Βάζουμε πλάτη ή μανιφέστα θερινής νυκτός
Ήταν πρώτα αυτή η ανάρτηση του Θοδωρή και η μικρή συζήτηση [1] που έδωσε το έναυσμα. Από κοντά η σταθερή αγωνία του Βαγγέλη, τα άγχη της Σοφίας, οι επαναλαμβανόμενες συζητήσεις που γίνονται με καλούς φίλους στον εικονικό και τον πραγματικό κόσμο, οι μεγάλες ανατροπές των τελευταίων ωρών. Βάλε την καθημερινότητά που έχει γυρίσει σε φάση διακοπών χαρίζοντας άπλετο χρόνο, τον μισθό που κατατέθηκε δίνοντας μια ψευδαίσθηση σιγουριάς, τη βαρεμάρα να κατηφορίσουμε στην παραλία, τον Πατραϊκό που γυαλίζει στο βάθος, τα δίκτυα που λειτουργούν και να οι σκέψεις να τρέχουν άναρχα στο χαρτί φτιάχνοντας μακροσκελή κείμενα…
…σταματώντας για μια στιγμή στο ποίημα του Μπρεχτ «Epitaph fur M.» του 1946
Ξέφυγα από τους καρχαρίες
και γλίτωσα από τις τίγρεις.
Μ’ έφαγαν όμως
οι κοριοί.
…και σκέφτομαι ότι η ζωή δεν είναι μόνο μεγάλες ηρωικές μάχες αλλά και μια βασανιστική καθημερινότητα που μπορεί να σε διαλύσει αν δεν είσαι έτοιμος να την αντιμετωπίσεις. Και όσο είναι απαραίτητο να περιγράφεις την μεγάλη εικόνα άλλο τόσο είναι απαραίτητο να βλέπεις και τις λεπτομέρειες που την απαρτίζουν.
Έτσι, όταν κάποιος μου μιλάει για όμορφους κόσμους και οράματα, για μεγάλες θυσίες, και ηρωικούς αγώνες η πρώτη ερώτηση που του κάνω είναι:
– Μην μου λες ότι είσαι έτοιμος να δώσεις τη ζωή σου για τα ιδανικά. Μην μου λες τι θα χάσουν οι άλλοι. Πες μου ΕΣΥ τι είσαι διατιθέμενος να χάσεις απ’ τη βόλεψή σου, την καθημερινότητά σου. ΤΩΡΑ και όχι αύριο. Και τα υπόλοιπα θα τα βρούμε.
Γιατί βλέπεις από τότε που ο Αδάμ δάγκωσε το μηλαράκι ΟΛΑ μα ΟΛΑ τα πράγματα σε τούτον τον κόσμο, ΟΛΕΣ μα ΟΛΕΣ οι επιλογές μας έχουν ένα κόστος. Όποιος θέλει να κάνει αυτό που τον ευχαριστεί χωρίς κανένα κόστος τότε στην καλύτερη περίπτωση απλά το μεταθέτει στους διπλανούς του. Στους άλλους. Στα κορόιδα ή τους αδύναμους της κοινωνίας.
Βάζουμε πλάτη λοιπόν και σκόρπιες σκέψεις. Πλίνθοι και κέραμοι ατάκτως ερριμμένα με τα δασκαλίστικα να έχουν τη μερίδα του λέοντος γιατί εκεί είναι και οι εμπειρίες μας. Τα βαριά οικονομικά και γεωπολιτικά δεν τα κατέχουμε καλά. Απλά διαβάζουμε όσο μπορούμε περισσότερο και προσπαθούμε να βγάλουμε άκρη.
