Ο κόσμος σου γύρω καίγεται αλλά οι συζητήσεις δε λένε να φύγουν απ’ τον μικρόκοσμό μας. Ανακυκλώνουν ξανά και ξανά θέματα που σέρνονται διαχρονικά στην εκπαίδευση, προσπαθώντας να εξηγήσουν τον σουρεαλισμό της ελληνικής κοινωνίας.
– Μα πώς φτιάχνουν τα νομοσχέδια για τις επιλογές; Με ποιο κριτήριο υπολογίζουν τι «αξίζει» το ένα και τι «αξίζει» το άλλο; Γιατί τη μια τόσα μόρια στα πτυχία και την άλλη διαφορετικά; Οι επαναλαμβανόμενες απορίες του Γιώργου.
Ο Θανάσης γελάει.
-Είναι απλά τα πράγματα. Μην ψάχνεις κάποια τρομερή έρευνα ούτε βαθύτερες ιδεολογίες. Και με την συνέντευξη παλιότερα και με τις «εκλογές» τώρα το παιχνίδι παίζεται σε μεγάλο βαθμό στην προίκα από τα «αντικειμενικά» μόρια που κουβαλάει ο κάθε φέρελπις υποψήφιος.
Γύρω από κάθε Υπουργό Παιδείας άμα τη αναλήψει των καθηκόντων του συγκεντρώνονται οι παρατρεχάμενοι. Εκπαιδευτικοί που τις περισσότερες φορές έχουν μείνει χρόνια μακριά από τις αίθουσες διδασκαλίας ομφαλοσκοπώντας σε κομματικά ή πανεπιστημιακά γραφεία κουβαλώντας τις τσάντες και τους καφέδες καθηγητάδων και πολιτευτών. Μπορεί να είναι άσχετοι με το τι συμβαίνει πραγματικά στην εκπαίδευση αλλά είναι μανούλες στο βόλεμα εαυτών και αλλήλων. Συνήθως αυτοί έχουν και τον πρώτο λόγο στην προετοιμασία των αντίστοιχων νόμων. Βάζουν κάτω χαρτί και μολύβι και μετράνε τι «κουβαλάει» ο καθένας τους ή οι κολλητοί τους για τη θέση που θέλουν να καταλάβουν στην πυραμίδα της διοίκησης, τι έχουν οι «αντίπαλοι» και ανάλογα πράττουν.
Έχουν πολλά πτυχία, βάζουν πολλά μόρια στα πτυχία. Έχουν πολλά χρόνια, βάζουν πολλά μόρια στην αρχαιότητα. Έχουν κάνει παλιότερα στη διοίκηση βάλε κάτι παραπάνω στην «εμπειρία». Κάνουν και τους αντίστοιχους συνδυασμούς και έτοιμο το νομοσχέδιο!
Το στέλνεις πρώτα στους «δικούς σου» παρακάτω, «στη βάση» (sic) για να έχουν την ψευδαίσθηση της συμμετοχής, ρίχνεις και μια διαβούλευση στα γρήγορα και τέλειωσες. Τα υπόλοιπα είναι η σάλτσα για να δικαιολογήσουν το τίποτα.
Γι’ αυτό και βλέπεις ο ίδιος άνθρωπος «αντικειμενικά» να είναι πρώτος στην Χ επιλογή στελεχών αλλά πάλι «αντικειμενικά» να πατώνει στην επομένη. Όλα «αντικειμενικά» και «νομιμότατα». Και κάτσε εσύ να μαλώνεις για τη «φιλοσοφία» που κρύβεται πίσω από τα σχετικά νομοθετήματα.
– Δεν έχουμε δηλαδή σωτηρία;
-Με τίποτε! Στο πόδι γίνονται όλα, με τελικό στόχο να βολευτούμε εμείς πρώτα και όσο γίνεται περισσότεροι «δικοί» μας μετά.
Και η κουβέντα συνεχίστηκε για πιο πεζά θέματα όπως για το ποιος «σύντροφος» θα πάρει τα ηνία της τοπικής Διεύθυνσης για να φέρει το μέλλον πιο κοντά και για το αν θα γίνει τελικά το γήπεδο της ΑΕΚ.
Κουβέντες καφενείου…
