6 Φεβρουαρίου 2016

Η ομοιομορφία του τίποτα

Νοσταλγώντας το τίποτα [1]

XSAP_3916510601

Είναι μαγικό το πώς πολλά πράγματα εξιδανικεύονται όταν περνάνε τα χρόνια. Καταστάσεις που θεωρούνταν ασήμαντες ή είχαν και αρνητικό πρόσημο παίρνουν στην πορεία του χρόνου μυθικές διαστάσεις, τους δίνουμε περιεχόμενο και ιδιότητες που ποτέ δεν είχαν.

Ίσως είναι έμφυτη η ανάγκη του ανθρώπου να γραπώνεται από το παρελθόν ιδιαίτερα όταν το μέλλον μπροστά του φαντάζει απειλητικό και να θυμάται φαντασιακές παλιές, «καλές», «αγνές», εποχές.

Βλέπω και χαίρομαι τις μαθήτριες και τους μαθητές μου μέσα στην τάξη, στο προαύλιο του σχολείου, πολύχρωμα πουλιά, με τα τρελά τους κουρέματα και απορώ μ’ αυτούς που νοσταλγούν τις μπλε ποδιές, το κούρεμα με την ψιλή, τα σηματάκια με τις κουκουβάγιες στο πέτο.

Νοσταλγούν την ομοιομορφία του τίποτα.

[1] Στις 6 Φεβρουαρίου του 1982 καταργήθηκε η σχολική ποδιά από τα σχολεία της Ελλάδας.

 

Category: Πλίνθοι & κέραμοι | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η ομοιομορφία του τίποτα
5 Φεβρουαρίου 2016

Φωτογραφήματα

Το πλέγμα,
που οριοθετεί
τη θαλπωρή του σπιτιού
και το άγνωστο έξω
Να αναζητείς το πρώτο,
να αγωνίζεσαι για το δεύτερο
αλλά συνεχώς να βρίσκεσαι παγιδευμένος στο μεταίχμιο.

Σαπρικης Χρίστος

Φωτογραφήματα.
Το κλικ της μηχανής και το κλικ της σκέψης που ενώνονται.
Αυτή η ικανότητα του ανθρώπινου μυαλού να κάνει περίεργους συνειρμούς.

Category: Φωτογραφήματα, Πλίνθοι & κέραμοι, Στους Imaginistes | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Φωτογραφήματα
4 Φεβρουαρίου 2016

«μεγαλειώδης» απεργία (δις)

Part III [1]

Ολαρία ολαρά, γύρω γύρω τα παιδιά
ο μαρκήσιος Ντε Σαντ μ’ ένα χίπη, ο φονιάς με το θύμα αγκαλιά
ο γραμματέας μαζί με τον αλήτη κι η παρθένα με τον σατανά [2]

XSAP_222003321

«…Μπορέσανε και συνυπήρξανε στους δρόμους τα πιο ετερογενή στρώματα…» δηλώνει όλος σοβαρότητα στην τηλεόραση πίσω μου ο κ. Πρετεντέρης και ταυτόχρονα μπροστά μου, στην οθόνη του υπολογιστή, τρέχουν εύκολες κουβέντες ταξικής συνείδησης (sic) ημερήσιας διάρκειας και εναγώνιες αναζητήσεις για άλλη μια φορά χαμένης ζωής και «αξιοπρέπειας» στη διαδρομή Χαυτεία – Σύνταγμα.
Όλα με ημερομηνία λήξης την 12η βραδινή της 4ης Φεβρουαρίου για να ανασυρθούν από τη διαχρονική συλλογική λήθη στην επόμενη «μεγαλειώδη απεργία»

Από κοντά ένα ακόμη κείμενο [3] του Γ. Λαζάρου:

«Πρωτοσέλιδα και κραυγές από τους αλυχταράδες του κουτιού, “θα παραλύσει η χώρα από την γενική απεργία”. Ακόμη και οι καφετέριες θα κατεβάσουν ρολά. Η τραγιάσκα και η γραβάτα μαζί. Ο λαός απεργεί γενικά και θα παραλύσουν τα πάντα. Ποια χώρα και ποιος λαός;

[…]

Απέναντι σε ποιον θα είναι όλος αυτός ο λαός σ’ αυτή την απεργία; Μα φυσικά απέναντι στον εαυτό του. Διότι το πρόβλημα δεν είναι ούτε το ασφαλιστικό ούτε το φορολογικό. Είναι η πολιτική που ασκείται εδώ και πολλά χρόνια, η οποία κατάντησε παράλυτη μια χώρα και τον λαό της. Απεργία απέναντι στην ίδια τους την πολιτική επιλογή. Σηκώνουν πανό που απευθύνονται όχι στους πάνω αλλά στην κάθε Κυριακή που κυριολεκτικά σταύρωναν τον εαυτό τους εκλέγοντας τους Μεσσίες τους.

[…]

Είναι πασιφανές πως όλοι όσοι ενωθούν την ημέρα που θα παραλύσουν τον παράλυτο το κάνουν γιατί πιστεύουν πως κατά βάθος η δική τους φατρία, ομάδα, συντεχνία κ.λπ δεν θα πάθει στο τέλος ό,τι και οι υπόλοιποι. Όλες οι μέχρι σήμερα αντιδράσεις αυτό δείχνουν.

Μπλόκα αγροτών, μπλόκα γραβατών, ακόμη και οι συριζαίοι θα παραλύσουν τον παράλυτο φτύνοντας κατάμουτρα κάθε έννοια λογικής. Μπλόκα παντού και από τους πάντες. Εκείνο που δεν θα βρεις πουθενά είναι μπλόκο Ελεύθερων Ανθρώπων. Μπλόκο που έπρεπε να γίνει εδώ και χρόνια απέναντι στην κοινωνική αδικία, την λαμογιά και σε ό,τι άλλο ανέδειξε σε “ήρωες” το πιο σάπιο που γεννήθηκε σ’ αυτή την χώρα…»

Reset
αλλά που είναι κρυμμένο αυτό το κουμπάκι;

[1] http://goo.gl/hfKOC3
[2] https://goo.gl/TRpHrB
[3] http://goo.gl/8vJSBF

Category: Πλίνθοι & κέραμοι | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο «μεγαλειώδης» απεργία (δις)