21 Μαρτίου 2015

Στους δρόμους της πόλης (1+1)

Περπατώντας στους δρόμους της πόλης.

Σκόρπιες εικόνες, ψηφίδες καθημερινότητας.

 Κυνηγώντας το χρόνο που φεύγει… 

Saprikis Christos

Saprikis Christos

Εθνική εορτή. Παρέλαση Μαρτίου.

Επέτειος βελτίωσης λιγάκι του καιρού.

Μπλε ποδίτσες άσπρα συννεφάκια φοράει

η αίθρια από μια σκοπιά ημέρα.

Σημαιοφόρα πράσινα φύλλα, σημειωτόν το έαρ.

Νικητήρια παιδάκια κρατούν

χάρτινες σημαιούλες κυματίζουν

υπερήφανες μάνες.

 

Κάθομαι στο άδειο παγκάκι με μιαν ηλιαχτίδα.

Παλιά μου συμμαθήτρια,

όμως αυτή πως τα κατάφερε

και μένει από τότε, όλο στην ίδια ωραία τάξη.

 

Ομοβροντίες σχολείων. Επέτειος νεότητος.

Τιμές σε ανδριάντα. Όρθιος ο πυρπολητής

στη μισή του βάρκα. Οικονομία στο μάρμαρο

σπατάλη ηρωισμού ή κόπηκε η έμπνευση στη μέση;

ποιος ξέρει, πολλές των εκδοχών οι ναυμαχίες.

 

Ευτυχώς, η λέξη ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ χαραγμένη

στο σώο ήμισυ της βάρκας

ευανάγνωστα επιπλέει και βυθίζει

τα εχθρικά τεράστια κύματα της ακινησίας.

Καθηγητής στεφανώνει το άγαλμα

κι εγώ το προεόρτιον μαθητή.

Υποκειμενικό και το ένδοξο.

 

(Κική Δημουλά, Ποιήματα, Ίκαρος)

Category: Πλίνθοι & κέραμοι, Στους Imaginistes | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Στους δρόμους της πόλης (1+1)
20 Μαρτίου 2015

Η φοβική εκπαίδευση.

Saprikis Christos

 

– Κύριε θα τυφλωθούμε! Το Υπουργείο είπε να μείνουμε μέσα τα διαλείμματα.

Ήταν η πρώτη αντίδραση μαθητών μου, το πρωί, στην αρχή της συζήτησης στην τάξη για την έκλειψη ηλίου.
Είχε προηγηθεί η κατεπείγουσα εγκύκλιος του Υπουργείου «Παιδείας» να κλειδαμπαρώσουμε τα παιδιά στις τάξεις και τους διαδρόμους για να μην «τυφλωθούν»!!! Φαίνεται κάποιος την προηγουμένη ανακάλυψε το «πρόβλημα» και ο Υπουργός ΜΑΣ μπροστά στον κίνδυνο να καταστραφεί ο αμφιβληστροειδής εκατοντάδων χιλιάδων ελληνοπαίδων διατάζει:

«Λόγω των σοβαρών βλαβών που μπορεί να προκληθούν στον αμφιβληστροειδή χιτώνα του οφθαλμού εξαιτίας της υπέρυθρης ηλιακής ακτινοβολίας, οι διευθυντές και εκπαιδευτικοί όλων των σχολικών μονάδων παρακαλούνται όπως αναπροσαρμόσουν το ωρολόγιο πρόγραμμα της 20ης Μαρτίου, προκειμένου όλοι οι μαθητές/μαθήτριες να παραμείνουν σε κλειστούς χώρους καθ’ όλη τη διάρκεια της έκλειψης (10.30-13.00)…
…Τέλος, όλες οι προγραμματισμένες μετακινήσεις/διδακτικές επισκέψεις των σχολικών μονάδων της χώρας για την 20η Μαρτίου 2015 δύνανται να πραγματοποιηθούν με ευθύνη του Διευθυντή και του διδακτικού προσωπικού, οι δε περίπατοι χωρίς χρήση μεταφορικού μέσου για τη Β/θμια Εκπ/ση, αναστέλλονται»

Σκέφτομαι ένα ΑΛΛΟ Υπουργείο που το άγχος του Υπουργού ΔΕΝ θα ήταν πώς οι μαθητές ΔΕΝ θα δουν την έκλειψη αλλά ΠΩΣ ΘΑ ΤΗ ΔΟΥΝ.

