Περπατώντας στους δρόμους της πόλης.

Σκόρπιες εικόνες, ψηφίδες καθημερινότητας.

 Κυνηγώντας το χρόνο που φεύγει… 

Εθνική εορτή. Παρέλαση Μαρτίου.

Επέτειος βελτίωσης λιγάκι του καιρού.

Μπλε ποδίτσες άσπρα συννεφάκια φοράει

η αίθρια από μια σκοπιά ημέρα.

Σημαιοφόρα πράσινα φύλλα, σημειωτόν το έαρ.

Νικητήρια παιδάκια κρατούν

χάρτινες σημαιούλες κυματίζουν

υπερήφανες μάνες.

Κάθομαι στο άδειο παγκάκι με μιαν ηλιαχτίδα.

Παλιά μου συμμαθήτρια,

όμως αυτή πως τα κατάφερε

και μένει από τότε, όλο στην ίδια ωραία τάξη.

Ομοβροντίες σχολείων. Επέτειος νεότητος.

Τιμές σε ανδριάντα. Όρθιος ο πυρπολητής

στη μισή του βάρκα. Οικονομία στο μάρμαρο

σπατάλη ηρωισμού ή κόπηκε η έμπνευση στη μέση;

ποιος ξέρει, πολλές των εκδοχών οι ναυμαχίες.

Ευτυχώς, η λέξη ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ χαραγμένη

στο σώο ήμισυ της βάρκας

ευανάγνωστα επιπλέει και βυθίζει

τα εχθρικά τεράστια κύματα της ακινησίας.

Καθηγητής στεφανώνει το άγαλμα

κι εγώ το προεόρτιον μαθητή.

Υποκειμενικό και το ένδοξο.

(Κική Δημουλά, Ποιήματα, Ίκαρος)