———————————————————————————————
✰ Μια κυβέρνηση της Αριστεράς στο τώρα και όχι στο ιδεατό μέλλον δεν κρίνεται από το πως θα μοιράσει «δίκαια» τον πλούτο(;) της χώρας – δεν μιλάω εδώ για το συσσωρευμένο παράνομο χρήμα – αλλά πως θα διαχειριστεί μια άσχημη οικονομία ώστε συμπολίτες μας που είναι στα άκρα να κρατηθούν και δεν θα εξαθλιωθούν περισσότερο. Οι υπόλοιποι, όσοι μπορούμε ακόμα, ΑΝΑΛΟΓΙΚΑ να βάλουμε πλάτη κόβοντας κομμάτια από τον μισθό μας και τη σύνταξή μας και σιγά σιγά να γυρίσει η πλάστιγγα ώστε περισσότεροι να βρίσκουν δουλειές, περισσότεροι να στηρίζονται στις δικές τους δυνάμεις και όχι στη σύνταξη του πατέρα, του παππού ή της γιαγιάς. Με λιγότερα σίγουρα χρήματα στην αρχή, με δύσκολες συνθήκες εργασίας αλλά να αρχίσει να γυρίζει ο τροχός.
✰ Μια κυβέρνηση της Αριστεράς θα πρέπει να φτιάχνει συνεχώς μια φούσκα προστασίας για τους αδύναμους, τους διαφορετικούς, για όλους τους πολίτες. Στους χώρους εργασίας, στο δημόσιο χώρο. Ενισχύοντας και προστατεύοντας τα ανθρώπινα δικαιώματα. Σε θεσμικό επίπεδο αλλά και σε πολύ πρακτικό επίπεδο που θα διασφαλίζει το θεσμικό. Αλλιώς θα είναι λόγια του αέρα.
✰ Μια κυβέρνηση της Αριστεράς για να μπορέσει να τα κάνει αυτά δεν χρειάζεται επαναστατικές επιτροπές, «κοκκινοφρουρούς» και άλλα τέτοια γραφικά αλλά να εκσυγχρονίσει και να αλλάξει το βασικό εργαλείο που έχει κάθε κυβέρνηση και λέγεται κρατική μηχανή.
– Τι να τα κάνω τα κοινωνικά φροντιστήρια αν δεν αλλάξω τη δημόσια εκπαίδευση ώστε το παιδί του καθένα να μην έχει ανάγκη κανένα φροντιστήριο. Τι τους θέλω τους συντρόφους να κάνουν ιδιαίτερα και μετά να ρίχνουν και μια ώρα τη βδομάδα κοινωνική προσφορά στα παιδιά των απόκληρων.
– Τι να τα κάνω τα κοινωνικά ιατρεία όταν δεν αλλάζω τη δημόσια υγεία ώστε όλοι οι πολίτες να έχουν ποιοτική πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας.
– Τι να κάνω τις πολλές δόσεις στην εφορία όταν όλο το σύστημα είναι γραφειοκρατικό δυσκίνητο και αντιπαραγωγικό;
– Τι να τον κάνω το νόμο για την ιθαγένεια και το άσυλο όταν οι δομές του κράτους αδυνατούν να δεχτούν και να επεξεργαστούν τις αιτήσεις για να μην πάμε στη λειτουργία της δικαιοσύνης, των σωμάτων ασφαλείας και πάει λέγοντας.
✰ Όταν λέμε αλλάζουμε το εργαλείο δεν εννοούμε να φύγουν οι ΠΑΣΟΚοΔεξιοί και να βάλουμε τους «δικούς μας» στη θέση τους [2] που ως πιο μάγκες και έχοντες «αριστερή» συνείδηση θα κάνουν τα μαγικά τους αλλά το πώς θα δημιουργηθούν και να ενισχυθούν θεσμοί διαφάνειας, κοινωνικού ελέγχου, αξιολόγηση, λογοδοσίας. Για πολλά απ’ αυτά δεν χρειάζεται να «ανακαλύψουμε την Αμερική». Το User guide [3] υπάρχει έτοιμο σε πολλές χώρες του κόσμου μας, έχει δοκιμαστεί και έχει αποδώσει. Να το πάρουμε και να το υλοποιήσουμε. Κατά γράμμα.
