9 Απριλίου 2022

Ostriv

– Καλά, μεγάλος άνθρωπος, παίζεις παιχνίδια με ανθρωπάκια στον υπολογιστή; Τι είναι πάλι αυτό;

– Είναι το Ostriv. Χτίζεις και διαχειρίζεσαι ένα ουκρανικό χωριό στις όχθες ενός ποταμού τον 18ο αιώνα. Δεν έχει μάχες, δεν έχεις εχθρούς, φτιάχνεις υποδομές, κάνεις εμπόριο και προσπαθείς να διατηρήσεις τα ψηφιακά ανθρωπάκια σου «ευτυχισμένα» για να μην μεταναστεύσουν.

– Έχει πολύ ωραία γραφικά. Πού το ανακάλυψες;

– Είναι το πρότζεκτ του Yevheniy, ενός προγραμματιστή από το Χάρκοβο της Ουκρανίας. Το ξεκίνησε το 2014, μου κίνησε το ενδιαφέρον και το ενίσχυσα. Όταν θέλω να χαλαρώσω, ο κόσμος του είναι ό,τι πρέπει. Το προχωράει αργά, είναι ακόμα σε Alpha έκδοση, και τον ακολουθώ και στο twiter παρακολουθώντας την εξέλιξή του.

~~~

Και ξαφνικά, το twiter του Yevheniy σταμάτησε να ανεβάζει ειδήσεις για την πρόοδο του παιχνιδιού του, σταμάτησε να ανεβάζει screenshot από τα ειδυλλιακά τοπία του ψηφιακού χωριού…

«@OstrivGame, Feb 24.Woke up today at 5AM to the sounds of Russian shelling. Those fucking “peacekeepers”.»

…και γέμισε εκκλήσεις για βοήθεια, ειδήσεις από το κέντρο αιμοδοσίες του τοπικού νοσοκομείου όπου πήγε ως εθελοντής, άρχισε να τιτιβίζει για τις σειρήνες και τα βλήματα του πυροβολικού, για το πώς αλλάζει η ζωή ενός ανθρώπου επειδή κάποιοι αποφάσισαν να τον «σώσουν» με το έτσι θέλω, για τον γάτο του που δεν ήθελε να φύγει από την βομβαρδισμένη πόλη του, γέμισε με εικόνες από κατεστραμμένα κτίρια.

«Εδώ, σε αυτά τα ερείπια πηγαίναμε κινηματογράφο, σε αυτά τα ερείπια κάναμε τις βόλτες μας…»

~~~

«@OstrivGame,We as humanity need to reconsider so many things if we want to survive on this planet. Delusional autocratic regimes building with propaganda their entire parallel reality to invade other countries can’t be a part of this survival.»

Category: Πλίνθοι & κέραμοι | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ostriv
13 Μαρτίου 2022

φρέζιες

Κάθε χρόνο, αυτή την περίοδο, τέλη του χειμώνα με αρχές της άνοιξης, ανθίζουν οι φρέζιες στις γλάστρες στο μπαλκόνι.

Παλιότερα, βγάζαμε τους βολβούς από τις γλάστρες για να τους φυτέψουμε ξανά το φθινόπωρο, αλλά τα τελευταία χρόνια μένουν μόνιμα στο χώμα μαζί με τα άλλα φυτά και

~~~

«Η φρέζια στη γαστρούλα της λυγάει τ’ ανάστημά της
και υψώνει το τριλούλουδο κορμί
και πνέει και λέει με τ’ άνθισμα και με την ευωδιά της
και τη ζωή της χαίρεται ροδόξανθη στιγμή.
» [1]

~~~

όταν ανθίζουν, κάθε βδομάδα, κάποιες από αυτές μετακομίζουν στο ποτήρι-ανθοδοχείο, μια προσωρινή ψευδαίσθηση παρουσίας της φύσης στο εσωτερικό του σπιτιού, όπως είναι και όλα τα ανθοδοχεία.

~~~

«Απάνου στο τραπέζι μου το πλαστικό ανθογυάλι
με το μενεξεδένιο του σγουρόμαλλο κεφάλι
συλλογισμένο στέκεται και σα να ονειροπλέκει […]
» [1]

~~~

Παραμένουν στο ποτήρι τους, πότε στα τραπεζάκια του καθιστικού, πότε στον πάγκο της κουζίνας μέχρι την ώρα που ένα νέο μπουκέτο από το μπαλκόνι θα τις αντικαταστήσει.

– Μα γιατί φωτογραφίζεις τις μαραμένες; Αφού θα τις αλλάξω σε λίγο.


[1] Κωστής Παλαμάς, Περάσματα και χαιρετισμού, Ζ΄, Η φρέζια.

Category: Πλίνθοι & κέραμοι, Στους Imaginistes | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο φρέζιες
21 Φεβρουαρίου 2021

Tecsun R-909

«Δεν είναι αγάπη, δεν είναι αγάπη αυτό που ζούμε,
είναι σου λέω πανικός,
ένας μικρός Τιτανικός…
» [1]

Η φωνή του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα δονεί το ηχείο από το μικρό τρανζιστοράκι που είναι ακουμπισμένο στο τραπέζι του σαλονιού με την κεραία του τέρμα σηκωμένη για να συνεχίσει αμέσως μετά:

~~~

«I can feel it coming in the air tonight, Oh lord
And I’ve been waiting for this moment, for all my life, Oh lord
Can you feel it coming in the air tonight, oh lord, Oh lord..
.» [2]

~~~

Μπορεί το σπίτι να έχει γεμίσει με υπολογιστές, τάμπλετ, κινητά, smart tv, στερεοφωνικά, πάντα όμως υπάρχει κι ένα μικρό φτηνό τρανζιστοράκι που παίζει.

– Γιατί το χρησιμοποιείς ακόμα;
– Δεν ξέρω. Το αισθάνομαι πιο οικείο. Είναι κι αυτές οι παιδικές μνήμες. Μ’ ένα τρανζιστοράκι αγκαλιά κοιμόμουνα.

~~~

Για χρόνια ένα κοκκiνο Silver μας ακολουθούσε από μετακόμιση σε μετακόμιση μέχρι που το κουμπί που διάλεγε σταθμούς αρνούνταν πεισματικά ν’ αλλάξει σταθμό μένοντας κολλημένο στο 95,6.

– Ν’ αγοράσουμε ένα άλλο!
– Μα έχουμε τόσα απ’ όπου μπορείς να ακούσεις μουσική.
– Όχι! Το ραδιοφωνάκι μου αρέσει. Και να είναι μικρό για να χωράει στο ραφάκι με τα ξύλινα παιχνίδια πάνω από τον πάγκο της κουζίνας.

~~~

« Strumming my pain with his fingers
Singing my life with his words
Killing me softly with his song…»
[3]

~~~

Και πήραμε,

ένα μικρούλικο φτηνό Tecsun απ’ τη μακρινή Κίνα με πολύ καλή λήψη και δυνατό ηχείο για να ακούγεται σε όλο το σπίτι.

~~~

«Κλείσε, φως μου το ράδιο,
κι έλα και φίλησέ με,
μη με ρωτάς για τ’ αύριο,
μονάχα αγάπησέ με…
»[4]


[1] Μικρός Τιτανικός, Μιχάλης Γκανάς, 1993
[2] In the Air Tonight, Phil Collins, 1981
[3] Killing Me Softly with His Song, Norman Gimbel, 1971
[4] Κλείσε το ραδιόφωνο, Νικολακάκος Γιώργος

Category: Πλίνθοι & κέραμοι, Στους Imaginistes | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Tecsun R-909