καλά ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να φύγει από το ευρώ, επειδή αυτό θα ήταν καταστροφή…».

Ούτε και αυτός το επιδιώκει…
«Ναι, αλλά στο κόμμα του δεν είναι πολλοί εναντίον του. Γι’ αυτό και η επιχειρηματολογία του θυμίζει σφουγγάρι. Αυτό, αν θα γίνει πρωθυπουργός, θα το βρει μπροστά του. Τότε θα αναγκαστεί να προβεί σε συνεννόηση με τους Ευρωπαίους. Και αυτή δεν θα έχει τη σφραγίδα Τσίπρα».

Αλλά ποια;
«Εκείνη ενός πολύ δύσκολου συμβιβασμού. Μόνο που η επιχειρηματολογία του Τσίπρα δεν προετοιμάζει την Ελλάδα προς αυτή την κατεύθυνση. Συμβιβασμός δεν σημαίνει συνέχιση της πολιτικής του Σαμαρά, αλλά ούτε και επιβολή του προγράμματος του Τσίπρα».

* Τι λέτε για την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ περί κουρέματος του μεγαλύτερου μέρους του ελληνικού χρέους;
«Το κούρεμα πρέπει να είναι το αποτέλεσμα διαπραγματεύσεων με τους άλλους Ευρωπαίους. Δεν μπορεί να το αποφασίσει μόνη της η Ελλάδα. Αυτό είναι που συνιστά τη δυσκολία του εγχειρήματος. Εξάλλου, ο Τσίπρας δεν θα είναι ο νικητής των ευρωεκλογών. Η ευρωπαϊκή Αριστερά, της οποίας είναι υποψήφιος, θα έχει εκλογικά κέρδη, αλλά θα μείνει ισχνή μειοψηφία στην Ευρωβουλή. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να επιδιώξει και εκεί συμβιβασμούς με άλλα κόμματα, για να μπορέσει να επιβάλει μια άλλη πολιτική στην Ευρώπη».

* Ο επόμενος πρόεδρος της Κομισιόν θα λέγεται Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ ή Μάρτιν Σουλτς. Τι λέτε για αυτούς;
Για να πω την αλήθεια, δεν με ενθουσιάζει κανείς. Ο Γιούνκερ βεβαιώνει τώρα ότι θέλει μια κοινωνικότερη Ευρώπη. Τι έκανε όμως όταν ήταν πρόεδρος του Eurogroup; Το εντελώς αντίθετο. Ο Σουλτς πάλι κάνει έναν πολύ αριστερό προεκλογικό αγώνα αλλά στην πράξη θα εξαρτάται άμεσα από τον κυβερνητικό μεγάλο συνασπισμό στη Γερμανία. Το σπουδαιότερο για μένα είναι η ενίσχυση των φιλευρωπαϊκών δυνάμεων, ήτοι των Πρασίνων, των Φιλελευθέρων και των Αριστερών, όσων δηλαδή δεν είναι ευρωσκεπτικιστές. Μόνο αυτές οι δυνάμεις προωθούν πραγματικά τη συγκρότηση μιας ομοσπονδιακά ενωμένης Ευρώπης.

Ολόκληρη –> ΕΔΩ