✰ Μια κυβέρνηση της Αριστεράς κρίνεται από το πόσο ενισχύει τη δημοκρατία και τη λαϊκή συμμετοχή. Και δεν είναι δημοκρατία αυτή η γελοιότητα που έγινε με το δημοψήφισμα. Δημοκρατία είναι θεσμοί που φτιάχνεις εκεί που ζουν οι πολίτες, με την αποκέντρωση των εξουσιών, την ανάληψη της ευθύνης της διαχείρισης της καθημερινότητας απ’ τους ίδιους. Δεν είναι δημοκρατία να «εκλέγεις» τους Διευθυντές στα σχολεία και να αφήνεις το συγκεντρωτικό πλαίσιο λειτουργίας το ίδιο. Είναι επίφαση δημοκρατίας. Και εδώ υπάρχει έτοιμο το User guide. Και στη δική μας ιστορία αλλά και στις κοινωνίες της βόρειας Ευρώπης και της βόρειας Αμερικής. Πλούσιο και αποτελεσματικό. Άσε που δημοκρατία βέβαια είναι αυτό που «διδάσκεις» πρώτα και κύρια μέσα στο ίδιο σου το κόμμα. Για να παραδειγματίζονται και οι απ’ έξω. [4] [4α]
✰ Μια κυβέρνηση της Αριστεράς θα πρέπει να συγκρούεται με τους «μεγάλους». Αυτούς που χρόνια τώρα συναγελάζονται με την κάθε φορά εξουσία και αυθαιρετούν στους χώρους εργασίας, στο περιβάλλον, στις υποχρεώσεις τους. Για να γυρίσει στο κοινωνικό σύνολο – ΠΡΩΤΑ στους αδύναμους – όλο αυτό το «κέρδος» που βγάλανε και βγάζουνε απ’ τις αυθαιρεσίες τους και τον τσαμπουκά τους. Να γυρίσει όχι με μόνο με τη μορφή χρημάτων αλλά και με την ενίσχυση της παιδείας, της υγείας, όλων εκείνων των δομών που αποτελούν προστιθέμενη αξία για τον πολίτη.
Σύγκρουση με τους «μεγάλους» δεν είναι αυτό που κάνει ο σύντροφος Φίλης και άλλοι «επαναστάτες». Να χαριεντίζεται στα κανάλια όλη μέρα και κάποια στιγμή να αφηνιάζει και να καταγγέλλει τη διαπλοκή των καναλιών για να πιει την φραπεδιά αμέσως μετά. Αυτό λέγεται κατάντια και ας γράφουν οι παλαμακιστές στα δίκτυα: «Τους έσκισε ο Φίλης», «Τους ξεφτίλισε η Ζωή»
Η σύγκρουση με τους μεγάλους προϋποθέτει τη δημιουργία ενός θεσμικού πλαισίου διάφανου, απλού, ΚΑΙ μια αποτελεσματική κρατική μηχανή που θα το υλοποιήσει. Αλλιώς θα είναι λόγια του αέρα. Να πάλι το «εργαλείο».
✰ Μια κυβέρνηση της Αριστεράς θα πρέπει να συγκρουστεί και με μας. «Τους μικρούς». Με το πελατειακό κράτος που διαβρώνει χρόνια τώρα κάθε προσπάθεια αλλαγής αυτής της χώρας. Με τα χιλιάδες ρουσφέτια και μικροεξυπηρετήσεις, τις βολεμένες καταστάσεις. Και εδώ το User guide της πάλαι ποτέ σοσιαλδημοκρατίας έχει λύσεις. Δοκιμασμένες όχι στις χώρες της Υποσαχάριας Αφρικής ή στον Ισημερινό αλλά σε κοινωνίες αντίστοιχες με τις δικές μας. Θα χρειαστεί όμως να σπάσεις αβγά και να χαλάσεις καρδιές. Γιατί η κότα με τα χρυσά αβγά είναι μόνο στα παραμύθια και να τα έχεις καλά με όλους απλά δεν γίνεται ιδιαίτερα σε εποχή ισχνών αγελάδων.
ΟΛΑ τα παραπάνω προϋποθέτουν ότι θα βάλουμε και εμείς οι αποκάτω πλάτη. Άλλος λιγότερο άλλος περισσότερο. Όχι σε ένα θεωρητικό επίπεδο ή κουνώντας σημαιάκια στο Σύνταγμα «στηρίζοντας» ή «πιέζοντας» την κυβέρνηση και βαφτίζοντας αυτό «λαϊκό κίνημα». Αλλά στην καθημερινότητα.
