30 Ιουνίου 2015

✰ Μην τα ψιλοκοσκινίζεις

Σαπρίκης Χρίστος

Μην τα ψιλοκοσκινίζεις.
Κοίτα την μεγάλη φωτογραφία, το δάσος και όχι το δέντρο. Όπως ο Λεωνίδας, ο Κολοκοτρώνης, ο Χο Τσι Μιν.

Προσπερνώ το ανιστόρητο των γενικεύσεων και των επιχειρημάτων και λέω απλά δεν μπορώ.
Οι φωτογραφίες αποτελούνται από εκατομμύρια μικρές τελίτσες, κόκκοι αργύρου, πίξελ, σταγονίδια μελάνης. Το όλον υπάρχει γιατί υπάρχει το καθένα στη συγκεκριμένη θέση. Μια αλλαγή δημιουργεί ένα άλλο όλο, ένα άλλο ερέθισμα. Διαφορετικά δέντρα σε διαφορετική θέση φτιάχνουν ένα άλλο οικοσύστημα.

▲ Σκέφτονται άραγε τα δέντρα και τα πίξελ;

Μην τα ψιλοκοσκινίζεις.
Κοίτα τις από ψηλά τραβηγμένες φωτογραφίες των συγκεντρώσεων. Χιλιάδες μικρές κουκίδες συντονισμένες σ’ ένα κοινό σκοπό. Χιλιάδες στόματα να επαναλαμβάνουν το ίδιο σύνθημα ξανά και ξανά. Γεμάτη η πλατεία με τον Λαό!

Απλά δεν μπορώ.
Προσπαθώ να ζουμάρω στα πρόσωπα των ανθρώπων. Να καταλάβω τι είναι αυτό που ενώνει τον κοντοκουρεμένο νεαρό που κουνάει την ελληνική σημαία με τον παππού με το σηματάκι της ΕΠΟΝ στο πέτο παραδίπλα. Τι σκέφτεται αυτός που κρατάει τη μια άκρη του πανό και η άγνωστή του κοπελιά που κρατάει την άλλη άκρη. Τι σκέφτεται για το αύριο, για το φαγητό που τον περιμένει στο σπίτι, για τον έρωτα, για… για… για…

▼ Έχει μεγαλύτερη σημασία για το κορίτσι το ΝΑΙ ή το ΟΧΙ από τον έρωτα;

Μην τα ψιλοκοσκινίζεις.
Κοίτα την Ηγεσία. Ενωμένη, σαν μια γροθιά. Σοβαρά πρόσωπα, με τις ρυτίδες της ευθύνης να αυλακώνουν το πρόσωπο, με τη φωνή να τρεμοπαίζει από συγκίνηση – είναι μεγάλο το βάρος των στιγμών. Χαμογελαστοί γεμάτοι αισιοδοξία. Τόσο απόμακροι και τόσο ανθρώπινοι.

Απλά δεν μπορώ.
Προσπαθώ να τους δω όταν κατεβαίνουν από το βάθρο. Να τους φανταστώ πως μιλάνε στη γυναίκα τους, στους φίλους τους. Τι σιγοτραγουδάνε όταν είναι μόνοι τους. Να καταλάβω γιατί λένε διαφορετικά στη συγκέντρωση και διαφορετικά στο μπαράκι. Για τα ίδια πράγματα.

▲ Η συζήτηση το βράδυ στο κρεβάτι υπάρχει περίπτωση να βαραίνει περισσότερο απ’ τη συζήτηση σε μια Κεντρική Επιτροπή;

Μην τα ψιλοκοσκινίζεις
Απλά δεν μπορώ.

▼ Τελικά έχει σημασία τι σκέφτεται η στριπτιζέζ ή μόνο το ότι γδύνεται και χορεύει στο ημιφωτισμένο πάλκο; Τι κινεί την Ιστορία;

Σκέψεις που κάνει μια στριπτιζέζ την ώρα που γδύνεται

[…]

Κοντεύει δώδεκα. Θα χάσω το λεωφορείο.
Στ’ άλλο μπακάλικο πουλάνε καλύτερο τυρί.
Ο χοντρός λέει: Τώρα θ’ αρχίσει να κυλάει
Κρατάει πάνω του μαχαίρι.

