Πλίνθοι και κέραμοι Νο 16
Μουντός καιρός, μουντές συνελεύσεις, ανακυκλώνοντας τα ίδια και τα ίδια. Επικλήσεις ενότητας με το προς τα πού και για το τι θολά στα μυαλά ομιλητών και άλαλων ακροατών.
Δεν ξέρω αν παλιά ήταν καλύτερα ή αν σήμερα απλά πληρώνουμε αυτό το «καλύτερα». Συνήθως το ανθρώπινο μυαλό δημιουργεί μια ωραιοποιημένη εικόνα του παρελθόντος.
Μουντός καιρός, μουντές συνελεύσεις για ένα εκπαιδευτικό κίνημα που συζητάει για τις συντάξεις. «Τα ιερά και τα όσια του Κλάδου!!!»
Μουντός καιρός, μουντές συνελεύσεις με τις εμμονές ακόμα παρούσες και «Πλίνθοι και κέραμοι» ξανά.[1] Σελίδες ημερολογίου. Αποκόμματα χρόνου βίαια αποσπασμένα από τη ροή του. Ατάκτως ερριμμένα, ενιαία, ελπίζω, ως αντίληψη. Αν έχει αυτό κάποια σημασία:
Υ.Γ. Ευχαριστώ την Κωνσταντίνα για τη φωτογράφηση του σταντ 🙂
