24 Νοεμβρίου 2014

Για τη γραφή

Saprikis Christos

Μερικές φορές κολλάω σε κάποιες ειδήσεις. Συνήθως δεν είναι αυτές που εμφανίζονται στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων και των ιστοσελίδων με πηχυαίους τίτλους. Είναι μικρές ειδήσεις που βρίσκονται στις πίσω σελίδες, περνάνε γρήγορα από την επικαιρότητα για να χαθούν οι περισσότερες στο πλήθος των πληροφοριών που μας κατακλύζουν καθημερινά. Αποτελούν όμως μια αφορμή για σκέψεις και για προβληματισμούς.

 Μια απ’ αυτές τις ειδήσεις έρχεται από τη μακρινή Φινλανδία στις 18 Νοεμβρίου. Από το 2016 λέει, θα καταργηθεί η διδασκαλία της καλλιγραφίας στα σχολεία για να δοθεί περισσότερος χρόνος στην δεξιότητα της πληκτρολόγησης.

Τα παιδιά έτσι θα ασχολούνται περισσότερο με την ποιότητα του περιεχομένου των κειμένων τους, παρά με την εξωτερική τους εμφάνισή. Προοπτικά η πληκτρολόγηση μπορεί να αντικαταστήσει και τελείως τη διδασκαλία της παραδοσιακής γραφής με το μολύβι/στιλό/χαρτί, ενώ αναζητούν και εναλλακτικούς τρόπους ώστε τα οφέλη της γραφής με το χέρι να μην χαθούν.

Η δεξιότητα της πληκτρολόγησης θεωρείται για τους Φινλανδούς «important national competence» και κατά συνέπεια θα πρέπει να ενταχθεί στο εκπαιδευτικό τους σύστημα και να γίνει κτήμα όλων των μικρών μαθητών – αυριανών πολιτών.

 Βέβαια στα δικά μας σχολεία η καλλιγραφία έχει εδώ και χρόνια καταργηθεί, αλλά δε θυμάμαι τι είναι αυτό που καλύπτει το χρόνο που αφιερώναμε γι’ αυτή στο γλωσσικό μάθημα και φυσικά κανείς δε σκέφτεται για το αν οι σημερινοί μαθητές  -π.χ. της Α’ δημοτικού, πολίτες της χώρας μας το 2025 – χρειάζονται τη δεξιότητα της πληκτρολόγησης.

Το αντίθετο θα έλεγα. Έχω την αίσθηση ότι τα πληκτρολόγια και η γραφή κειμένων με τους υπολογιστές μάλλον αντιμετωπίζονται σαν κάτι το εξωτικό στην ελληνική εκπαίδευση. Σε κάποιες δε αναλύσεις η γραφή με το πληκτρολόγιο θεωρείται ως μια ακόμη προσπάθεια αφελληνισμού και διάβρωσης της ελληνικής γλώσσας από τις σκοτεινές δυνάμεις, γιατί όπως είναι γνωστό τοις πάσι είναι η καλύτερη του κόσμου, και η μοναδική που έχει ικανότητες να διεγείρει το νου κάνοντας τους ανθρώπους εξυπνότερους.

Κουτοί Φινλανδοί…

XSAP_231311041

 

Η είδηση από ΕΔΩ & ΕΔΩ

Category: Πλίνθοι & κέραμοι, Στους Imaginistes | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Για τη γραφή
14 Σεπτεμβρίου 2014

Διδάσκεται η ποίηση;

Christos Sapr;ikis

Καινούρια χρονιά, καινούρια τάξη, και ξανά όλα τα ερωτήματα που βασανίζουν διαχρονικά. Πως προσεγγίζεις το ένα τι κάνεις για το άλλο, ποια είναι τα όρια για το τρίτο;

Ένα απ’ αυτά είναι και η «διδασκαλία» των ποιημάτων.

Διδάσκεται άραγε η ποίηση;

Μήπως η ανάλυση ενός ποιήματος με το προαιώνιο ερώτημα δασκάλων και φιλολόγων «τι θέλει να μας πει ο ποιητής» είναι το μεγαλύτερο έγκλημα που κάνουμε στα ποιήματα;

Ο Χριστιανόπουλος, σε μια παλιότερή του συνέντευξή του στο «the schooligans» προσεγγίζει το θέμα κάπως έτσι:

– Το ξέρετε ότι οι περισσότεροι μαθητές τη βαριούνται την ποίηση;

– Κακό του κεφαλιού τους!

– Μα τους τη διδάσκουν. Διδάσκεται η ποίηση;

– Όχι βέβαια, αυτά είναι αηδίες!

– Κατά τη γνώμη σας θα έπρεπε να μη διδάσκεται καθόλου η ποίηση;

– Αυτό θα ήταν το καλύτερο. Ένας φίλος μου καθηγητής στο Πανεπιστήμιο, στη Φιλοσοφική, δίδασκε επί ένα εξάμηνο ένα ποιήμά μου. Πήγα λοιπόν και του είπα: «Σε παρακαλώ πολύ, πάψε να το διδάσκεις. Θέλεις να μου το καταστρέψεις; Όχι μόνο το ποίημα, αλλά και τους φοιτητές σου!». Γιατί βέβαια οι φοιτητές που θα τους πει «ελάτε να σας εξετάσω σε αυτό το ποίημα», θα με μισήσουν. Δεν ξέρω τι έκανε, πάντως μετά το εξάμηνο αυτό εξαφανίστηκε η διδασκαλία κι εγώ πια είμαι… ευτυχεσμένος.

Όλη η συνέντευξη ΕΔΩ

Category: Πλίνθοι & κέραμοι | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Διδάσκεται η ποίηση;