Και ξαφνικά η timeline μου στο Facebook γέμισε Λουκάνικο. Κάποιος έκανε την αρχή και από κει και έπειτα σαν πλημμυρίδα κυρίεψε τοίχους και λάικ. Φωτογραφίες, σκίτσα, βίντεο, βαθυστόχαστα άρθρα και σχόλια, ένας ολόκληρος κόσμος, κι εγώ σήμερα, να ασχολείται με τον θάνατο ενός σκύλου.
Τι και αν ο Λουκάνικος πέθανε πριν από 5 μήνες. Μικρή σημασία έχει. Τώρα το έβγαλε στον αφρό κάποιος και εκατοντάδες(;) χιλιάδες (;) ο ένας μετά τον άλλον μπήκαν στο παιχνίδι.
Φυσικά δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο.
Κείμενα με φωτογραφίες που ζητάνε λάικ για να πάρει υποτίθεται ένα άρρωστο παιδάκι χρήματα απ’ το fb, περίεργες ειδήσεις για γράμματα της ελληνικής αλφαβήτου που δονούν τον εγκέφαλο και μας κάνουν έξυπνους(sic), βίντεο με κρυμμένες τρομερές αλήθειες που πρέπει να προλάβουμε να τα δούμε πριν τα εξαφανίσουν οι κακοί, «επιστημονικές» ειδήσεις για τα ραπανάκια και άλλα ζαρζαβατικά που σκοτώνουν τα καρκινικά κύτταρα, φτάνει να κάνει ένας την αρχή και πολλαπλασιάζονται αυτοστιγμής.
Σκέφτομαι πολλές φορές τι είναι αυτό που κάνει, ευφυείς κατά τα άλλα ανθρώπους, να ανακυκλώνουν χωρίς δεύτερη σκέψη ανάλογες ειδήσεις. Τι είναι αυτό που μας κάνει να λειτουργούμε με τη λογική της αγέλης αποδεχόμενοι πράγματα παράξενα χωρίς να το σκεφτούμε μια δεύτερη φορά.
«Μαγνητικός μιμητισμός» ισχυρίζονται Γάλλοι ερευνητές σε μια έρευνά τους πριν από λίγα χρόνια.
«Η έρευνα έδειξε ότι ο τρόπος με τον οποίο οι άνθρωποι μιμούνται ο ένας τον άλλο και διαμορφώνουν μια νέα «κοινή γνώμη» ακολουθεί το νόμο που περιγράφει τη συμπεριφορά των ατόμων σε ένα μαγνητικό υλικό.
«Η μίμηση έχει βαθύτατες βιολογικές ρίζες ως στρατηγική επιβίωσης» σχολιάζει ο Ζαν-Φιλίπ Μπουσάρ της γαλλικής Επιτροπής Ατομικής Ενέργειας, ο οποίος συνεργάστηκε στη μελέτη με τον Κουεντίν Μισάρ της Σχολής Βιομηχανικής Φυσικής στο Παρίσι. Για παράδειγμα, τείνουμε να μιμούμαστε άτομα τα οποία υποψιαζόμαστε ότι γνωρίζουν κάτι που δεν γνωρίζουμε εμείς.
Το μοντέλο που ανέπτυξαν οι ερευνητές βασίστηκε στη φυσική του μαγνητισμού. Όταν ένα μαγνητικό υλικό βρεθεί μέσα σε ένα μαγνητικό πεδίο, τα σπιν (γωνιακή ορμή) των ατόμων του υλικού τείνουν να αποκτήσουν όλα μια συγκεκριμένη κατεύθυνση. Το ενδιαφέρον είναι ότι το σπιν του κάθε ατόμου μπορεί να επηρεάζεται από τα σπιν γειτονικών ατόμων και να ευθυγραμμίζεται με αυτά. Ακόμα και αν το πεδίο αλλάζει κατεύθυνση αργά και σταθερά, τα σπιν των ατόμων συχνά αλλάζουν όλα μαζί απότομα. Ομοίως, οι άνθρωποι έχουν την τάση να μιμούνται τους γύρω τους.»
Τελικά είμαστε ρινίσματα σιδήρου.