Να βάλουμε πλάτη εμείς οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο πρώτα. Οι δάσκαλοι στα σχολεία δουλεύοντας ίσως περισσότερες ώρες, με λιγότερα χρήματα, οι γιατροί κάνοντας το ίδιο στα νοσοκομεία. Να βάλουν πλάτη εκείνοι που κουράστηκαν στα 50 τους και θέλουν να δραπετεύσουν παίρνοντας σύνταξη, εκείνοι που λουφάρουν την ώρα που ο πολίτης ιδροκοπά στις ουρές και τα γκισέ. Και το «κέρδος» απ’ αυτά να επιστρέφει στην κοινωνία και όχι στους «έξυπνους» του συστήματος σε όλα τα επίπεδα. [5]
Να βάλουμε πλάτη όχι στη λογική της χριστιανικής ηθικής ή ενός μεταφυσικού «καθήκοντος» προς την πατρίδα(;) αλλά για το δικό μας συμφέρον πρώτα πρώτα. Ένα απαξιωμένο κράτος έχει και απαξιωμένους υπαλλήλους. Και να προλάβει κάποιος να πηδήξει απ’ το καράβι με την πρόωρη θα το βρει το πρόβλημα μπροστά του. Στα παιδιά του, στην κοινωνία γύρω.
Να βάλουμε πλάτη ΑΛΛΑ να βλέπουμε και φως στην άκρη του τούνελ. Να βλέπουμε μια κυβέρνηση που έχει τη θέληση, το σθένος και το όραμα να τραβήξει μπροστά. Ανθρώπους που δεν χρησιμοποιούν διπλή γλώσσα. Άλλη το πρωί και άλλη το απόγευμα. [6] Ανθρώπους που δεν διαπιστώνουν και περιγράφουν τα προβλήματα διαρκώς αλλά λύνουν προβλήματα.
Το βλέπει κανείς αυτό;
– Εγώ λέω όχι. Και όχι μόνο τώρα που όλα είναι άνω κάτω αλλά απ’ την πρώτη στιγμή. Όταν όλοι μα όλοι έπλεαν σε πελάγη ευτυχίας.
– Κάτσε ρε μεγάλε. Τι όχι και ναι ζητάς; Αυτά που λες είναι ο εξωραϊσμός του καπιταλισμού. Καπάκι η πρώτη απάντηση.
Την προσπερνώ γιατί στην Ελλαδίτσα μας επανάσταση και καλοκαιράκι δεν συνάδουν. Από φθινόπωρο το ξανασυζητάμε. Η ανιψιά μου βέβαια δικαιολογείται απόλυτα να έχει διαφορετική γνώμη καθότι όπως λέει και ο ποιητής:
«Κόμμα και ρετσίνα
κι άσματα επινίκια
Κόμμα και ρετσίνα
κι άσματα επινίκια
Είμαι δεκαεξάρης
σας γαμώ τα Λύκεια» [7]
– Φίλε μου βιάζεσαι. Η αμέσως επόμενη απάντηση. Ήταν μόνο 6 μήνες και όπως είπε ο Αρχηγός «Δεν είχαμε χρόνο να κυβερνήσουμε. Διαπραγματευόμασταν σκληρά.» (sic) προκαλώντας τον γέλωτα των κουτόφραγκων. Και να συνεχίσουν οι «αισιόδοξοι». Τώρα να δεις τις θα γίνει.
Δεν βιάζομαι. Δεν είναι μόνο οι 6 μήνες. Είναι και τα προηγούμενα χρόνια. Το πώς προετοιμάζονταν. [8] Το πώς απαντούσαν στα προβλήματα. [9]. Σαν ΣΥΝΟΛΟ.
Σαν ΣΥΝΟΛΟ έβλεπα μια κυβέρνηση απροετοίμαστη, χωρίς σοβαρές αναλύσεις για τον σύγχρονο κόσμο, χωρίς συνοχή, με λόγο και πράξεις που δεν συνάδουν με αυτό που έχω τουλάχιστον εγώ στο μυαλό μου ως Αριστερά.
