23 Μαρτίου 2015

Eν μέρει εθνικός κ’ εν μέρει χριστιανίζων

Σαπρίκης Χρίστος

«Χαρωπά τα δυο μου χέρια τα χτυπώ
χαρωπά τα δυο μου χέρια τα χτυπώ
μια και είμαι εγώ παιδί
ξέρω πάντα να γελώ
χαρωπά τα δυο μου χέρια τα χτυπώ…» (1)

Το σκέφτηκα έτσι, το σκέφτηκα αλλιώς, είδα και πολλούς συντρόφους να υπερασπίζονται με πάθος όλο αυτό το κιτσαριό που χρόνια τώρα σνομπάρανε και κατηγορούσαν, διάβασα και την εγκύκλιο του Υπουργού Παιδείας για τον Διαφωτισμό και την Επανάσταση και κατάλαβα ότι τελικά μάλλον εγώ είμαι σε λάθος ράγες.

Εθνομηδενιστής από τα γενοφάσκια μου, οπαδός του επάρατου Διαφωτισμού και άλλων περίεργων περιθωριακών -ισμών, είδα το φως το αληθινό και κατάλαβα ότι όλα μπορούν να γίνουν μια ωραία σούπα αρκεί να λες δέκα φορές την ημέρα τη λέξη λαός. «Eν μέρει εθνικός κ’ εν μέρει χριστιανίζων» και όλοι ευχαριστημένοι.

Τώρα τι σόι Διαφωτισμός είναι αυτός με τα δεκάχρονα να παρελαύνουν με στρατιωτικό βήμα υπό τους ήχους στρατιωτικών εμβατηρίων είναι κάτι που ελπίζω και περιμένω να αναλύσει μαρξιστικά ο Υπουργός στην επόμενη εγκύκλιό του. (2)

Μέχρι τότε καλού κακού ετοίμασα τη φουστανέλα μου, παρέα βρήκα, και στις 25 θα είμαι στο Σύνταγμα για να γιορτάσω όπως με καλεί ο σύντροφος Καμμένος και η συντρόφισσα Δούρου.

Λαός και στρατός μαζί, πρώτη φορά Αριστερά, να βαράμε τα νταούλια και να χορεύουμε μαζί με τις αγορές, όλοι αδελφωμένοι, γιατί όπως είπε και ο παππούς ο Μαρξ, δεν είναι σωστό να χαρίζουμε τα Δημώδη Άσματα στη μαύρη αντίδραση.

«…Χαρωπά θε να γελάσω δυνατά
χαρωπά θε να γελάσω δυνατά
μια και είμαι εγώ παιδί
ξέρω πάντα να γελώ
κι άμα θές απ’ την αρχή ξαναρχινώ.» (1)


(1) https://www.youtube.com/watch?v=mtsW5cs1Dqs
(2) http://goo.gl/nmqsXu

Category: Πλίνθοι & κέραμοι | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Eν μέρει εθνικός κ’ εν μέρει χριστιανίζων
21 Μαρτίου 2015

Στους δρόμους της πόλης (1+1)

Περπατώντας στους δρόμους της πόλης.

Σκόρπιες εικόνες, ψηφίδες καθημερινότητας.

 Κυνηγώντας το χρόνο που φεύγει… 

Saprikis Christos

Saprikis Christos

Εθνική εορτή. Παρέλαση Μαρτίου.

Επέτειος βελτίωσης λιγάκι του καιρού.

Μπλε ποδίτσες άσπρα συννεφάκια φοράει

η αίθρια από μια σκοπιά ημέρα.

Σημαιοφόρα πράσινα φύλλα, σημειωτόν το έαρ.

Νικητήρια παιδάκια κρατούν

χάρτινες σημαιούλες κυματίζουν

υπερήφανες μάνες.

 

Κάθομαι στο άδειο παγκάκι με μιαν ηλιαχτίδα.

Παλιά μου συμμαθήτρια,

όμως αυτή πως τα κατάφερε

και μένει από τότε, όλο στην ίδια ωραία τάξη.

 

Ομοβροντίες σχολείων. Επέτειος νεότητος.

