Πλίνθοι και κέραμοι

Aς την παραδεχθούμε την αλήθεια πια·
είμεθα Έλληνες κ’ εμείς — τι άλλο είμεθα; —
αλλά με αγάπες και με συγκινήσεις της Aσίας,
αλλά με αγάπες και με συγκινήσεις
που κάποτε ξενίζουν τον Ελληνισμό. [1]

▼ Απογοητευμένοι συνέλληνες αναζητούν, βρίσκουν(;) στις πτήσεις των αεροσκαφών και το τάκα τούκα απ’ τα τσαρούχια των τσολιάδων την χαμένη εθνική περηφάνια και αξιοπρέπεια.

▼ Παραμυθιασμένοι σύντροφοι αναζητούν το τίποτε στις εικόνες με μαθητές/ μαθήτριες με διαφορετικό θρήσκευμα και χρώμα δέρματος που παρελαύνουν.

▼ Αμφότεροι ανακυκλώνουν πολυκαιρισμένες ρήσεις «ηρωικών προγόνων» και ιστορικά στερεότυπα ως λύση για πάσα νόσο.

▲ Πόσο χαίρομαι τις μαμάδες, τους μπαμπάδες, τους παππούδες, τις γιαγιάδες που φωτογραφίζουν τα παιδιά τους να λένε ποιήματα και να παρελαύνουν!

▲ Αυτές οι φωτογραφίες θα μας συντροφεύουν διαχρονικά, γλυκές αναμνήσεις νεότητας, όταν τα άλλα θα τα παρασύρει η σκληρή καθημερινότητα!

[1] Κ.Π. Καβάφης, Επάνοδος από την Ελλάδα, Από τα Κρυμμένα Ποιήματα 1877