Σκέφτομαι ένα ΑΛΛΟ Υπουργείο, που το άγχος και η αγωνία του θα ήταν με ποιον τρόπο θα ενθαρρυνθούν έγκαιρα τα σχολεία ώστε να προμηθευτούν ή και να φτιάξουν τα απλά όργανα παρατήρησης που χρειάζονται για να παρακολουθήσει κανείς με ασφάλεια ένα μοναδικό φαινόμενο, αφετηρίες όλα αυτά για όμορφες και γόνιμες συζητήσεις στην τάξη

Σκέφτομαι μια ΑΛΛΗ εκπαίδευση όπου οι Σχολικοί Σύμβουλοι θα έτρεχαν από σχολείο σε σχολείο να οργανώσουν δράσεις και δεν θα μάντρωναν τους εκπαιδευτικούς σε απίθανα σεμινάρια επαναλαμβανόμενων διαφανειών.

Μάλλον σκέφτομαι μια ΑΛΛΗ χώρα. Όχι την Ελλαδίτσα μας.

 

 

Saprikis Christos

Category: Πλίνθοι & κέραμοι | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η φοβική εκπαίδευση.
16 Μαρτίου 2015

Τα ίδια κάθε φορά, τα ίδια κάθε χρόνo…

«Γιατί χαίρεται ο κόσμος και χαμογελάει, πατέρα,
γιατί λάμπει ο ήλιος έτσι, γιατί φέγγει έτσι η μέρα;»

του Στάθη

«Πρέπει να κάνουμε πρόβα για την παρέλαση» μου λέει ο Σπύρος. «Έστω για λίγο, για ένα 20λεπτο.»
Δε θέλω να είμαι γκρινιάρης συνέχεια. Συμφωνώ και βγαίνω κι εγώ στην αυλή.

«Νταμπα – Ντούμπα» τα ταμπούρλα χτυπάνε.
«Ένα το αριστερό!!!» φωνάζουν εν χορώ τα παιδιά και κάνουν κύκλους στην αυλή.
Τα πρωτάκια καθισμένα στα σκαλάκια φωνάζουν: «Θέλουμε κι εμείς Κύριε».
Μπαίνω στο παιχνίδι, τα σηκώνω, καμαρωτά ακολουθούν τους μεγάλους και φέρνουμε μια γύρα.

Τα ίδια κάθε φορά, τα ίδια κάθε χρόνo…

…τα ταμπούρλα, ο στρατιωτικός βηματισμός, οι επαναλαμβανόμενοι βερμπαλισμοί για τους ηρωικούς προγόνους από τα μεγάφωνα της Αγίου Δημητρίου, δεκάχρονα να περνάνε στο δρόμο σε στρατιωτικούς σχηματισμούς για να «τιμήσουν» τους ηρωικούς προγόνους.
Ένα μοντέλο παρέλασης βγαλμένο από τα σπλάχνα της Μεταξικής Δικτατορίας που παραμένει αναλλοίωτο στο χρόνο. Κανείς δεν ασχολείται με το τι εξυπηρετεί, πώς και σε τι διαπαιδαγωγείς τους μαθητές. Αρέσει άλλωστε στους περισσότερους.

Τα ίδια κάθε φορά, τα ίδια κάθε χρόνο…

…και οι δηλώσεις του συντρόφου Κουράκη του Υπουργού Παιδείας της Πρώτης Φορά Αριστεράς ακούγονται ξεθωριασμένες από το παρελθόν. «Είμαστε αντίθετοι να τιμούμε τα γεγονότα με αυτό τον τρόπο, με παρελάσεις στρατιωτικού χαρακτήρα… και θα το καταργήσουμε.»

Τα ίδια κάθε φορά, τα ίδια κάθε χρόνο…

και τώρα που η Πρώτη Φορά Αριστερά είναι Κυβέρνηση, οι ζεστές και άνετες υπουργικές καρέκλες σε κάνουν μάλλον να σκέφτεσαι διαφορετικά οπότε λογαριάζεις μαζί με τους συγκυβερνώντες ΑΝ.ΕΛ. να στήσεις χορούς και γλέντια στο Σύνταγμα μετά την παρέλαση. Είναι και αυτό μια πρόοδος. Την επόμενη δεκαετία κάτι άλλο θα βρούμε.

Άρτος και θεάματα για τους ιθαγενείς για να ανέβει το φρόνημά τους και να είναι έτοιμοι να πολεμήσουν τους νέους εχθρούς της πατρίδας.Όλους αυτούς «που μας πρήζουν τα μέζεα» (sic) κατά την εμβριθή μαρξιστική ανάλυση του συντρόφου Ζουράρι και δεν μας αφήνουν στην ησυχία μας να οικοδομήσουμε τον σοσιαλισμό.

Θλίψη ξανά…

Category: Πλίνθοι & κέραμοι | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Τα ίδια κάθε φορά, τα ίδια κάθε χρόνo…