Τιμές σε ανδριάντα. Όρθιος ο πυρπολητής

στη μισή του βάρκα. Οικονομία στο μάρμαρο

σπατάλη ηρωισμού ή κόπηκε η έμπνευση στη μέση;

ποιος ξέρει, πολλές των εκδοχών οι ναυμαχίες.

 

Ευτυχώς, η λέξη ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ χαραγμένη

στο σώο ήμισυ της βάρκας

ευανάγνωστα επιπλέει και βυθίζει

τα εχθρικά τεράστια κύματα της ακινησίας.

Καθηγητής στεφανώνει το άγαλμα

κι εγώ το προεόρτιον μαθητή.

Υποκειμενικό και το ένδοξο.

 

(Κική Δημουλά, Ποιήματα, Ίκαρος)

Category: Πλίνθοι & κέραμοι, Στους Imaginistes | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Στους δρόμους της πόλης (1+1)
20 Μαρτίου 2015

Η φοβική εκπαίδευση.

Saprikis Christos

 

– Κύριε θα τυφλωθούμε! Το Υπουργείο είπε να μείνουμε μέσα τα διαλείμματα.

Ήταν η πρώτη αντίδραση μαθητών μου, το πρωί, στην αρχή της συζήτησης στην τάξη για την έκλειψη ηλίου.
Είχε προηγηθεί η κατεπείγουσα εγκύκλιος του Υπουργείου «Παιδείας» να κλειδαμπαρώσουμε τα παιδιά στις τάξεις και τους διαδρόμους για να μην «τυφλωθούν»!!! Φαίνεται κάποιος την προηγουμένη ανακάλυψε το «πρόβλημα» και ο Υπουργός ΜΑΣ μπροστά στον κίνδυνο να καταστραφεί ο αμφιβληστροειδής εκατοντάδων χιλιάδων ελληνοπαίδων διατάζει:

«Λόγω των σοβαρών βλαβών που μπορεί να προκληθούν στον αμφιβληστροειδή χιτώνα του οφθαλμού εξαιτίας της υπέρυθρης ηλιακής ακτινοβολίας, οι διευθυντές και εκπαιδευτικοί όλων των σχολικών μονάδων παρακαλούνται όπως αναπροσαρμόσουν το ωρολόγιο πρόγραμμα της 20ης Μαρτίου, προκειμένου όλοι οι μαθητές/μαθήτριες να παραμείνουν σε κλειστούς χώρους καθ’ όλη τη διάρκεια της έκλειψης (10.30-13.00)…
…Τέλος, όλες οι προγραμματισμένες μετακινήσεις/διδακτικές επισκέψεις των σχολικών μονάδων της χώρας για την 20η Μαρτίου 2015 δύνανται να πραγματοποιηθούν με ευθύνη του Διευθυντή και του διδακτικού προσωπικού, οι δε περίπατοι χωρίς χρήση μεταφορικού μέσου για τη Β/θμια Εκπ/ση, αναστέλλονται»

Σκέφτομαι ένα ΑΛΛΟ Υπουργείο που το άγχος του Υπουργού ΔΕΝ θα ήταν πώς οι μαθητές ΔΕΝ θα δουν την έκλειψη αλλά ΠΩΣ ΘΑ ΤΗ ΔΟΥΝ.

Σκέφτομαι ένα ΑΛΛΟ Υπουργείο, που το άγχος και η αγωνία του θα ήταν με ποιον τρόπο θα ενθαρρυνθούν έγκαιρα τα σχολεία ώστε να προμηθευτούν ή και να φτιάξουν τα απλά όργανα παρατήρησης που χρειάζονται για να παρακολουθήσει κανείς με ασφάλεια ένα μοναδικό φαινόμενο, αφετηρίες όλα αυτά για όμορφες και γόνιμες συζητήσεις στην τάξη

Σκέφτομαι μια ΑΛΛΗ εκπαίδευση όπου οι Σχολικοί Σύμβουλοι θα έτρεχαν από σχολείο σε σχολείο να οργανώσουν δράσεις και δεν θα μάντρωναν τους εκπαιδευτικούς σε απίθανα σεμινάρια επαναλαμβανόμενων διαφανειών.

Μάλλον σκέφτομαι μια ΑΛΛΗ χώρα. Όχι την Ελλαδίτσα μας.

 

 

Saprikis Christos

Category: Πλίνθοι & κέραμοι | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η φοβική εκπαίδευση.