Στους δρόμους της πόλης (1+1)
Περπατώντας στους δρόμους της πόλης.
Σκόρπιες εικόνες, ψηφίδες καθημερινότητας.
Κυνηγώντας το χρόνο που φεύγει..

Μπαλάντα ενός μικρού γραφειοκράτη
Άνθρωπος καθώς λεν πολύ συνειδητός.
Άλλοτες έλεγε τ’ όνομα του Στάλιν
δυο-τρεις φορές την ώρα.
Τώρα θυμάται λίγο ξεχασμένο Μαρξ και Λένιν
μα πιο πολύ κουβέντες
συγχρόνων ηγετών της μόδας.
[…]
Άνθρωπος πραγματικά συνειδητός
που τώρα όπως και πριν
στο κίνημα αφιερώνει
τη ζωή του ολόκληρη
έχοντας τη ματιά του προσηλωμένη
στις πρώτες θέσεις στις εξέδρες.
Τίτος Πατρίκιος, από τη συλλογή «Μαθητεία 1952-1962», Πρίσμα, 1978
Πίστη
*πίστη η [písti] Ο31 : 1. η πεποίθηση, η βεβαιότητα, η σιγουριά που έχει κάποιος για κτ.: Aκλόνητη / απαρασάλευτη / απόλυτη / βαθιά ~.
*πίστη η [písti] Ο31 : 3. η σταθερή προσήλωση, η εμμονή σε κτ.: Aγωνίζεται με ~ για τις ιδέες του. Tον διακρίνει βαθιά ~ στο καθήκον. || (έκφρ.) δίνω ~ σε κτ., δέχομαι, αποδέχομαι κτ. ως αληθές, ως πραγματικό: Δε δίνω ~ στα λεγόμενά του / στα λόγια του. Mη δίνεις ~ σε φήμες / σε διαδόσεις. δίνω ~ σε κπ., του έχω εμπιστοσύνη: Δεν μπορείς να δώσεις ~ σ΄ αυτόν τον άνθρωπο.

Ο αρχηγός μόνος στη σκηνή. Ο νέος συμβολισμός. Τα φώτα όλης της ανθρωπότητας (sic) πάνω του. Ο εκπρόσωπος όλων. Και τα παλαμάκια που νομίζουν ότι «γράφουν για άλλη μια φορά την ιστορία»
Δεν έχω απαντήσεις.
Παλιότερα ήμουν πιο ευτυχισμένος. Ο κόσμος όλος ήταν τακτοποιημένος στα κουτάκια του. Το καλό εδώ, το κακό εκεί.
Ή νόμιζα πως ήταν τακτοποιημένος.
Έφτανε το:
«Παιδιά σηκωθείτε να βγούμε στους δρόμους
γυναίκες και άντρες με όπλα στους ώμους
στο κόκκινο λάβαρο πάντα πιστοί…»
…και η πίστη!
Αχ αυτή η πίστη!
Αυτή η βεβαιότητα, η σιγουριά που έχει κάποιος για κάτι. Σου λύνει πολλά προβλήματα. Σε κάνει σίγουρο. Ευτυχισμένο. Δεν το ψάχνεις. Είσαι σίγουρος πως κάνεις το σωστό. Και όσοι δεν το βλέπουν, πρόβλημά τους…
…Χρόνια τώρα δε νιώθω το ίδιο.
Και ψάχνω.
Όχι για τη νέα πίστη,
αλλά για απαντήσεις που θ’ ανοίξουν χαραμάδες σκέψης.
Που θα μπορούν να μετουσιωθούν σε δράσεις και σε πρακτικές όχι απλά εκτόνωσης αλλά αλλαγής μιας πραγματικότητας που φαντάζει πολλές φορές τόσο πολύ άκαμπτη, τόσο πολύ στέρεη.
Και ψάχνω…
Όχι για τη νέα πίστη.

