31 Ιουλίου 2015

Η στρουθοκάμηλος

Σαπρίκης Χρίστος

Ένας αρκετά διαδεδομένος μύθος αφορά τον τρόπο που υποτίθεται αντιμετωπίζει τα σαρκοφάγα αρπακτικά η στρουθοκάμηλος. Όταν λέει αντιλαμβάνεται έναν εχθρό να πλησιάζει χώνει το κεφάλι της στο χώμα. Αφού δεν «βλέπει» τον κίνδυνο τότε αυτός παύει να υπάρχει και ο κόσμος γίνεται ιδανικός για να απολαύσει τη ζωή της.

Όσο όμως είναι διασκεδαστικό να μιλάς για τους μύθους των ζώων τόσο προβληματικό είναι να βλέπεις τους ανθρώπους να αντιδρούν με τον ίδιο τρόπο. Να κλείνουν τα μάτια και να νομίζουν ότι τα προβλήματα μ΄ έναν μαγικό τρόπο εξαφανίζονται. Όταν μάλιστα αυτή η αντίδραση επαναλαμβάνεται διαχρονικά τότε αρχίζεις να σκέφτεσαι ότι υπάρχει ένα βαθύτερο πρόβλημα σ’ αυτή τη χώρα και οι κάθε φορά πολιτικές επιλογές δεξιές – «αριστερές» προσαρμόζονται σ΄αυτό αντί να προσπαθήσουν να το ανατρέψουν.

Διαβάζω αυτή την περίοδο ξανά το βιβλίο του κ. Γ.Ν. Γιαννόπουλου «Η ευγενής μας τύφλωσις» [1] που πραγματεύεται και τον πόλεμο του 1897. Τότε που ένα μείγμα εθνικολαϊκίσμού και τεράστιων λαθών στις εκτιμήσεις της ευρωπαϊκής πραγματικότητας οδήγησε στην ταπεινωτική ήττα της Ελλάδας απ’ την Τουρκία που έφτασε χωρίς καμιά ουσιαστική αντίσταση μέχρι τη Λαμία.
Αποτέλεσμα, η επέμβαση των Δυνάμεων της Ευρωπαϊκής Συναυλίας [2] για να υποχωρήσει η Τουρκία και η υποβολή της Ελλάδας σε διεθνή οικονομικό έλεγχο για να μπορέσει να ξεπληρώσει τις πολεμικές επανορθώσεις.

Γράφει ο κ. Γιαννόπουλος στις σελίδες 86-87:

«…Η Κυβέρνηση υπό την πίεση της Εθνικής Εταιρείας [3] πάντοτε εδήλωνε ότι κρατάει στα χέρια της “την ειρήνην της γηραιάς ηπείρου” πράγμα που εκτός από ειρωνικές, προκαλούσε και οργισμένες αντιδράσεις στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, ενώ οι αθηναϊκές εφημερίδες πληροφορούσαν το κοινό τους πως επίκειται η διάσπαση των Δυνάμεων της Ευρωπαϊκής Συναυλίας, [2] διότι κάποιες απ’ αυτές είχαν, υποτίθεται, αποφασίσει να στηρίξουν το αίτημα της Ένωσης της Κρήτης με την Ελλάδα.

Όλα αυτά λέγονται, γράφονται, επαναλαμβάνονται και εν συνεχεία εκλαμβάνονται ως γεγονότα, χωρίς κανένα στοιχείο.

Ακριβώς αντίθετη ήταν η εικόνα που έδιναν οι εκθέσεις των ελλήνων διπλωματών.

[…]

“Η ευρωπαϊκή διπλωματία, το αέναον τούτο φόβητρον των ελλήνων πολιτικών, προ τετελεσμένων γεγονότων, εκλείπει” υποστήριζε, με χαρακτηριστική αφέλεια, ένα εκ’ των πολλών και φλογερών κύριων άρθρων εκείνης της εποχής»

Είναι καταπληκτικό πόσα πράγματα μοιάζουν να επαναλαμβάνονται ξανά στην τραγικότητα τους. Πόσο εύκολα ο επαναστατικός ενθουσιασμός και τα μεγάλα λόγια δίνουν τη θέση τους στην ανελέητη πραγματικότητα αλλά συνεχίζουμε να ανακυκλώνουμε τις ίδιες λαθεμένες εκτιμήσεις και τα ίδια εύκολα πιασάρικα στερεότυπα.