Πώς το ‘λέγε ο παππούς. Δεν έβλεπα πρώτα πρώτα τη σεμνότητα. Έπαρση έβλεπα και κουτσαβακισμό. Μια μόνιμη μετάθεση των ευθυνών στους άλλους. Σταθερά ο γιαλός να είναι στραβός και ούτε ΜΙΑ υποψία μήπως δεν αρμενίζουμε σωστά. Τη διολίσθηση έβλεπα και βλέπω στις συνομωσιολογίες, τον ανορθολογισμό και στην αναζήτηση του νέου Πατερούλη που θα μας σώσει. Στην αναζήτηση σταθερά των «εσωτερικών εχθρών». [10]
Ακόμα και τώρα, τη στιγμή που ήρθαν τα πάνω κάτω βλέπω μια «αριστερά» της κλάψας και της επίκλησης των αρχαίων εικονισμάτων. Να αγχώνεται τον 21ο αιώνα με τις Βάρκιζες και Καζέρτες του εμφυλίου.
Πολύ φαιά ουσία για την ιστορία και τις ομφαλοσκοπήσεις και ελάχιστη για το παρόν και το μέλλον. Ψάχνω π.χ. να βρω σκέψεις και ιδέες για την παιδεία του 21ου αιώνα και βλέπω κείμενα που μιλάνε για αποσπάσεις και διορισμούς και πως θα τους βολέψουμε όλους ή για τον καπιταλισμό λες και ακούμε διάλεξη σε κομματική σχολή του ‘80. Έπεσε ο ουρανός στο κεφάλι μας και ανατυπώνουν τις ανακοινώσεις του προχτές.
Το ερώτημα όμως πάντα επανέρχεται.
Βάζουμε πλάτη;
Και η απάντηση όπως πολλές φορές ΟΛΑ μα ΟΛΑ τα χρόνια αυτονόητη:
Βάζουμε πλάτη για τους μαθητές μας στα σχολεία και για ό,τι μας παίρνει ν’ αλλάζουμε ή να προσπαθούμε ν’ αλλάζουμε στον μικρόκοσμό μας. Έχοντας μαζί μας την όποια προσωπική μας ηθική και αξιοπρέπεια χωρίς να τρέχουμε κάθε φορά να την αναζητούμε σε σικέ δημοψηφίσματα και επετειακούς «αγώνες» κολυμπήθρες του Σιλωάμ για κάθε πικραμένο. Συγκρουόμενοι και με τους ελέφαντες αλλά και με τους κοριούς. Όσο και όπου μας παίρνει. Ξέροντας, χωρίς αυταπάτες, ότι το πετραδάκι που ρίχνουμε στη λίμνη είναι μικρό και τα κυματάκια που κάνει θα σβήσουν χωρίς να κάνουν τρικυμία.
Οι άλλοι ας δουλεύουν «αμισθί» που λέει και έτερος σύντροφος [11] και ας βαυκαλίζονται ότι αλλάζουν τον κόσμο χτυπώντας παλαμάκια και μουντζώνοντας. Εναλλάξ.
Η μπάλα λοιπόν σταθερά στην εξέδρα και το γήπεδο δικό τους. Προσέχοντας πάντα τους κάθε φορά οπαδούς δίπλα μας για να μην φάμε καμιά αδέσποτη.
Και ΑΝ αλλάξουν τα πράγματα, ρίχνοντας κλεφτές ματιές γύρω μου δεν το βλέπω βέβαια, εδώ είμαστε. Λίγο πιο γερασμένοι και κουρασμένοι κάθε φορά. Φυσιολογικό όμως αυτό νομίζω.
—————————————————————————————————————–
[1] https://www.facebook.com/bellostheo/posts/1777530912473599
[3] https://en.wikipedia.org/wiki/User_guide
[4] https://www.facebook.com/sapchri/posts/805141919576363:0
[4α] https://www.facebook.com/photo.php?fbid=911909998899554
[7] https://youtu.be/ZOv1G_PjwFI
[9] https://www.facebook.com/photo.php?fbid=773079172782638
[10] http://goo.gl/ATmJgT
[11] https://www.facebook.com/photo.php?fbid=909017545855466