Μισογεμάτο. Κ’ είναι Σάββατο! Πάλι θα ξημερωθώ.
Πιο χαμογελαστή. Η ατμόσφαιρα είναι πνιγερή.
Βούλωστο εκεί χάμω, θα σου τα δείξω. Λύκοι!
Το νοίκι πως θα το πλερώσω;…

Ξέχασα να πω του γαλατά να μη μου φέρει γάλα.
Όχι, σήμερα δε δείχνω πισινό.
Μοναχά θα τον κουνήσω μία στάλα.
Το φαί μου φέρνει αναγούλα στο «Κίτρινο Σκυλί».

Μπέρτολτ Μπρεχτ, 76 Ποιήματα, Θεμέλιο 1979

Category: Πλίνθοι & κέραμοι | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ✰ Μην τα ψιλοκοσκινίζεις
29 Ιουνίου 2015

Με τέτοια μυαλά…

του Στάθη

 

Βλέπεις τους άλλους γύρω σου τόσο ξεκάθαρους, τόσο αποφασισμένους, τόσο σταθερούς στις απόψεις τους και νιώθεις κάπως.

Ζηλεύεις αυτούς που βλέπουν τη «μεγάλη εικόνα» και δεν τα ψιλοκοσκινίζουν. Αυτούς που ανήκουν στην κατηγορία «δεν έχουμε να χάσουμε παρά μόνο τις αλυσίδες μας» οπότε είναι αποφασισμένοι σαν τα πρόσωπα στις πάλαι ποτέ σοβιετικές αφίσες με τα θελκτικά πηγούνια και τις σφιγμένες γροθιές.[1] Όσους ξέρουν με ακρίβεια δευτερολέπτου τα μεγάλα ραντεβού με την Ιστορία και είναι «σαν έτοιμοι από καιρό» [2] παίρνουν αμέσως τη σωστή θέση.

Δυστυχώς όμως όταν δεν έχεις σταθερό πολιτικό κριτήριο είσαι σε μόνιμη ανασφάλεια και την πατάς συνέχεια. 🙁

Λογαριάζω και ξαναλογαριάζω: ΟΧΙ ή ΝΑΙ;

√ Το 15θημερο το πήρα, το μισό το έφαγα ήδη, άλλα λεφτά δεν υπάρχουν στον λογαριασμό, η γιαγιά στο χωριό έχει γεμάτο τον καταψύκτη και την βγάζει όχι τη βδομάδα αλλά το εξάμηνο όλο, άρα ούτε κρύο ούτε ζέστη για την «τραπεζική αργία» (sic).

√ Στο δημοψήφισμα λέει ο Αρχηγός δεν διακυβεύεται η θέση στη χώρα μας στο € και την Ε.Ε. άρα ΟΧΙ χωρίς κανένα πρόβλημα.

√ Ψηφίζουμε για να γλιτώσουμε από το € και την Ε.Ε. λένε οι επαναστάτες και οι Σαμαροβενιζέλοι άρα ΝΑΙ γιατί μεγαλώσαμε και δεν τις μπορούμε τις περιπέτειες καλοκαιριάτικα.

√ Αξιοπρέπεια έχω μπόλικη, δε θέλω άλλη και πολύ περισσότερο απ’ αυτή που θέλει να μου μεταλαμπαδεύσει ο Καμμένος άρα ούτε κρύο ούτε ζέστη.

√ Περηφάνια έχω εξίσου μπόλικη ως γνήσιος απόγονος του Περικλέους και της Ασπασίας και ουχί του Μεταξά – με εξέταση DNA παρακαλώ [3] – άρα ούτε κρύο ούτε ζέστη.

√ Μαθήματα δημοκρατίας δε θέλω να δώσω ούτε στους Φινλανδούς ούτε στις Κάτω Χώρες ούτε στους Γερμανούς. Έχουν πολύ περισσότερη από τη δική μας και τα σχολεία έκλεισαν από τις 15 Ιουνίου άρα ούτε κρύο ούτε ζέστη.

√ Συμφωνώ με την κατάργηση των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων άρα ΝΑΙ.

√ Διαφωνώ με τη μείωση στους χαμηλοσυνταξιούχους άρα ΟΧΙ.

√ Διαφωνώ με την αύξηση του ΦΠΑ στα μακαρόνια αν και είμαι σε δίαιτα άρα ΟΧΙ.

√ Συμφωνώ με την αύξηση του ΦΠΑ στην ντοματοσαλάτα στη Μύκονο άρα ΝΑΙ.

√ Ο Άνθιμος ψηφίζει ΝΑΙ άρα ΟΧΙ [4]

√ Η Μιχαλολιάκος ψηφίζει ΟΧΙ άρα ΝΑΙ [5]

√ Δεν έχω πρόβλημα να δώσω κατιτίς παραπάνω απ’ ότι μου έχει απομείνει άμα είναι να σωθεί η πατρίς άρα ΝΑΙ.

√ Επίσης δεν έχω πρόβλημα να βάλω πλάτη για την οικοδόμηση του σοσιαλισμού αν μου το πουν οι σύντροφοι άρα ΟΧΙ.

√ Δε φοβάμαι τίποτε παρά μόνο μην πέσει ο ουρανός στα κεφάλια μας[6] άρα ούτε κρύο ούτε ζέστη.

1 + 2 + 1 + 1 = 5 ΟΧΙ
1 + 1 + 2 + 1 = 5 ΝΑΙ
1 + 1 + 1 + 2 = 5 ούτε κρύο ούτε ζέστη.

Μ΄ αυτά τα μυαλά σκέφτεσαι:

Έχει νόημα να ψηφίσω και να πάρω στο λαιμό μου τις τύχες του έθνους ή να εξουσιοδοτήσω εν λευκώ όσους συντρόφους έχουν και την απαιτούμενη πολιτική οξυδέρκεια και τους λείπει η αξιοπρέπεια και η περηφάνια να ψηφίσουν ό,τι θέλουν;

[1] http://goo.gl/HlOAVl
[2] http://www.kavafis.gr/poems/content.asp?id=78&cat=1
[3] http://goo.gl/n70MTK

[4] https://youtu.be/fitKk41PrVg
[5] http://goo.gl/4whjw3
[6] https://goo.gl/rMzLHl

Category: Πλίνθοι & κέραμοι | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Με τέτοια μυαλά…
27 Ιουνίου 2015

Μ΄ αγαπά… δεν μ΄ αγαπά…

Στάθης

«Σκαρφάλωσα στο Μύτικα
κι είπα τραγούδια εαμίτικα
(άλλο να γράφεις Canto
κι άλλο να σου λένε: κάν’ το)…»[1]

Αν, λέω αν, το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος είναι όχι και μετά, κατά τα λεγόμενα της κυβέρνησης, ξαναρχίσουν ο διαπραγματεύσεις αλλά αυτοί οι θεσμοί δεν αλλάζουν γνώμη σε 6 μήνες θα ξανακάνουμε δημοψήφισμα;

Αν, λέω αν, το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος είναι ναι η κυβέρνηση όταν λέει θα το σεβαστεί τι εννοεί; Θα πάει να υπογράψει και να εφαρμόσει τη συμφωνία που καταγγέλλει;

Δεν καταλαβαίνω πάλι κάτι ή αλληλοδουλευόμαστε για να βγούνε κάποιοι από τα αδιέξοδά τους;

Το ερώτημα στο δημοψήφισμα δεν είναι ναι ή όχι στην όποια συμφωνία. Το ερώτημα είναι αν έχουμε τη θέληση να ξεκινήσουμε κάτι άλλο πέρα απ΄ αυτό που έχουμε μέχρι σήμερα.

Και ούτε ο Αρχηγός ούτε οι συν αυτώ παρατρεχάμενοι έχουν τα κότσια να το θέσουν ευθέως και φυσικά να πάρουν το ΚΟΣΤΟΣ της επιλογής και την ΕΥΘΥΝΗ της υλοποίησής της. Μια ζωή μες τη λουβιτούρα.[2] Μπροστά τους θα τα βρουν όπως βρήκαν και τον προεκλογικό βερμπαλισμό.[3]

[1] Μανούσος Φάσσης
[2] http://goo.gl/DrUvZ0
[3] http://goo.gl/VSJ24x

Category: Πλίνθοι & κέραμοι | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Μ΄ αγαπά… δεν μ΄ αγαπά…