[1] http://goo.gl/A0LC2k
[2] https://goo.gl/nLqegq
[3] https://goo.gl/zfDl0m

Category: Πλίνθοι & κέραμοι | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η στρουθοκάμηλος
25 Ιουλίου 2015

Στους δρόμους της πόλης (1+1)

Περπατώντας στους δρόμους της πόλης.
Σκόρπιες εικόνες, ψηφίδες καθημερινότητας.
Κυνηγώντας το χρόνο που φεύγει…

Σαπρίκης Χρίστος

Σαπρίκης Χρίστος
«Πού πήγαν όλοι, πού χάθηκαν;
Αυτός που κάποτε ήθελε να αλλάξει τον κόσμο,
το παιδί που μικρό ήσυχο δεν καθόταν,
ο άλλος μετά, του έρωτα ο έφηβος ο πληγωμένος,
ο ατίθασος του στρατού, ο σκληρός ο ατρόμητος,
των δρόμων ο φλογερός οδοιπόρος ακόμη,
πού πήγαν, πού χάθηκαν;

Ένας άνεμος τους φύσηξε, τους τύλιξε

Κι εκείνος που φοβήθηκε, μένοντας μόνος, την αϋπνία,
ορίστε, να τος, γυρνά τώρα στους δρόμους
κρατώντας στα χέρια μήλα και σόμπες».

Γιώργος Μαρκόπουλος, Οι παλιοί εαυτοί μου

Category: Πλίνθοι & κέραμοι, Στους Imaginistes | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Στους δρόμους της πόλης (1+1)
20 Ιουλίου 2015

Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης

Σαπρίκης Χρίστος

«Για την ανατροπή στην Ελλάδα – Για τη θεμελίωση της άλλης Ευρώπης». [1] Ήταν το όλο αυταρέσκεια σύνθημα στις περσινές Ευρωεκλογές. Για να ακολουθήσει στον ίδιο τόνο ένα κύμα δηλώσεων και μετά τις βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου.

Κοιτώντας σήμερα γύρω μας δεν νομίζω να βλέπει κανείς την ανατροπή στην Ελλάδα, μάλλον προς μια όλο και περισσότερο προβληματική κατάσταση πάμε,  αλλά στο επίπεδο της Ευρώπης έχει ξεκινήσει ένα ντόμινο αλλαγών. Αλλαγών που φιλοδοξούν να οδηγήσουν σε μεγαλύτερη πολιτική ενοποίηση, με τη δημιουργία ή/και την ενίσχυση θεσμικών οργάνων σε Ευρωπαϊκό επίπεδο. Αλλαγές που θα περιορίζουν ακόμα περισσότερο την κυριαρχία των επιμέρους κρατών. [2]  Στο αντίποδα δηλαδή των φωνών που ακούγονται και των αναλύσεων που γίνονται για κατάρρευση της Ε.Ε.

Σίγουρα αυτό δεν ήταν στο σχέδιο των συνοδοιπόρων ΑΝΕΛ. Ο εθνικολαϊκισμός έχει άλλα προτάγματα και το μέλλον που οραματίζεται είναι τα «καθαρά» «περήφανα» «εθνικά» κράτη χωρίς τους ενοχλητικούς διαφορετικούς κάθε είδους.

Σίγουρα αυτό δεν ήταν στα σχέδια ενός κομματιού του ΣΥΡΙΖΑ που αισθάνεται δυσανεξία με τις υπερεθνικές δυνάμεις που εμποδίζουν την υλοποίηση του ιδεολογήματος του «Πανεθνικού Κεντρικού Σχεδιασμού» (sic). Του κομματιού που θέλει την οικοδόμησης της «σοσιαλιστικής κοινωνίας» στη χώρα μας χωρίς να ανακατεύεται στα πόδια μας ο υπόλοιπος κόσμος.

Δεν ξέρω καν  αν ήταν και στις προθέσεις της ηγετικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν το νομίζω. Όσο μπορώ να παρακολουθήσω τις ανερμάτιστες πολλές φορές αναλύσεις της δεν ενσωμάτωναν καν τέτοια δεδομένα σ’ αυτές.

Όμως, όπως πάντα στη ζωή, το αποτέλεσμα μετράει πέρα από προθέσεις και αυτό που οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής το έλυσαν δια πυρός και σιδήρου το 1861-1865 στα πεδία των μαχών [3] αρχίζει να διαμορφώνεται και στην Ευρώπη. Δια πυρός και σιδήρου στα πεδία της οικονομίας. Και οι  επιλογές της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ βοήθησαν τα μάλα.

Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης λοιπόν και το αύριο θα είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον και πέρα από προβλέψεις.
Το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι είμαστε στη θέση των Νοτίων. [4] Γεωγραφικά σίγουρα αλλά και πολιτικά δυστυχώς. Και το ακόμα μεγαλύτερο δυστύχημα είναι το ότι ίσως είμαστε οι μαριονέτες που πίστεψαν κάποια στιγμή πως έγιναν οι πρωταγωνιστές. Και κάποιοι το πιστεύουν ακόμη.

——————————————————
[1] https://goo.gl/QOrgXG
[2] http://goo.gl/f2EPka
[3] https://goo.gl/hVw23O
[4] https://goo.gl/Zm44pF

Category: Πλίνθοι & κέραμοι | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης