Στο άρπα κόλλα
Καλοκαίρι, πριν από χρόνια, την εποχή της «ευημερίας» στο χωριό. Η συζήτηση με τη Λόλα, αθυρόστομη πάντα και με τη βαριά ντοπιολαλιά της, νηπιαγωγό σ’ ένα χωρίο του κάμπου, έρχεται ως συνήθως στα δασκαλίστικα.
«Τι να πω Χρίστομ’. Αντρέπομαι. Τρεις γαϊδάρες με εφτά κούτσικα να πάμε εκδρομή στο γήπεδο. Μας κοιτάει ο κόσμος και γελάει…»
Τρεις Νηπιαγωγοί σ’ ένα νηπιαγωγείο που είναι αμφίβολο αν θα έπρεπε καν να λειτουργεί και δίπλα μου η Σούλα, η Μαρία, η Γιωργία, η Αθηνά, η… σ’ ένα άλλο νηπιαγωγείο, σε μια γειτονιά στο Μπραχάμι να πολεμάνε με 25 πιτσιρίκια χωρίς να τολμάνε να αρρωστήσουν.
Περηφανευόμασταν ότι μας διόριζαν με την επετηρίδα, οι μόνοι χωρίς ρουσφέτι για χρόνια στο δημόσιο και μόνιμα ξεχνούσαμε ότι μετά απ’ αυτό οι αποσπάσεις μας, οι υπηρεσιακές μας μεταβολές, το που θα υπήρχε ή όχι ένα σχολείο ήταν αποτέλεσμα όχι κάποιου ορθολογικού σχεδιασμού – λέξη απαγορευμένη – αλλά ρουσφετιού. Ρουσφέτι για την απόσπαση και ας μην υπάρχουν ανάγκες εκεί που θέλω να πάω, ρουσφέτι για το ποιο σχολείο θα λειτουργήσει και πού, ρουσφέτι για το ένα ρουσφέτι για το άλλο.
Και δημιουργούσε όλο αυτό ένα στρατό ψηφοφόρων που στήριζαν το ενδιάμεσο στρώμα των κομματικών συνδικαλιστών και σ’ ένα δεύτερο επίπεδο τα κόμματά τους. Βάλε και τον τοπικισμό και τις «μικρές εξουσίες» των Δήμων – «Μα καλά να κλείσει το σχολείο και να πάνε τα παιδιά 500 μέτρα παραδίπλα;» – και όλο το σκηνικό είχει στηθεί.
Και όσοι, ελάχιστοι, μιλούσαμε η απάντηση ήταν. «Εσένα τι σε νοιάζει που ο άλλος πάει κοντά στο σπίτι του; Ας διορίσει παραπάνω για να μην έχουμε πρόβλημα.» Και έβγαινες και κακός και σε κατηγορούσαν για κοινωνικό αυτοματισμό!!! γιατί βλέπεις το δικαίωμα στη λούφα με τα λεφτά των άλλων στην Ελλαδίτσα μας ανήκει στις «κατακτήσεις του κινήματος».
Μέχρι που έπεσε ο ουρανός στο κεφάλι μας αλλά πάλι τα ίδια ακούω.
Αξιολόγηση δομών, οικονομία και ορθολογική διαχείριση προσωπικού και υποδομών, προγραμματισμός σε βάθος χρόνου, παραμένουν όχι μόνο μεγάλα ζητούμενα αλλά και στη σφαίρα των συζητήσεων που καίνε και κανείς δεν θέλει να τις ανοίξει.
Στο άρπα κόλλα όλα και ο «φιλόσοφος» Υπουργός μας ετοιμάζει νομοσχέδιο λέει «κουρελού» κατά δήλωσή του. Ένα μπάλωμα εδώ, ένα μπάλωμα εκεί μέχρι να έρθει το πλήρωμα του χρόνου για τα «μεγάλα».
Νομοσχέδιο «κουρελού»…
Μερικές φορές οι λέξεις που χρησιμοποιείς δείχνουν και μια αντίληψη για το πώς βλέπεις τα πράγματα και πόσο προετοιμασμένος είσαι για τις τομές που χρειάζονται.
Προτρέχεις θα πει ο Νίκος και ίσως έχει δίκιο.
Θα δούμε…
